Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

ΣΚΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

Σε όσες ώρες του εξωτερικού έχω ταξιδέψει πουθενά δεν βρήκα το χάλι της Ελλάδας. Που όπου γυρίσεις το μάτι σου θα δεις ένα αδέσποτο, και αν κάνεις και μια βόλτα ξημερώματα σε κεντρικούς δρόμους θα τα δεις ξεκοιλιασμένα από ανόητους (το λιγότερο) οδηγούς.

Το κείμενο που ακολουθεί το βρήκα στο Blog της XePeTsA, και αν και δεν γνωρίζω ποιος είναι ο κειμενογράφος το αναδημοσιεύω...

Δεν θέλει μεγάλη προσπάθεια... Αγάπη και ανθρωπιά χρειάζεται.
Γιατί και αυτά τα ζωντανά έχουν ψυχή...




1η εβδομάδα: Σήμερα είμαι ηλικίας μιας εβδομάδας. Τι χαρά να είμαι μέρος αυτού του Κόσμου!

1 μηνός: Η μαμά μου με φροντίζει πάρα πολύ καλά.Είναι μια εξαιρετική μητέρα.

2 μηνών: Σήμερα με χώρισαν από τη μητέρα μας. Ήταν πολύ ανήσυχη και με τα μάτια της με χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά μου να με φροντίζει το ίδιο καλά με τη μαμά μου.

4 μηνών: Έχω μεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραβάνε την προσοχή μου. Υπάρχουν μερικά παιδιά στο σπίτι, που μου είναι σαν «μικρά αδερφάκια». Παίζουμε πολύ, τραβάνε την ουρά μου κι εγώ τους δίνω μικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 μηνών:
Σήμερα μου φωνάξανε. Η κυρία μου ήταν πολύ αναστατωμένη επειδή ούρησα μέσα στο σπίτι. Όμως δεν μου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό. Επίσης, κοιμάμαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 μηνών: Είμαι ένα πολύ χαρούμενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνομαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευμένος... Νομίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά μου με αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική μου και,συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό μου, σκάβοντας στο χώμα σαν τους προγόνους μου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιμάζουν να μου μάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγματα που κάνω να είναι εντάξει!

12 μηνών:
Σήμερα έγινα ενός έτους. Είμαι ένας ενήλικος σκύλος. Όμως, τα αφεντικά μου λένε ότι μεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίμεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για μένα!

13 μηνών: Σήμερα με έδεσαν. Σχεδόν δεν μπορούσα να κουνηθώ, να βρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να βρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα με επιτηρούν και ότι είμαι αχάριστος. Δεν καταλαβαίνω τίποτε απ' όσα μου συμβαίνουν.

15 μηνών:
Όλα έχουν αλλάξει τώρα. .. Με κρατάνε συνέχεια κλειδωμένο στη βεράντα. Αισθάνομαι πολύ μόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά μου δεν με θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν βρέχει, δεν έχω μια στέγη πάνω από το κεφάλι μου.

16 μηνών:
Σήμερα με έβγαλαν από τη βεράντα. Ήμουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά μου με είχε συγχωρέσει. Ήμουν τόσο χαρούμενος που χοροπήδαγα από ενθουσιασμό. Η ουρά μου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα με πήγαιναν βόλτα! Κατευθυνθήκαμε προς τον αυτοκινητόδρομο, και άξαφνα, σταμάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ βγήκα έξω, χαρούμενος, γιατί σκεπτόμουν ότι θα περνάγαμε τη μέρα μας στην εξοχή. Δεν καταλαβαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιμένετε!» - γάβγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο με όλη τη δύναμή μου. Η αγωνία μου μεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαβαίνω, ενώ δεν μπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασμα και αυτοί δεν σταματούσαν, ότι με είχαν εγκαταλείψει!

17 μηνών: Έψαχνα μάταια να βρω το δρόμο για να γυρίσω σπίτι. Είμαι μόνος και αισθάνομαι χαμένος. Στις περιπλανήσεις μου, συναντάω μερικούς ανθρώπους με καλή καρδιά που με κοιτάνε με θλίψη και μου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ με τα μάτια μου, από τα βάθη της ψυχής μου. Εύχομαι να με υιοθετούσαν. Θα ήμουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όμως, αυτοί απλά λένε: «καημένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 μηνών:
Πριν από μερικές ημέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά μικρά και μεγαλύτερα σαν τα «μικρά μου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και μια ομάδα από τα μικρότερα παιδιά, γελώντας, μου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σημαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες με χτύπησε στο μάτι και, έκτοτε, δεν μπορώ να δω καθόλου με αυτό το μάτι.

19 μηνών: Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι με λυπόντουσαν. Τώρα είμαι πολύ αδύνατος και αδύναμος και η όψη μου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα μου μάτι και οι άνθρωποι με διώχνουν με τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.


20 μηνών: Κινούμαι με εξαιρετικά μεγάλη δυσκολία. Σήμερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόμο, με χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόμουν στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόμο, όμως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεμάτο ικανοποίηση βλέμμα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που με πάτησε. Εύχομαι να με είχε σκοτώσει! Όμως, απλά μου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω μου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια μου δεν με υπακούν και μόλις με τεράστια δυσκολία μπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόμου. Επί δέκα μέρες έχω μείνει εκτεθειμένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή βροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν μπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκομαι σε ένα πολύ υγρό μέρος, και φαίνεται ότι ακόμη και το τρίχωμά μου μαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν με προσέχουν, άλλοι λένε: «μην πλησιάζεις». Είμαι σχεδόν αναίσθητος, όμως, μια ελάχιστη δύναμη από τα βάθη του σώματός μου με αναγκάζει να ανοίξω τα μάτια μου. Η γλυκύτητα στη φωνή της με έκανε να αντιδράσω. «Καημένο μου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε. Μαζί με την γυναίκα ήταν ένας άντρας με λευκή ποδιά που με ακούμπησε και είπε: «Λυπάμαι, κυρία μου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον βοηθήσουμε να βγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, με δάκρυα να τρέχουν ποτάμι στα μάγουλά της, συμφώνησε. Όσο καλύτερα μπορούσα, κούνησα την ουρά μου και την ευχαρίστησα, με τα μάτια μου, για τη βοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεμα. Ενώ αισθανόμουν το ελαφρύ τσίμπημα της βελόνας, πριν από αυτόν τον μακρύ ύπνο, η τελευταία μου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν με ήθελε κανείς;».





Η λύση δεν είναι να εγκαταλείπεις ή να πετάς έναν σκύλο, αλλά να τον εκπαιδεύσεις. Μην κάνεις ένα ακόμη πρόβλημα για την κοινωνία έναν τόσο αξιολάτρευτο, τρυφερό και ευγνώμονα φίλο.

Βοήθησε να κάνεις τον αδαή να καταλάβει την άγνοιά του και έτσι, δώσε τέλος στην κακή μεταχείριση όλων των ζώων, ιδιαίτερα των αδέσποτων.

«Στην πορεία της εξέλιξής του προς τον πολιτισμό ο άνθρωπος απέκτησε μια κυρίαρχη θέση πάνω στα πλάσματα που ζουν γύρω του στο ζωϊκό βασίλειο. Χωρίς να είναι ικανοποιημένος από την κυριαρχία του αυτή, ωστόσο, άρχισε να βάζει ένα κενό μεταξύ της φύσης του και τη φύση των ζώων. Αρνήθηκε την κτήση μιας αιτίας προς αυτά, και στον εαυτό του έθεσε ως σύμβολο μια αθάνατη ψυχή, και αξίωσε μια θεϊκή πτώση η οποία του επέτρεψε να καταστρέψει το δεσμό της κοινωνίας μεταξύ αυτού και του ζωικού βασιλείου» - Sigmund Freud

«Δεν μπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσμο όμως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσμος».

6 σχόλια:

  1. ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ.Η ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΤΑΣ ΕΝΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙ.ΤΟ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΚΑΦΕ ΜΙΚΡΟ ΣΚΥΛΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ;ΟΜΟΡΦΗ ΜΟΥΣΟΥΔΙΤΣΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χίλια μπράβο και σε εσένα...Εγώ θα το αναδημοσίευω κάθε βδομάδα..!!!!
    Το κείμενο δεν είναι της XePeTsAs, γιατι κατ αρχάς δεν είναι δικό μου το κείμενο και μετά αυτο το κείμενο ανήκει στα αδέσποτα!!!


    ΜΠΡΑΒΟ, γιατι είχα απογοητευτει που δεν υπήρχε ανταπόκριση!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. poli alithino kai sigkinitiko to keimeno από τον XePeTsA.ontws zoume se mia xwra gemati aneftinous kai asineiditous.krima!
    mia psixi de ftaiei se tipota...
    eite anthrwpini eite skilisia :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπράβο σου κοριτσάκι μου, που έκανες την αναδημοσίευση! :)
    Πόσο θλιβερό κείμενο... Και πόσο πέρα για πέρα αληθινό.
    Τελικά είμαστε τα χειρότερα ζώα και αυτό αποδεικνύεται καθημερινά...
    Ντροπή μας. Αυτό μόνο :(

    Φιλάκια και καλημέρα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS

    Το πανέμορφο μικρό μουσουδάκι δεν είναι δικό μου, είναι φωτό που συνοδεύει το κείμενο.Αν σου άρεσε μπορείς να το αναδημοσιεύσεις έτσι ώστε να το δουν όσο περισσότεροι γίνεται...

    Φιλιά!

    @ Πέτσες ©

    Οκ!Εγώ το διόρθωσα και απλά αναφέρω ότι το αναδημοσιέυω από εσένα...:)

    Καλά θα κάνεις να το βγάζεις κάθε εβδομάδα μήπως και ταρακουνηθεί κανένας από αυτούς τους να-μην-τους-χαρακτηρίσω- οδηγούς!


    Φιλιά!


    @ polixrwmos

    Από την XePeTsA, όπως μας διόρθωσε, δεν είναι δικό της απλά το δημοσίευσε..:)

    Σμουτς!


    @ Raven

    Ντροπή μας δε λες τίποτα...:(((


    Σμουτς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. sigxaritia!i anartisi sou me aggikse k me ekane na dakruso.!niotho tipseis pou arketes fores exei tixei na diokso kapoio skilaki pou erxete katapano mou alla ksero kiolas oti to ekana apo fovo k mono giati otan imoun mikri eixa traumatiki ebireia.parolo auta pote den tha paratousa avoithito skilaki giati ta agapao ...k exoun dikaioma sti zoi k einai krima.exo skilaki sto spiti mou k de boro na fantasto stin idea na tou simvei kati.to exo zisei sto parelthon k mou exei meinei mesa mou.me pligose polu auto.pligonomai omos k apo tin adiaforia tou kosmou.
    oti boroume na kanoume einai simantiko.k tha sibliroso sti teleutea protasi sou
    pos den boroume o kathenas apo monos tou na sosei to kosmo..sigoura omos an voithisoume oloi tha sothei...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χμμμ...
Έχετε να πείτε κάτι?Εδώ είναι το σωστό μέρος...
Ακούω λοιπόν!