Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Keep Living@ # 5

Πετάχτηκε από το κρεβάτι της ιδρωμένη και προσπαθούσε να ανασάνει. Μέρες τώρα δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Έβλεπε παράξενα όνειρα με σκιές και πνεύματα, θάλασσες και βουνά. Το πιο παράξενο όνειρο όμως ήταν αυτό που την έκανε να ξυπνάει κάθε φορά με ταχυπαλμία και ιδρωμένη.

Ήταν λέει σε μια πολύ όμορφη ερημική παραλία ξαπλωμένη, φορώντας το μαγιό της και έκανε ηλιοθεραπεία στον καυτό ήλιο. Ξαφνικά βλέπει στο βάθος έναν άνθρωπο πάνω σε ένα σερφ να περνάει κάνοντας παιχνίδια με τη σανίδα του και τον αέρα. Καθώς ο άνθρωπος πλησίαζε στην ακτή μπορούσε να ξεχωρίσει ότι ήταν ένας νέος άνδρας με πολύ γοητευτικό χαμόγελο. Εκείνος πλησίαζε και απομακρυνόταν συνεχώς από την ακτή βάζοντας όλη του την τέχνη να την εντυπωσιάσει με τα κόλπα του.
Είχε τραβήξει την προσοχή της όταν ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε και ο αέρας έγινε πολύ απότομος και απρόβλεπτος. Εκείνη παρακολουθούσε τις φινετσάτες όλο τέχνη κινήσεις του να γίνονται μια απελπισμένη προσπάθεια να ξεφύγει από το μένος της θάλασσας. Η αναπνοή της είχε γίνει πια πολύ γρήγορη καθώς τον παρακολουθούσε άφωνη, ώσπου σε μια προσπάθεια να καβαλήσει ένα κύμα στρέφοντας τη σανίδα του προς την ακτή έχασε την ισορροπία του και έπεσε μέσα στη θάλασσα. Περίμενε να τον δει να ξανασκαρφαλώνει πάνω στη σανίδα του αλλά τίποτα.

Ασυναίσθητα σηκώθηκε και τρέχοντας βούτηξε στη θάλασσα. Κολυμπούσε όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Παλεύοντας με τα κύματα κατευθύνθηκε προς τη σανίδα. Φτάνοντας βρήκε τον νεαρό άνδρα αναίσθητο να επιπλέει δίπλα
από τη σανίδα του. Το πόδι του είχε μπλεχτεί στο σχοινί που ένωνε το πανί με τη ρίζα του άλμπουρου στη σανίδα και έτσι δεν είχε απομακρυνθεί Με υπεράνθρωπες προσπάθειες ανέβασε το μισό του σώμα στη σανίδα, ώστε το κεφάλι του να είναι έξω από το νερό και τότε ανακάλυψε ότι αιμοραγούσε από κάποιο σημείο στο κεφάλι του. Κολυμπούσε με όλη της τη δύναμη κρατώντας τη σανίδα και προσπαθούσε να τη βγάλει στην ακτή. Όμως τα κύματα ήταν πολλά και μεγάλα που τη χτυπούσαν το ένα πίσω από το άλλο. Το πανί της σανίδας είχε βυθιστεί στη θάλασσα και λειτουργούσε σαν φρένο. Ήταν πραγματικά αδύνατο να φτάσει στην ακτή.

Αφού κουράστηκε να κολυμπάει και οι δυνάμεις της είχαν αρχίσει να την εγκαταλείπουν αποφάσισε να ανέβει πάνω στη σανίδα και να λύσει το πανί να απεμπλακεί η σανίδα για να μπορέσει να την οδηγήσει πιο εύκολα στην ακτή. Πράγματι με πολύ δυσκολία κατάφερε να ανέβει και να μείνει πάνω στη σανίδα καθιστή. Όμως όσο και να προσπαθούσε το άλμπουρο δεν μπορούσε να ξεκλειδωθείαπό τη σανίδα. Κάτι είχε μπλοκάρει και ήταν αδύνατο. Έτσι ανέβασε λίγο ακόμα το σώμα του αναίσθητου νέου και το κράτησε σφιχτά γιατί τα κύματα ήταν πολύ δυνατά και συνεχώς κινδύνευαν να βρεθούν και οι δύο στη θάλασσα.
Άρχισε να κάνει προσπάθειες να τον επαναφέρει, πίεζε με τις παλάμες της ενωμένες το στέρνο του ρυθμικά και του έδινε το φιλί της ζωής. Ο αέρας όμως ήταν πολύ δυνατός και τα κύματα τους χτυπούσαν με μανία.

Κάθε βράδυ η ίδια ιστορία, και κάθε βράδυ ξύπναγε πάντα στο ίδιο σημείο εκεί που προσπαθούσε να επαναφέρει τον νεαρό άνδρα αλλά ποτέ δεν τα κατάφερνε.
Απόψε όμως το όνειρο ήταν διαφορετικό. Απόψε είχε καταφέρει να τον επαναφέρει, όμως...

Επάνω στη σανίδα προσπαθούσε ξανά και ξανά πιέζοντας το στέρνο του, ώσπου κάποια στιγμή ο νέος άνοιξε τα μάτια του βήχοντας, και βγάζοντας νερά. Στην προσπάθειά του να πάρει ανάσα, και να συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει και που βρίσκεται, κουνήθηκε απότομα πάνω στη σανίδα.

Εκείνη τρόμαξε τόσο πολύ και καθώς ένα κύμα τους χτύπησε δυνατά, έχασε την ισορροπία της και με μια κίνηση βρέθηκε στη θάλασσα. Πριν προλάβει να πιαστεί από τη σανίδα για να ξανανέβει ένα δεύτερο κύμα την απομάκρυνε. Αμέσως μετά ένα ακόμη κύμα την σκέπασε, και βρέθηκε ολόκληρη μέσα στο νερό χωρίς ανάπνοή. Προσπαθούσε να κολυμπήσει να βγεί στην επιφάνεια αλλά είχε αποπροσανατολιστεί και έκανε κύκλους μέσα στο νερό. Ένιωθε τα πνευμόνια της να αδειάζουν και την έπιανε πανικός .Προσπαθούσε να κολυμπήσει πιο γρήγορα αλλά η αναπνοή της είχε εξαντληθεί. Και σιγά σιγά ένιωθε το κεφάλι της βαρύ και άρχισε να ζαλίζεται.

Τότε πετάχτηκε από το κρεβάτι ανοίγοντας τα μάτια της. Ιδρωμένη με ταχυπαλμία και προσπαθώντας να ανασάνει....

(...to be continued...)
φωτό:
http://www.maldivesreviews.com/page/2
http://www.arubasailboardvacations.com/contact.html
http://www.thmartinez.com/en/img.php?FolioID=151&ID=11968
http://www.pritchardwindsurfing.com/content/view/622/44/
http://www.stephensfolly.com/Waves2008.html

7 σχόλια:

  1. @ η ψυχασθενής

    χαχα...χαιρομαι που σ'αρεσε...έχει και συνέχεια σε λίγες μέρες στις οθόνες σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Περιμενω τη συνεχεια... πρεπει να πονεσε ο τυπος, για την κοπελα δεν ξερω φανταζομαι θα ξαναβγει στην επιφανει, αλλα ακομα και αν δε βγει θα βουτηξουμε με μπουκαλες να την βγαλουμε!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αναμένω συνέχεια (ΑΜΕΣΑ) αλλιώς ξέρεις τι θα τραβήξεις... :)

    Φιλάκιαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ ‪Manolog3‬

    Χαχαχα!περιμενε!μην βαλεις μπουκαλες ακομη...:)

    Φιλια:)


    @ ‪Raven‬

    Δυστυχως φανταζομαι...η συνεχεια ερχεται...οπου να 'ναι;)

    Κατσε να ξεμπλοκαρω απο 'δω κ θα διαβασετε κ την συνεχεια:)


    Φιλουμπες κουκλακι μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό θα πει να ονειρεύεσαι!
    Πας όπου θες και όπως θες!
    Καλησπέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ KitsosMitsos

    Καλησπέρα...Αν δεν είχαμε και τα όνειρα....:)))

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χμμμ...
Έχετε να πείτε κάτι?Εδώ είναι το σωστό μέρος...
Ακούω λοιπόν!