Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Γαλάζια πανσέληνος

Δεν είναι ότι χάθηκα...
Είναι που τα πράγματα είναι λίγο περίεργα..

Ξέρεις τα περίεργα εγώ δεν τα μπορώ.
Εγώ θέλω άσπρα και μαύρα...Τα γκρί μου πέφτουν λίγο βαριά...

Τραγική ειρωνεία σε γκρί φόντο...

Όμως δεν θα σε ζαλίσω με τα γκρί...

Το ΣΚ ήταν κουραστικό...Αλλά απολαυστικά κουραστικό...
Πάλι σκαφοδουλειές έκανα...
Α!Και μπάνιο....

Ναι, ξέρεις...Αυτή η βουτιά στο βαθύ γαλάζιο που ξεπλένει αυτά που σε βαραίνουν...

Αυτή.

Ήταν ωραία, μερικές στιγμές είχε και λίγο νοσταλγία...

Και το σούρουπο είδα το "φεγγάρι πανωθέ μου ασημένιο τάληρο!"

Ναι αλήθεια έτσι ήταν το φεγγάρι πάνω απ'τη θάλασσα εχθές...

Το φεγγάρι το αγαπώ, αλλά με επηρεάζει πολύ. Πάντα...

Αχ!

Και ξέρεις κάτι?
Θέλω να φύγω.

10 σχόλια:

  1. Πού θέλεις να πας;

    ..Ἄφησέ με ναρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλὸ τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου...
    ..Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο. Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
    ..«Α, φεύγεις; Καληνύχτα.» Ὄχι, δὲ θἄρθω. Καληνύχτα. Ἐγὼ θὰ βγῶ σὲ λίγο. Εὐχαριστῶ. Γιατί ἐπιτέλους, πρέπει νὰ βγῶ ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ τσακισμένο σπίτι. Πρέπει νὰ δῶ λιγάκι πολιτεία, -ὄχι, ὄχι τὸ φεγγάρι - τὴν πολιτεία μὲ τὰ ροζιασμένα χέρια της, τὴν πολιτεία τοῦ μεροκάματου, τὴν πολιτεία ποὺ ὁρκίζεται στὸ ψωμὶ καὶ στὴ γροθιά της τὴν πολιτεία ποὺ ὅλους μας ἀντέχει στὴν ράχη της μὲ τὶς μικρότητές μας, τὶς κακίες, τὶς ἔχτρες μας, μὲ τὶς φιλοδοξίες, τὴν ἄγνοιά μας καὶ τὰ γερατειά μας,-ν᾿ ἀκούσω τὰ μεγάλα βήματα τῆς πολιτείας, νὰ μὴν ἀκούω πιὰ τὰ βήματά σου μήτε τὰ βήματα τοῦ Θεοῦ, μήτε καὶ τὰ δικά μου βήματα. Καληνύχτα.

    Καλησπέρα καμάρι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ήσουν μέσα στην ψυχή μου θα με ένιωθες λιγότερο...

      Διαγραφή
  2. τετάρτη πετάω, να κρατήσω χώρο στη βαλίτσα?

    (αυτό το ποίημα που έγραψε η αυτή, μετά την 231η ανάγνωση στο σχολείο άρχισε να μου κάθεται στο λαιμό.... έπρεπε να περάσουν χρόνια πολλά για να το ξαναπλησιάσω. )

    φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έρχομαι!Πες μου που και πότε και έφυγα...!

      Διαγραφή
  3. Αυτό το συναίσθημα που νιώθεις ότι θες να πας όσο πιο μακριά γίνεται προκειμένου να αποδράσεις από κάτι, πιστεύοντας πως έτσι θα λυτρωθείς;; Αν ναι... σε νιώθω!
    Ευχές από μια με ωροσκόπο σκορπιό ;) <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτή η βουτιά.. Αχ! Μακάρι όντως κάποιες φορές να ξέπλενε αυτά που επιθυμούμε. Κάποιες φορές το έχω τόσο ανάγκη να διώξω αυτές τις στοιχειωμένες σκέψεις..

    Καλό βράδυ εύχομαι και καλή αρχή της εβδομάδας! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ολα γκρι...γκριζα...γκριζα πολη..γκριζα φωτα..
    και αυτο το χρωμα δε το γουσταρω καθολου...
    Πολυ ωραια εικονα μου δημιουργησες με το φεγγαρι,τη θαλασσα και τις βουτιες σου..
    (ελπιζω να μην ειχε κουνουπια γτ αστα να πανε ;/)
    φιλια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χμμμ...
Έχετε να πείτε κάτι?Εδώ είναι το σωστό μέρος...
Ακούω λοιπόν!