Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Απορίες

Πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να ξεχειλώσει για να αντέξει στο όνομα της σχέσης?

Πόσο πρέπει ένας άνθρωπος να ξεχειλώσει ?

Που σταματάει το "περνάμε καλά μαζί" και γίνεται " περνάμε μαζί"?

Έχουν όλα τα πράγματα την ίδια βαρύτητα για όλους?

Είμαστε τόσο διαφορετικοί?

Τι μας κάνει διαφορετικούς?

Πόσο κτητικός μπορεί κάποιος να γίνει σε μια σχέση?

Πόσο κτητικός πρέπει να γίνει κάποιος σε μια σχέση?

Που σταματάει η ελευθερία του ενός και που αρχίζει η ελευθερία του άλλου?

Σίγουρα ο καθένας μας επιτρέπει στον άλλο να καταλαμβάνει κάποιο συγκεκριμένο χώρο στη ζωή μας. Και εμείς μόνο είμαστε υπεύθυνοι για το μέγεθος του χώρου αυτού. Όμως κατά πόσο είναι η απόφαση μας αυτή συνειδητή?

Και τελικά αν ξυπνήσουμε ένα πρωί και νιώθουμε πνιγμένοι έχουμε τη δυνατότητα να το εκφράσουμε?Η θα πρέπει να πεθάνουμε με τις συνέπειες της επιλογής μας (να δώσουμε τόσο χώρο εξαρχής).

Μπορείς να διεκδικείς πράγματα, χώρο και χρόνο σε μια σχέση για πάντα? Ή μήπως αυτό τελικά φθείρει τη σχέση και καταστρέφει το όμορφο.Αν όμως δεν διεκδικείς για πάντα, μήπως η κατάληψη του χωροχρόνου σου από τον άλλο φθείρει τη σχέση και το συναίσθημά σου?

Γιατί μένεις σε μια σχέση που σου έχει τελειώσει?

Ποιός ο ρόλος των γύρω σου σε αυτή την περίπτωση?

Ποιος είναι φίλος ?

Τι σημαίνει φίλος?

Πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να ξεχειλώσει για να αντέξει στο όνομα της σχέσης?

19 σχόλια:

  1. Πολλές συζητήσεις μαζί άνοιξες.
    Θα σου πω ένα σίγουρο: δε μένεις σε μια σχέση που σε πνίγει!!!!
    Το έχω ζήσει! Ενοιωθα να μου στερούν τον αέρα που ανέπνεα.
    Επίσης θέματα ζήλιας και κτητικότητας είναι πολύ λεπτά...υποτίθεται όταν είσαι μαζί με τον άλλον δεν υφίστανται. Λύνονται από μόνα τους.
    Οπως και το 'περνάμε καλά μαζί' και είμαστε μαζί' είναι τελείως διαφορετικά.
    Το πρώτο είναι να περάσουμε καλά το καλοκαίρι/χειμώνα/γιορτές και ό,τι/αν προκύψει.
    Το άλλο είναι σχέση δεμένη, δυο άνθρωποι μαζί, στο γέλιο και στο κλάμα.
    Τώρα, κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός.
    Δε ζητάμε όλοι τα ίδια.
    Επίσης δε μένεις σε μια σχέση που έχει τελειώσει!
    Στο λέω από την πείρα μου!
    Αν το κάνεις θα έρθει η μέρα που θα φύγεις και θα κλάψεις για το χρόνο που έχασες!
    Μην κάνεις το δικό μου λάθος!!!!!!

    Τα άλλα παραείναι βαθιά για ένα σχόλιο.

    Πάντως μου άρεσε η ανάρτηση σου, οι ανησυχίες σου.

    Φιλάκια πολλά:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ μαζί σου καλή μου. Δε μένεις σε μια σχέση που σε πνίγει αλλά κάποιοι μένουν. Γιαυτό απορώ.

      ;)

      Διαγραφή
  2. Δυστυχώς δεν είχα πολλές και δεν ξέρω..
    Σίγουρα όμως άμα με χαλούσε θα έφευγα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην το 'χεις και σίγουρο. Ποτέ δεν ξέρεις τι ψυχολογικές πιέσεις ασκούνται σε τέτοιες περιπτώσεις. Τις χειρότερες τις ασκούμε οι ίδιοι στους εαυτούς μας. Σύμφωνα με το τι έχουμε φανταστεί ότι θα πρέπει να έχει γίνει.

      Άσε σου λέω!

      Διαγραφή
  3. Μιά άποψη λέει ότι όταν γίνονται αυτές οι ερωτήσεις ή βρίσκεται κανείς σε λάθος σχέση, ή δεν είναι έτοιμος/η για οποιαδήποτε σχέση. Άλλη άποψη λέει ότι όταν κάνει κανείς αυτές τις ερωτήσεις έχει περισσότερες πιθανότητες να έχει μια επιτυχή σχέση.

    Όσον αφορά τις σχέσεις, ο Γούντυ Άλλεν είχε πει: "Πάει ένας τύπος σε έναν ψυχίατρο και του λέει, γιατρέ, πρέπει να με βοηθήσεις. Ο αδελφός μου πιστεύει ότι είναι κότα. Ο γιατρός προτείνει, γιατί δεν τον κλείνεις σε ένα ψυχιατρείο; Και ο τύπος απαντά, θα τον έκλεινα, αλλά χρειάζομαι τα αυγά."

    Καλή βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα, καλωσήρθατε!

      Συμφωνώ και με τις δύο απόψεις. Μάλλιστα θεωρώ ότι το δεύτερο είναι απόρροια του πρώτου. Αλλά το σημαντικό είναι να φτάσεις σε αυτές τις απορίες. Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί που δεν φτάνουν ποτέ.

      Και όσο για τις σχέσεις, όλα σχετικά είναι ;)

      Διαγραφή
  4. Πολλά ερωτήματα, κάθε απάντηση και μία ανάρτηση.

    1) Μπορεί να ξεχειλώσει μέχρι να ανοίξει η πρώτη τρύπα από το τράβηγμα. Μετά θέλει μπαλώματα και τα μπαλώματα είναι ημίμετρα.
    2) Το πόσο πρέπει απαντιέται στο 1.
    3) Το "περνάμε καλά μαζί" σταματάει όταν αφαιρεθεί το "καλά" :ρ
    4) Σαφέστατα και δεν έχουν την ίδια βαρύτητα, αυτό θα γινόταν σε έναν κόσμο όπου όλοι θα ήμασταν ίδιοι και δεν νομίζω να ήταν και πολύ ωραίο.
    5) Είμαστε διαφορετικοί. Ακόμα και εάν 2 άτομα μεγαλώσουν στο ίδιο περιβάλλον, με τους ίδιους γονείς, με τα ίδια ερεθίσματα, ίδιες εμπειρίες και πάλι θα υπάρχει η διαφορετικότητα στις απόψεις, αντιδράσεις, γούστα κ.α.π
    6) Κτητικός μπορεί να γίνει κάποιος μέχρι εκεί που θα τον αφήσει ο άλλος. Αν δεν τον φρενάρει από την αρχή τότε θα υπάρξει πρόβλημα. Το πόσο πρέπει είναι αναλόγως με το πόσο αντέχει ο άλλος. Σε κάποιους αρέσει να είναι κτητικός ο άνθρωπός τους.
    7) Για την ελευθερία ακόμα δεν είμαι σίγουρος. Το ψάχνω :)

    Στα υπόλοιπα ερωτήματα θα πω τα εξής.

    Αν κάποιος/α πνίγεται σε μία σχέση είναι γιατί ή δεν έχει συζητήσει με το έτερον ήμισυ τους λόγους για τους οποίους είναι πνιγμένος/η ή γιατί το συζήτησε και δεν είδε καμία ανταπόκριση. Αν δεν το συζήτησε να το κάνει άμεσα, αν το συζήτησε και δεν είδε καμία ανταπόκριση να το τελειώσει άμεσα.

    Τώρα στο γιατί μένει κάποιος σε μία σχέση που έχει τελειώσει είναι για τον καθένα διαφορετικοί οι λόγοι. Οι παντρεμένοι με παιδιά λένε π.χ για τα παιδιά. Είναι σοβαρός αυτός ο λόγος ; Για μένα όχι, για άλλους όμως ναι.

    Άποψη μου είναι ότι όταν κάτι δεν πάει καλύτερα να τελειώνει. Θεμιτό να γίνουν κάποιες προσπάθειες και από τους δύο αλλά αν δεν...

    Στο φινάλε φινάλε όλα δεν σταματάνε σε μία σχέση, η ζωή συνεχίζετε και είναι ωραία αρκεί να το θέλουμε.

    Υ.Γ Πως πήγε η συνέντευξη ; Ξεκαβουκώθηκες ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χμ...Αν για σένα η κάθε απάντηση είναι μια ανάρτηση, φαντάσου εγώ που τα χώρεσα όλα σε 1 ;)

      Είναι εύκολο να απαντάμε έτσι. Είναι εύκολο να απαντάμε γενικά όταν οι ερωτήσεις έχουν δοθεί έτσι. Ξεκάθαρα. Το δύσκολο είναι η αναγνώριση της κατάστασης. Το δύσκολο είναι η έκφραση των ερωτημάτων.

      Έχω υπάρξει σε σχέση που όταν μετά από χρόνια έφυγα αναρωτήθηκα "Γιατί δεν είχα φύγει πιο νωρίς?".

      Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μένεις σε μια σχέση όταν το συναίσθημα έχει τελειώσει.

      ΚΑΝΕΝΑΣ

      Κ αν η συνήθεια είναι ο λόγος, (γιατί αυτός είναι πάντα) τότε grow up και προχώρα παρακάτω.

      Όπως πολύ σωστά είπες δεν τελειώνουν όλα σε μια σχέση. ;)

      Υ.Γ. ξεκαβουκώθηκα κατά το ήμισυ. Έχει και 2ο γύρο. Αν φτάσω εκεί πρέπει να ξεκαβουκωθώ και να τους δείξω εγω! χαχαχαχα!

      Φιλιά

      Διαγραφή
    2. "Γιατί δεν είχες φύγει πιο νωρίς"

      Αυτό προφανώς το λες γιατί εκ του αποτελέσματος είδες ότι ήταν λάθος που έμεινες. Θα μπορούσες όμως να είχες πει "ευτυχώς που έμεινα γιατί τελικά πέρασα μερικά από τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου".

      αααα.....δεν λέω τπτ άλλο...δεν είμαι και πολύ καλός με τα συναισθηματικά...Η λογική μου δεν αφήνει και πολλά περιθώρια στα συναισθήματα.

      Υ.Γ. Άντε άλλο ένα ήμισυ και θα έχουμε ολόκληρο.





      Διαγραφή
    3. Διαφωνώ. Βλέπεις μέσα μας ξέρουμε πολύ καλά πότε είναι η ώρα να φύγουμε. Αλλά το καθυστερούμε και ο λόγος είναι προφανής. Πότε δεν μπορεί να πέρασες από τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου σε μια σχέση που την τράβαγες απ'τα μαλλιά ;)

      Και εγώ άτομο της λογικής είμαι.Γιαυτό με προβληματίζουν αυτά.

      Υ.Γ. Για να δούμε ;)

      Διαγραφή
  5. Ειχα πολυ καιρο να ερθω απο εδω επειδη ειμαι στο στρατο αν το ειχες διαβασει.Δεν ξεχνώ ποτέ τους μπλοκόφιλους και ετσι περνάω σήμερα για ν αφησω πολλές ευχες για εναν ομορφο μηνα.Καλο καλοκαιρι να περάσεις * • ♫ ♫ ♫ • *** • ♫ ♫ ♫ • ***
    Πιστευω οτι αν μια σχεση δεν τραβαει πρεπει να φευγουμε οσο και αν ειναι ψυχοφθορο αυτο επειδη η συνηθεια ειναι μεγαλη.Μερικες φορές πρεπει να νικάει η λογικη για να μην πονεσουμε περισσοτερο στην πορεια.Προχωρα λοιπον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ μου!

      Πως είναι το φανταρικό? Η μαμά πατρίδα κλπ?

      Και εγώ αυτό πιστεύω, αλλά πολλοί άλλλοι γύρω μου δεν το πιστεύουν γιατί και αναρωτιέμαι ;)

      φιλί και καλή θητεία!

      Διαγραφή
  6. δυσκολο πραγμα οι ταμπελες.. και τις περισσοτερες φορες ειναι μεγαλυτερες απο αυτο που προσδιοριζουν, πεφτουν κ μας πλακωνουν, οπως ειχα γραψει κ εγω καποια στιγμη..

    φευγεις, χωρις δευτερη σκεψη!

    καλο απογευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, οι ταμπέλες...Αυτές είναι...Τα κουτάκια μας...Η σιγουριά μας. Αυτό φταίει. Αλλά δεν φεύγεις..Δυστυχώς αυτό που βλέπω είναι ότι μένεις... όχι για να το παλέψεις - ξέρεις ότι δεν παλεύεται - αλλά για να συμβιβαστείς. Έναν άγριο συμβιβασμό, δίχως όρια.

      Διαγραφή
  7. Οι σχέσεις αρχίζουν να ξεχειλώνουν όταν περάσει ο έρωτας. Μετά έρχεται η καθημερινή τριβή και ο κάθε σύζυγος επαναδιαπραγματεύεται πως θέλει να ζεί. Οσοι δεν αντέχουν ένα ξεχείλωμα ή συμβιβασμό, χωρίζουν, οι υπόλοιποι ξεχειλώνουν. Για 100 λόγους, μα είναι τα παιδιά στη μέση, μα είναι τα λεφτά, μα είναι η καλή ζωή, η φήμη, η βολεψούλα, ..και το ξεχείλωμα δεν έχει τελειωμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν συμφωνώ. Ξέρω σχέσεις χρόοοοοονια που έρωτας δεν υπάρχει εδώ και χρόοονια, αλλά η αγάπη είναι αυτή που κρατάει τα πάντα. Χωρίς ξεχειλώματα, με σεβασμό.

      Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το δίλημμα είναι ξεχείλωμα η συμβιβασμός. Αρνούμαι...

      Πρέπει να υπάρχει ελπίδα στον αμοιβαίο σεβασμό και την καλή αυτοδιάθεση ;)

      Διαγραφή
    2. Οταν λέω ότι οι σχέσεις ξεχειλώνουν όταν περάσει ο έρωτας, εννοώ και η αγάπη. Οταν ο αμοιβαίος σεβασμός χαλαρώσει και η αυτοδιάθεση γίνει αδιαφορία. Υπάρχουν και τέτοια ζευγάρια, νοιάζονται ο ένας για τον άλλο αλλά για πιο επιφανειακά πράγματα, τα βαθύτερα είτε δεν υπήρξαν ποτέ είτε έχουν σβήσει. Το ξεχείλωμα είναι συμβιβασμός. Οσοι δεν αντέχουν τη κάνουν..

      Διαγραφή
    3. Να προσθέσω ότι η οπτική γωνία μιάς σχέσης αλλάζει ανάλογα με την ηλικία και τις προσδοκίες. Αλλιώς βλέπει μιά σχέση που καταρρέει ο νεαρός και αλλιώς ένας μεσήλικας που έχει επενδύσει συναισθηματικά τα μάλα και τελικά διαπιστώνει ότι η επένδυση είναι μονομερής, ο άλλος/η άλλη αδιαφορεί ή κυττάει μόνο το προσωπικό κέρδος σαν κινητήρια δύναμη της σχέσης. Εύκολα τα βροντάει η νεαρή και φεύγει απο μία σχέση χωρίς ιδιαίτερες υποχρεώσεις, πέρα απ' ότι υποσχέσεις δώσαμε ο ένας στον άλλο..όταν όμως τα χρόνια περάσουν..καθυστερούν οι χωρισμοί μέχρι να έρθει η σύνταξη. Μετά τα βροντάνε και φεύγουν.. Γι αυτό έχει γεμίσει ο κόσμος απο συνταξιούχους μόνους, που ψάχνουν..

      Διαγραφή
    4. Δεν θεωρώ κακό να φύγεις από μια σχέση. Και αυτό είναι που λέω άλλωστε. Αν συνειδητοποιήσεις ότι θες να φύγεις πρέπει να φύγεις εκείνη τη στιγμή γιατί όσο και να το καθυστερήσεις όσο και να ξεχειλώσεις δεν θα το αποφύγεις. Και αντί να βρεθείς μασήλικας χωρισμένος με κατάθλιψη από την οποία δεν ξέρεις αν θα βγεις κιόλας, καλύτερα νεότερος χωρισμένος και χωρίς κατάθλιψη. Σκέψου το λίγο. Δεν λέω ότι δεν στοιχίζει. Σε όλους στοιχίζει να επενδύουν συναισθηματικά και να μένουν μόνοι τους.Ανεξαρτήτως ηλικίας. Όμως όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι να μην εθελοτυφλούμε. Όταν κάτι μοιάζει να τελειώνει. Τελείωσε. Το να το τραβήξεις από τα μαλλιά για άλλα 10-20 χρόνια δεν αλλάζει κάτι.

      Διαγραφή

Χμμμ...
Έχετε να πείτε κάτι?Εδώ είναι το σωστό μέρος...
Ακούω λοιπόν!