tag:blogger.com,1999:blog-50469522588045138742012-01-27T17:22:10.873+02:00Σκόρπιες Σκέψεις (Οι Σκέψεις του Σκορπιού)Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.comBlogger2351100tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-28793806020722695822012-01-27T12:45:00.000+02:002012-01-27T12:48:54.121+02:00Η στιγμή...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Μπορεί να περάσουν ατελείωτοι μήνες, ίσως και χρόνια, πνιγμένα στη μούχλα, την ακινησία και τη στασιμότητα.</span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Όμως σίγουρα έρχεται κάποια <b>στιγμή</b> που νιώθεις ότι θέλεις να αποτινάξεις τη μούχλα από πάνω σου. Και ενώ πριν σου φαινόταν βουνό, ξαφνικά νιώθεις ότι τα πόδια σου σταματούν να τρέμουν και στηρίζεσαι δειλά δειλά ξανά όρθιος.</span></div><div style="color: #444444;"><br /></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Αν κάταφέρεις να κάνεις ένα βήμα, ένα μόνο μικρό βήμα, αυτό φτάνει για να ξεκουνηθείς και η μούχλα διαλύεται!</span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Έτσι μπορείς να ξεκινήσεις με μικρά δειλά βηματάκια να κατακτήσεις όλο τον κόσμο.</span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Και ξέρεις κάτι?</span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Θα έρθει αυτή <b>η στιγμή</b> που θα ξανανιώσεις ότι <b>τώρα</b> μπορείς να κάνεις τα πάντα! </span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Ευτυχώς για μένα υπάρχουν πράγματα που με υποκινούν, έστω και αργά. Έστω και πολύ αργά..</span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;"> Ένα από αυτά είναι το αυτοκαταστροφικό πείσμα μου....</span></div><div style="color: #444444;"><br /></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Ε , κρίμα να χαραμίζονται σε άλλους ευκαιρίες που μου δώθηκαν πιο πρίν και απέρριψα "ελαφρά τη καρδία" ...</span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Έτσι δεν είναι?</span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Ποτέ δεν είναι αργά! Και μπορεί να μην έχει την απήχηση που θελω, αλλά πρέπει να μάθω όταν πέφτω να ξανασηκώνομαι... </span></div><div style="color: #444444;"><br /></div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Μόνη μου...</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-2879380602072269582?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-70346412071961161252012-01-25T21:10:00.000+02:002012-01-25T21:10:02.982+02:00Όσο μπορείς<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="background-color: white; color: purple;"><span style="font-size: x-large;">Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,<br />τούτο προσπάθησε τουλάχιστον<br />όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις<br />μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,<br />μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.<br /><br />Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,<br />γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την<br />στων σχέσεων και των συναναστροφών<br />την καθημερινήν ανοησία,<br />ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.</span></div><div style="background-color: white; color: purple;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: purple;"><span style="font-size: x-large;"><a href="http://www.kavafis.gr/">Κ.Π.Καβάφης</a> </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-7034641207196116125?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-14597786341700096682012-01-22T22:32:00.000+02:002012-01-23T17:27:10.232+02:00Όψεις...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/DQWwfKwztkQ?fs=1" width="459"></iframe><br /><br /><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;">Όλα τα πράγματα τη ζωή μας έχουν πολλές όψεις. Το πως τα βιώνουμε έχει να κάνει με το πρίσμα μέσα από το οποίο τα κοιτάμε...</span></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;">Μπορείς να είσαι πολύ δυστυχισμένος ενώ τα έχεις όλα, και από την άλλη να αρκούν μικρά ασήμαντα πράγματα για να σε κάνουν τόοοοοοοσοοοοο ευτυχισμένο!!!</span></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;">Εδώ και καιρό ζω μέσα στη μιζέρια, και σήμερα που ζω κάτι χαρούμενο, είμαι μόνη μου...</span></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;">Δεν έχω με ποιον να το μοιραστώ και έτσι το μοιράζομαι με εσάς, που είστε πάντα εδώ, η παρέα μου!</span></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;">Σας ευχαριστώ!</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-1459778634170009668?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-77677853163383685052012-01-15T18:21:00.000+02:002012-01-15T18:26:03.784+02:00Wish...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: black;"><span style="font-size: large;">Γιατί είναι δύσκολο οι άνθρωποι να είναι ειλικρινείς?</span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;">Γιατί είναι δύσκολο να μοιράζονται? Αληθινά. Τα πάντα.</span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;">Δεν έχω υπάρχει καμία θεωρία που να μην έχω καταρρίψει.</span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;">Δεν υπάρχει καμία αξία που να μην μου την έχουν γονατίσει μπροστά μου. Που να μην μου την έχουν ξεφτιλίσει στο όνομα την αγάπης, της φιλίας του ενδιαφέροντος.</span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;">Γιατί είναι τόσο δύκολη η αγάπη?</span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: black;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/sAN5yFXyvj4?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="459"></iframe><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;">Κομμάτι που με γυρίζει πολλά χρόνια πίσω. Τότε που πίστευα και ζούσα μέσα στο ροζ. Τότε που κανείς δεν με είχε ποδοπατήσει ακόμα...</span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;">Τότε που ακόμη ήμουν ροζ.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-7767785316338368505?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-37119517503397793412012-01-01T22:46:00.000+02:002012-01-01T22:46:31.784+02:002012<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; color: red; text-align: center;"></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μπήκε.... </span></div><div class="separator" style="clear: both; color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-HXTNYB4MMa4/TwDECUzvqpI/AAAAAAAABOY/YAcoSY6_tOI/s1600/2011-12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://2.bp.blogspot.com/-HXTNYB4MMa4/TwDECUzvqpI/AAAAAAAABOY/YAcoSY6_tOI/s320/2011-12.jpg" width="320" /> </a></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: red; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Το γιορτάσαμε κιόλας!</span></div><div class="separator" style="clear: both; color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Άλλοι μαζί και άλλοι χώρια!</span></div><div class="separator" style="clear: both; color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9A_SWlDOSwY/TwDEFWABxuI/AAAAAAAABOo/pAYGSFBGbT4/s1600/2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-9A_SWlDOSwY/TwDEFWABxuI/AAAAAAAABOo/pAYGSFBGbT4/s320/2012.jpg" width="320" />ύ</a></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Όμως αυτή τη χρονιά έρχεται μια γιορτή μεγάαααααλη!</span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και θα είμαστε όλοι μαζί εκεί να το ζήσουμε! </span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-lfwfmw1uMME/TwDEEonPCEI/AAAAAAAABOg/0QwHVz7F9wo/s1600/2012+end.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="247" src="http://2.bp.blogspot.com/-lfwfmw1uMME/TwDEEonPCEI/AAAAAAAABOg/0QwHVz7F9wo/s320/2012+end.jpg" width="320" /></a></span></div><div style="color: red;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Έτσι δεν λένε οι Μάγια????Ραντεβού λοιπόν, κάπου στο Δεκέμβριο!</span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μέχρι τότε να περνάτε όλοι καλάααα :)</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-3711951750339779341?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-56279069572751030042011-12-24T02:36:00.002+02:002011-12-24T02:36:37.189+02:00Christmas....<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Μέρες τώρα προσπαθώ να γράψω ένα Χριστουγεννιάτικο πόστ.</span></div><div style="color: red;"><br /></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Μα δε μου βγαίνει.</span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Τελικά απόψε, που κάθομαι μοναχή μου παρέα με τον Δέντρο, κατέληξα.</span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Αν δεν δουλεύω, Χριστούγεννα δεν νιώθω. </span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Γενικά νομίζω ότι όταν δεν δουλεύω, δεν νιώθω τίποτα.</span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Είμαι εδώ και μήνες σαν το φυτό μέσα στο σπίτι. </span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Ατελείωτες ώρες μοναξιάς και περισυλλογής.</span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Τόση περισυλλογή που μου τρέχει από τα μπατζάκια πια...</span></div><div style="color: red;"><br /></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Βαρέθηκα. </span></div><div style="color: red;"><br /></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Άλλες χρονιές γκρίνιαζα που είχα πολύ δουλειά και δεν προλάβαινα να στολίσω, να φτιάξω γλυκά κλπ. Τώρα που τα έκανα όλα αυτά νιώθω μόνη μου και μαύρη...</span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Τέλος παντων δεν είναι μέρες αυτές για να σας μαυρίζω έτσι (αν και οι περισσότεροι την έχετε κοπανήσει)..</span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Μόνο ήθελα να ευχηθώ <b><span style="font-size: x-large;">Καλά Χριστούγεννα</span></b> να έχουμε όλοι.</span></div><div style="color: red;"><br /></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Είτε μαζί, είτε χώρια. Είτε παρέα, είτε μόνοι.</span></div><div style="color: red;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;">Όπως και αν τα περάσετε , εύχομαι να σας γεμίσουν αγάπη και χαμόγελο. Αυτό λείπει σε όλους μας πιστεύω...</span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><span style="color: red; font-size: large;">Σας φιλώ γλυκά</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-5627906957275103004?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-70834622618867962432011-12-12T14:11:00.000+02:002011-12-12T14:11:16.862+02:00Αγάπη...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Αγάπη.</span></div><span style="font-size: x-large;"><br /></span><br /><span style="font-size: x-large;">Πόσο πρέπει να την ξεχειλώσουμε για να χωράει όλα αυτά που θέλουμε?</span><br /><span style="font-size: x-large;"><br /></span><br /><span style="font-size: x-large;">Τελικά τι είμαστε? Ένα μάτσο ανασφαλείς που προσπαθούμε να κρεμαστούμε από τις λέξεις...</span><br /><br /><span style="font-size: x-large;">Αγάπη. Φιλία. Μίσος. Εκδίκηση.</span><br /><br /><span style="font-size: x-large;">Τελικά μέχρι που φτάνουμε?</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OWJoBjC0Qk0/TuXt_BQgYcI/AAAAAAAABOE/GOFOVw3GYUw/s1600/hate_love.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-OWJoBjC0Qk0/TuXt_BQgYcI/AAAAAAAABOE/GOFOVw3GYUw/s1600/hate_love.jpg" /></a></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"> Τι σημαίνει αγάπη? </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Πώς μετατρέπεται σε μίσος?</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Τι σημαίνει φιλία? </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Πώς μετατρέπεται σε δίψα για εκδίκηση?</span></div><div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Τελικά τι είναι χειρότερο?</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Η προδοσία ή η απουσία?</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Ή και τα δύο?</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-7083462261886796243?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-12716299123992209332011-12-07T15:13:00.001+02:002011-12-07T15:30:21.960+02:00Φιλία<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Δεν μου αρέσει να παρακαλάω. Νομίζω σε κανέναν δεν άρεσει. Θα μου πεις "πως σου'ρθε αυτό?"</span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Να, έχω τώρα τελευταία ένα μικρό θεματάκι με φιλίες και γνωριμίες κλπ.</span></div><div style="color: magenta;"><br /></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Είναι όλες το μικροσκόπιο...</span></div><div style="color: magenta;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Δεν μου έχει συμβεί ποτέ ξανά να εξετάζω μια φιλία τόσο πολύ, πριν τη διαλυσω. Πάντα ήμουν λίγο απόλυτη. Αποφάσιζα και ενεργούσα. Δεν έχω μετανιώσει ποτέ για κάποια σχέση που τελείωσα με αυτόν τον τρόπο. Απλά τώρα λίγο δυσκολεύομαι...</span></div><div style="color: magenta;"><br /></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Και όχι δεν έχει συμβεί κάτι συνταρακτικό για να πείς "ok σε διαγράφω". Είναι απλά ότι αλλάζουμε τόόόόσο που πιά, δεν μπορούμε να ταιριάξουμε... Σαν τα κλαδιά μια τριανταφυλιάς που τα είχαν πιάσει με σύρμα μαζί και όσο μεγαλώνουν και δυναμώνουν θέλουν να ακολουθήσουν διαφορετικές πορείες και απλά το σύρμα που τα ενώνει, τα πληγώνει παράλληλα...</span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;"> Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις αν βγάλεις το σύρμα τι θα γίνει. Μπορεί κάποιο από τα κλαδιά να πέσει κάτω και σέρνεται γιατί δεν μπορεί να σταθεί, μπορεί και να μην συμβεί τίποτα, και απλά να συνεχίσουν να μεγαλώνουν σε χωριστούς δρόμους...</span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Μπορώ να κάνω υπομονή μήπως είναι μια φάση και απλά τελειώσει ένα πρωί, όμως τόσο καιρό αυτό κάνω, και το μόνο που καταφέρων είναι να δίνω και να μην παίρνω (που σας έλεγα...) ή τέλος πάντων να αισθάνομαι ένα κενό. </span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Αυτό είναι. Ένα κενό νιώθω. Γιαυτό δεν ησυχάζω.... </span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Προσπάθησα να το συζητήσω αλλά δεν βρήκα ανταπόκριση...Μόνο κάτι συγνώμες χαζές...</span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Δεν ξέρω πραγματικά...Δεν έχω συνηθίσει να είμαι συμπλήρωματικό για όποιον έχει κάποιο κενό να το βουλώσω...</span></div><div style="color: magenta;"><br /></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Και τώρα τελευταία έτσι νιώθω....</span></div><div style="color: magenta;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: magenta;"> <span style="font-size: large;">Όπως άκουσα σήμερα από τον Θ.Ασκητή (για ερωτικές σχέσεις, αλλά μου ταίριαξε εδώ) :</span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">"Στις σχέσεις δεν πρέπει να μετράμε τα λάθη μας, αλλά να διεκδικούμε τα σωστά μας..."</span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;">Έτσι και εγώ λέω να μην αρχίσω να <u>χρεώνω</u> κανένα για λάθη...Απλά <u>διεκδικώ</u> τη φιλία, τη στήριξη, τη συντροφικότητα που έχω ανάγκη να νιώσω και να δώσω...</span></div><div style="color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><span style="color: magenta; font-size: large;">Anyway... Οψόμεθα...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-1271629912399220933?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-13536109685981942882011-11-25T12:55:00.001+02:002011-11-25T14:11:02.619+02:00Τα παιδία Παίζει<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">Έχω προσκληθεί από δυο αγαπημένους bloggers να παίξω κάποια παιχνιδάκια και το έχω αμελήσει...</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">Γιαυτό επανέρχομαι σήμερα, να ολοκληρώσω τα αιτήματά σας!;)</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">Αρχικά ο <a href="http://blogerbrother.blogspot.com/">Αδερφός</a> μου ζήτησε να σας πώ 7 αλήθειες που δεν ξέρετε για μένα !...</span></div><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">Αν και μετά από τόσα χρόνια blogging και αναρίθμητα παιχνίδια, έχω μοιραστεί μαζί σας σχεδόν τα πάντα, ας σκεφτώ...</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">Ξεκινάμε:</span></div><div style="color: #cc0000;"><br /></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">1) Αγαπώ να αγαπώ! Μ'αρέσει να παθιάζομαι με ότιδήποτε, αρκεί να νιώθω αυτό το φούσκωμα μέσα μου!</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">2) Είμαι κτητική, απαιτητική, και γκρινιάρα. Αλλά, αν είσαι από αυτούς που αγαπώ απολαμβάνεις άλλου είδους προνόμια...</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">3) Έχω φίλους ελάχιστους αλλά τους αγαπώ σαν οικογένεια μου.</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">4) Η καλυτερή μου φίλη έφυγε στα 15 μας για Αμερική, και ως δια μαγείας ακόμα είμαστε φίλες!:)</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">5) Κλαίω πολύ, πάρα πολύ, για τα πάντα, με τα πάντα! Όταν είμαι καλά, κλαίω από χαρά, όταν δεν είμαι καλά , κλαίω από στεναχώρια, όταν είμαι ενθουσιασμένη κλαίω, όταν είμαι φοβισμένη κλαίω, όταν είμαι συγκινημένη κλαίω, όταν είμαι πολύ θυμωμένη κλαίω...</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">6) Αλλά έτσι και με νευριάσεις....Δεν ξέρεις τι έχεις να ακούσεις!Φωνάζω και σχεδόν πάντα βρίσκω το αδύνατο σήμείο σου για να σε κάνω να νιώσεις άσχημα... Γιαυτό απλά μην το προσπαθήσεις!:)</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">7) Σιχαίνομαι το κουτσομπολιό, τις κουτσομπόλες, τις αργόσχολες -και τους αργόσχολολους, τους ανθρώπους που έκαναν λάθος επιλογες και τελικά κλαίγονται για να τους χαιδέψουν τα αυτιά κλπκλπ.</span></div><div style="color: #cc0000;"><br /></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">Τώρα θα πρέπει να δώσω πάσα σε άλλους 15;</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;">Λοιπόν, όσοι το διαβάσετε και σας αρέσει πρέπει να παίξετε! Ναι, ναι. Και εσύ που το διαβάζεις τωωωωρααα!</span></div><div style="color: #cc0000;"><br /></div><div style="color: #cc0000;"><br /></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">Και επίσης έχω παραλάβει ενα βραβείο Martini! Από την καλή μου <a href="http://alavastro.blogspot.com/">SummerTime Blues</a> , με αντάλλαγμα φυσικά να αφηγηθώ μια απόδραση...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hBkLtaNaTGs/Ts952EdixWI/AAAAAAAABMs/mCV-QkgiCBI/s1600/award_martini.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-hBkLtaNaTGs/Ts952EdixWI/AAAAAAAABMs/mCV-QkgiCBI/s1600/award_martini.jpg" /></a></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><span style="color: #20124d;">Και ξεκινάμεεεεεεεεεεεε!:</span></span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">Αγκαλιά με το Dry Martini μου, θα σας στείλω στην Καστοριά :</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OsrHaAlr-TA/Ts97g-PiKGI/AAAAAAAABM8/8a-TgOc77wY/s1600/blazing_kastoria.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="217" src="http://2.bp.blogspot.com/-OsrHaAlr-TA/Ts97g-PiKGI/AAAAAAAABM8/8a-TgOc77wY/s320/blazing_kastoria.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: blue;"><br /><br /><span style="font-size: large;">Η Καστοριά είναι μια τόσο Χειμωνιάτικη, όσο και καλοκαιρινή πόλη, λόγω της λίμνης της.</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/--fqFt4EBMt4/Ts98nt7Bm9I/AAAAAAAABNE/NN7JN6Az5bo/s1600/day_lake.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/--fqFt4EBMt4/Ts98nt7Bm9I/AAAAAAAABNE/NN7JN6Az5bo/s320/day_lake.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> Όποτε και να την επισκευθείς, ανοίγει το μάτι σου! :)</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-lX-4_DAuCJ8/Ts99xzuh6vI/AAAAAAAABNM/fnavFOSkGNk/s1600/diadromes.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-lX-4_DAuCJ8/Ts99xzuh6vI/AAAAAAAABNM/fnavFOSkGNk/s320/diadromes.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> Μπορείς να περπατήσεις σε όλη την πόλη,να αναμειχθείς με τον κόσμο που κάνει την πόλη ζωντανή, αλλά και να απομονωθείς κοντά στη λίμνη.</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-0BwdhHfVqY4/Ts9-8f3qzuI/AAAAAAAABNU/-dykxx-TdBY/s1600/fotografisi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://4.bp.blogspot.com/-0BwdhHfVqY4/Ts9-8f3qzuI/AAAAAAAABNU/-dykxx-TdBY/s640/fotografisi.jpg" width="640" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-KRnEGk5V_bA/Ts9_QeAbOAI/AAAAAAAABNc/eYBTXLBdDgE/s1600/kastoria_early_night.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://2.bp.blogspot.com/-KRnEGk5V_bA/Ts9_QeAbOAI/AAAAAAAABNc/eYBTXLBdDgE/s640/kastoria_early_night.jpg" width="640" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--0hDlmXc2_E/Ts-ARet__EI/AAAAAAAABNk/7W2_nuAtxSs/s1600/kopilasia.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/--0hDlmXc2_E/Ts-ARet__EI/AAAAAAAABNk/7W2_nuAtxSs/s320/kopilasia.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-l3PuH8YhTWE/Ts-BVmHTR5I/AAAAAAAABNs/u5gL5YesIao/s1600/lake_varka.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-l3PuH8YhTWE/Ts-BVmHTR5I/AAAAAAAABNs/u5gL5YesIao/s320/lake_varka.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-So1H1kZvejQ/Ts-BoFW3d5I/AAAAAAAABN0/SCj-IY01meY/s1600/lake-kastoria-01-002_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-So1H1kZvejQ/Ts-BoFW3d5I/AAAAAAAABN0/SCj-IY01meY/s400/lake-kastoria-01-002_.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-b_flwWFyOSg/Ts-CDbRhyRI/AAAAAAAABN8/hRTYGCb719w/s1600/limni.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://4.bp.blogspot.com/-b_flwWFyOSg/Ts-CDbRhyRI/AAAAAAAABN8/hRTYGCb719w/s640/limni.jpg" width="640" /></a></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Η Καστοριά είναι απλά πανέμορφη...</span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">Τώρα θέλω να πω σε όποιους 5 έχουν να μοιραστούν μια απόδραση μαζί μας, να τσιμπήσουν το βραβειάκι, και να να μας τα πούν! (συμπεριλαμβάνονται και <a href="http://blogerbrother.blogspot.com/">ο αδερφός</a> , και <a href="http://bearpridehiv.blogspot.com/">ο αρκούδος</a>, και <a href="http://hfaistiwnas.blogspot.com/">ο Ηφαιστιωνάκος</a>!) χαχα!</span></div><div style="color: #20124d;"><br /></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">Σας φιλώ γλυκά και σας ευχαριστώ!! :)</span></div><div style="color: #20124d;"><br /></div><div style="color: #20124d;"><br /></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">ααααα!Να μην ξεχάσω, οι φωτό είναι του αγαπημένου <a href="http://dimitriszotos.blogspot.com/">ανήσυχου</a> φωτογράφου! </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-1353610968598194288?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-32064578248289237172011-11-22T16:14:00.001+02:002011-12-07T15:29:51.900+02:00Η Φίλη μου<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Η φίλη μου είναι η καλύτερη του κόσμου!</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Είμαι πάντα δίπλα της για ό,τι της συμβαίνει.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Μου λέει τα προσωπικά της.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Μου εκμυστηρεύεται του κρυφούς της πόθους, σκέψεις, επιθυμίες, κακίες...</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Δεν σηκώνει το τηλέφωνο ποτέ όταν την καλώ, εκτός αν από τύχη πατηθεί το πράσινο κουμπάκι.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Δεν επιστρέφει ποτέ τις κλήσεις που βρίσκει και ας θέλω να της πω ότι ο κόσμος γκρεμίζεται...</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Μου στέλνει ζουζουνιάρικα sms στο κινητό να μου ζητήσει συγνώμη.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Δεν έχει ξεχάσει ποτέ γιορτή μου ή γεννέθλιά μου -ή του αγοριού μου, αδερφού μου κλπ.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Εγώ μια χρονιά ξέχασα τα γεννεθλιά της εντελώς (μου το είπε, εκείνη μια εβδομάδα μετά)...Δεν κράτησε κακία...</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Εδώ και 3 μήνες η φίλη μου είναι στον κόσμο της.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Εγώ δεν ξέρω αν έχω θέση σ' αυτόν τον κόσμο, αλλά καμιά φορά μιλάμε στο τηλέφωνο.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Είμαι γκρινιάρα και παραπονιάρα, και ζηλιάρα, και κτητική, και πνίγω όσους αγαπάω.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Αλλά αυτήν την αγαπάω σχεδόν 15 χρόνια, τώρα το θυμήθηκε? </span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Μια άλλη φίλη μου λέει ότι η φίλη μου με εκμεταλλεύεται.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Εγώ νιώθω ότι την αγαπώ πάρα πολύ...</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Κάποιος άλλος λέει ότι τα καλά πράγματα νικούν το χρόνο.</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Είναι η πιο παλιά φίλη που έχω...</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Παλιοφίλη....</span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/--CSp1j8Ww_0/Tsu5aujx7QI/AAAAAAAABMk/FNiczuTLXII/s1600/best+friends.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/--CSp1j8Ww_0/Tsu5aujx7QI/AAAAAAAABMk/FNiczuTLXII/s320/best+friends.jpg" width="308" /></a></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"> </span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Ελπίζω και εγώ για εκείνη να είμαι η καλύτερη παλιοφίλη του κόσμου...</span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-3206457824828923717?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-41725019437522466602011-11-10T20:47:00.000+02:002011-11-10T20:47:28.776+02:00Χρόνια μας πολλαααααααααααα!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Πριν τελειώσει αυτή η μέρα θέλω να σας πω!!!</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Αρχικά να σας ευχαριστήσω τρελά για την χθεσινή σας υποστήριξη!!</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Μέτρησε πάρα πολύ για μένα!!!</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Επίσης να σας πω ότι σαν σήμερα πριν από αρκετά χρόνια,(Δεν θα πω τον αριθμό για ευνόητους λόγους!) ξημερώματα Σαββάτου, η μανούλα μου με έφερε σ'αυτόν τον κόσμο..</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Για να δημιουργήσω, σίγουρα! Απλά δεν έχω βρεί τον τρόπο μάλλον! :)</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Γιαυτό το λόγο θα μου ευχηθώ να τα εκατοστήσω!Να έχω αυτους που θέλω πάντα δίπλα μου και να είμαι καλα..:)</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: magenta; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-n0DBstOuynY/TrwarDHYzyI/AAAAAAAABMY/TkWrDXiM-Js/s1600/happy_birthday.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-n0DBstOuynY/TrwarDHYzyI/AAAAAAAABMY/TkWrDXiM-Js/s320/happy_birthday.jpg" width="320" /></a></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Τέλος θέλω να ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ και ευτυχισμένα στην αγαπημένη <a href="http://aspastos1.blogspot.com/">Γλαρενια</a> μου, που τα τελευταία χρόνια που τη γνωρίζω δεν την ξεχνώ ποτέ!!!:) Το βίντεο που ακολουθεί είναι και για τις δυό μας! Να μας χαιρόμαστε!!:) </span></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/t9bn1s34Zc4" width="480"></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-4172501943752246660?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-18653436067387164192011-11-09T08:19:00.001+02:002011-11-09T08:20:05.168+02:00Εδώ σας θέλω..!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Δεν σας το έχω ζητήσει πολλές φορές αλλά..</span></div><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Μόνο για σήμερα....</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Στείλτε μου όλη τη θετική ενέργεια που μπορείτε!!!!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Και πείτε μου καλή τύχη!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Ευχαριστώωωωωωωω!</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-1865343606738716419?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-89635772561950342702011-10-31T21:00:00.000+02:002011-10-31T21:01:09.087+02:00Το τελος. (όχι της ακίνητης περιουσίας, αλλά το δικό μου)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Λοιπόν, άκου να σου πω. </span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Μάλλον δεν είμαι καθόλου αισιόδοξη. Όχι μάλλον, σίγουρα.</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Η κατάσταση είναι εκνευριστικά χάλια.</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Νιώθω ότι κάθομαι σε έναν καναπέ και βλέπω το ταινία 4D, με τίτλο <span style="font-size: x-large;"><u>"Βλέπω το τέλος να πλησιάζει"</u>.</span> </span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Το σενάριο έχει ως εξής :</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Βρίσκομαι στο 2007, οδηγώ ένα αυτοκίνητο και τρέχω, και εκεί που έχω πιάσει τα 220, παίρνω μια στροφή, (σαν το πέταλο του Μαλλιακού ένα πράγμα), και στο δρόμο έχει λάδια. Εκτός από λάδια ομως έχει και μια φλούδα από μπανάνα που πέταξε κάποιος από την υπερπολυτελή λιμουζίνα που είναι μπροστά μου.(Την οποία μπανάνα <span style="background-color: #cc0000;">ΔΕΝ</span> φαγαμε μαζί, αλλά μόνος του αυτός που είναι εκεί μεσα)</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Βρίσκομαι ήδη στο 2008, και πατάω την μπανάνα με τα λάδια και νιώθω το αυτοκίνητο ανεξέλεγκτο. Αρχίζω να στροφάρω (κεντρομόλος δύναμη στο φουλ).</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">1η στροφή : 2009. Βλέπω τα πάντα γύρω μου να γυρίζουν, ακόμα μπορώ και καταλαβαίνω, σκέφτομαι "Αν είμαι τυχερή θα κάνω μια ακόμη στροφή και θα σταματήσω, άλλωστε φοράω ζώνη". Ο κόσμος γύρω μου είναι ακόμα ανέμελος.</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">2η στροφή : 2010. Το κεφάλι μου έχει χτυπήσει στο παράθυρο, στο τιμόνι (άνοιξε ο αερόσακος και με πέταξε πίσω στο μαξιλαράκι του καθίσματος), φοράω όμως ζώνη και συνεχίζω να ελπίζω ότι θα τα καταφέρω. Ζαλίζομαι λίγο...Ο κόσμος γύρω μου φωνάζει γιατί ξεβολεύεται...</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">3η στροφή : τέλος του 2010. Έχω χάσει τον προσανατολισμό μου εντελώς. Δεν ξέρω τι βρίσκεται μπροστά μου ή πίσω μου. Νιώθω ότι το αυτοκίνητο κόβει ταχύτητα και σκεφτομαι " Ω ναι! είμαι τυχερή και θα ζήσω τελικά! Μόλις σταματήσει να γυρίζει θα βγώ τρέχοντας έξω να σωθώ"..</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Τουμπάρισμα: 2011</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Και εκεί που νομίζω ότι θα σταματήσω έρχονται τα πάνω κάτω...</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Νιώθω στην πράξη αυτό που λένε "Σηκωθήκανε τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι", ε ναι λοιπόν! Τα πόδια μου στον ουρανό και το κεφάλι μου τρώει χώμα (οροφή αυτοκινήτου δηλαδή). Με την άκρη του ματιού μου βλέπω το δρόμο, στον οποίο σερνεται το αυτοκίνητό μου, να τελειώνει... </span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Βλέπω το βρακί της γκομενίτσας που χορεύει τσιφτετέλι πάνω στο τραπέζι - στα μπουζούκια - παρέα με γαρύφαλα...</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"> </span><span style="font-size: large;"> </span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Και είμαι θεατής στο ίδιο μου το τέλος...</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Βέβαια είμαι πολύ περήφανη να σας ενημερώσω ότι, ακόμα δεν έχω χάσει τις αισθήσεις μου!</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Αυτό μπορεί να σημαίνει 2 πράγματα:</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">α) Ή είμαι πολύ τυχερή και θα επιβιώσω τελικά ή</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">β) Αυτός που έχει στήσει όλη αυτήν την ταινία είναι σαδιστής αισχίστου βαθμού και θέλει να με αποτελειώσει αργά και βασανιστικά.</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Δεν ξέρω πως θα τελειώσει αυτή η ταινία. Αλλά κουράστηκα ήδη και δεν μπορώ να βγω...</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"> </span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να πω ότι πλέον δεν έχω αντοχές. Βαρέθηκα τον μετριο κοσμάκη γύρω μου που μυξοκλαίει. Βαρέθηκα τους κλέφτες φοροφυγάδες όλων των ειδών, από τον περιπτερά, και τον φούρναρη, μέχρι τον γιατρό και τον δικηγόρο που δεν κόβουν αποδείξεις ακόμα και σήμερα, να ζητούν δικαιώματα "συνταγματικά κατοχυρωμένα" μάλιστα...</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Νιώθω οργή για όλους τους γνωστούς μου, αλλά και τους άγνωστους που δουλεύουν βολεμένοι από κάποιο κόμμα, εκμεταλλευόμενοι τον ιδρώτα μας, μέχρι τελευταίας σταγόνας.</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Νιώθω οργή για όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Ακόμα και για όσους ασχολούνται με τον διμοιρίτη που μούτζωσε κατά τη διάρκεια της παρέλασης. Τι να κάνει το παιδί? Τόσα του έμαθαν οι καθηγητές του με τις χρόοοονιες απεργίες τους, τόσα κάνει...(Στα είχα πεί εγώ <a href="http://pwlinaxristopoulou.blogspot.com/2011_05_01_archive.html">αυτά</a> τότε...)</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Εκπαιδεύουμε τέρατα, και όταν αύριο μεγαλώσουν και μας φάνε ας μην γκρινιάζουμε...</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Anyway, να γκρινιάξω ήθελα...Έχω και άλλα, να πω. Δεν τα λέω όμως γιατί και εσύ θα με βαρεθείς και θα φύγεις...</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Εγώ μπορώ να κατηγορώ επ' άπειρον. Εσύ μπορείς να αλλάξεις? Έστω και λίγο.</span></div><div style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Παραιτήσου από τον σταρχιδισμό που σε διακρίνει. Ξεκουνήσου και πλήρωσε! Γιατί βαρέθηκα να πληρώνω μόνο εγώ σ'αυτό το έργο...</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-8963577256195034270?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-60916536677103738282011-10-21T17:03:00.000+03:002011-10-21T17:20:15.070+03:00Κουράγιο! :) Και ελπίδα! :)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Τι να σου πω,</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Είναι μερικές μέρες που είναι όλα τόσο μαύρα...Σαν καταχνιά. Σαν να μην υπάρχει καμία ελπίδα πουθενά.</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Είναι και μερικές άλλες μέρες που έρχεται μια ελπίδα, και τσούπ! Και στρογκυλοκάθεται πάνω στα προβλήματα και μου βγάζει τη γλώσσα. Να έτσι :</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: magenta; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-BJuQJ0Pv2xc/TqF6QMIS7WI/AAAAAAAABME/XjQhmuBVA34/s1600/baby+tongue+out.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-BJuQJ0Pv2xc/TqF6QMIS7WI/AAAAAAAABME/XjQhmuBVA34/s320/baby+tongue+out.jpg" width="250" /></a></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Και να, άμα βλέπεις την ελπίδα πάνω στο σωρό (σαν τα σκουπίδια τους δρόμους ένα πράμα) από τα ζόρια, είναι να μη γελάσεις?</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Ε, και εγώ χαζογελάω λίγο και περνάνε οι ώρες , οι μέρες και κάπως έτσι ελπίζουμε...</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Δεν θα ανοίξω κουβέντα για το τι γίνεται στο κέντρο,γιατί οι απόψεις μου δεν συμβαδίζουν με τους πολλούς και δεν θέλω να ξεκινήσω Intenetικούς καυγάδες...</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Έτσι το αφήνω ασχολίαστο το κλίμα των τελευταίων ημερών...</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Κουράγιο σε όλους!</span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: magenta;"><span style="font-size: large;">Φιλιά και να μην ξεχνάτε να ψάχνετε αυτή τη φάτσα...Κάπου εκεί γύρω θα είναι! :)</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-6091653667710373828?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-49848321348530316352011-10-12T12:46:00.001+03:002011-10-12T12:47:24.890+03:00Back to life...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Συνηθίζω να γράφω πίνοντας κάτι,</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Απολαμβάνω να γράφω με κρασί, ανοίγει το μυαλό μου, κάνει τις σκέψεις πιο απαλές, χωρίς ιδιαίτερες γωνίες, για να ταιριάζουν μεταξύ τους.</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Παει καιρός από την τελευταία φορά...</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Όχι που ήπια κρασάκι, αλλά που με τράβηξε τούτο δω το Blog να γράψω...</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Σήμερα, είναι η πρώτη μέρα μετά από αρκετές που έβγαλε ήλιο, και νιώθω ότι αυτές οι μικρές ηλιαχτίδες που τρύπωσαν από το παράθυρό μου μου έχουν ζεστάνει το μέσα μου.</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Ξύπνησα αργά, γλύστρησα από τα σκεπάσματά μου, και φόρεσα τις χειμωνιάτικες κάλτσες μου. Ναι είμαι η μεγαλύτερη κρυουλιάρα του κόσμου...</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><br /></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Ζέστανα νερό στο βραστήρα και έφτιαξα ένα πράσινο τσάι με μελι, στην αγαπημένη μου κούπα..</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Μετά την πρώτη γουλιά, επέστρεψα γρήγορα στο κρεβάτι μου αγκαλιά με το laptop και να 'μαι!</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Εδώ και καιρό σκέφτομαι τι θα γίνει με αυτό εδω το blog. Δεν έβρισκα λόγο, αλλά ούτε και θέμα να γράψω.Πέρασε πολλές φορές από το μυαλό μου να το κλείσω. </span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><br /></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Νιώθω ότι το κοριτσάκι που το άνοιξε, δεν υπάρχει πια. Μέσα μου δεν βρίσκω πολλά να με συνδέουν με εκείνη την εποχή που έγραφα ιστορίες, αλήθειες, ψέμματα... Σήμερα, είμαι αλλιώς. Θα ήθελα να είμαι όπως τότε.</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><br /></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Θα ήθελα να πηγάζει από μέσα μου κάθε τρεις και λίγο μια καινούρια ιστορία. Να μην μπορώ να ησυχάσω αν δεν γράψω.. όμως δεν νιώθω έτσι πια...</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Μέσα μου κυριαρχεί μια ατελείωτη ηρεμία. (φαινομενική το νιώθω, αλλά αρκεί για να μην γράφω). Μια ατελείωτη ησυχία, που με κοιμίζει...</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Όμως κάποιες μέρες σαν και αυτές, που ο ήλιος καταφέρνει και τρυπάει τα σύννεφα που μας σκεπάζουν και μας κοιμίζουν μέρες, κάτι μέσα μου ξυπνάει. Τεντώνεται και αρχίζει πάλι να θέλει.</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Να θέλει να βγεί στον κόσμο, να θέλει να ζήσει, να γνωρίσει...</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Και να 'μαι λοιπόν, εδώ είμαι και σας γράφω. Μου γράφω... Πάντα κάπως έτσι είναι. Γράφω για μένα ότι θέλω να θυμάμαι, να βλέπω, να μοιράζομαι...</span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #666666; font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;">Είμαι πάλι εδώ, με χειμωνιάτικο και πιο ενήλικο Look γιατί έτσι νιώθω...:)</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-4984832134853031635?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-41911053127779773972011-08-22T11:07:00.003+03:002011-08-22T11:08:13.673+03:00I am back!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: red;"><span style="font-size: x-large;">Εντάξει,γύρισα. </span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: x-large;">Μπορώ να ξαναφύγω τώρα????</span></div><div style="color: red;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-4191105312777977397?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-60285382379194226892011-07-29T13:03:00.001+03:002011-07-29T13:13:31.050+03:00Ένα τέλος που ποτέ δεν έρχεται<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Τι ειναι αυτό το πράγμα με τις δικοπές?</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Σαν όαση μέσα στην έρημο...</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Περιμένεις , περιμένεις, όλο νομίζεις ότι έρχονται και όλο μακριά είναι...</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Είναι πρώτη χρονιά που δουλεύω καλοκαίρι και ο χρόνος δεν περνάει με τίποτα.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Μέχρι και αντίστροφη μέτρηση έχουμε φτιάξει εδώ και μπαίνουμε συνέχεια να βλέπουμε πόσο έμεινε...</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Μα έχει τον ατελείωτο!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Και εκεί που είχαμε πεί ότι σήμερα θα ήτανη τελευταία μέρα, και ονειρευόμουν εγώ αιώρες, παραλίες, ησυχία και ζέεεεεεεστη, πάνε όλα! Μου ξεφύτρωσαν ότι και την άλλη εβδομάδα εδώ θα είμαστε!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9OQEOJtQCnc/TjKHe8UhRUI/AAAAAAAABLo/kXUyw-3o6ME/s1600/summer-holidays.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-9OQEOJtQCnc/TjKHe8UhRUI/AAAAAAAABLo/kXUyw-3o6ME/s320/summer-holidays.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Τι να σου λέω! Στα κομμάτια και η αντίστροφη μέτρηση, και τα όνειρα και όλα!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Φαντάσου ότι είμαι τόσο εξαντλημένη που δεν έχω κουράγιο να εκνευριστώ!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Α! Και μην ακούσω άλλον ένα που φεύγει για διακοπές να λέει "Καλό καλοκαίρι" γιατι θα αφηνιάσω!!!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Ει! Ψιτ φίλε! ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ! Καλές διακοπές να λές! Βλάκα!</span></div><br /><br /><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Άκους εκεί 29 Ιουλίου καλό καλοκαίρι...</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Παρόλα αυτά θέλω να σου πω ότι έχει και θετικά αυτό το καλοκαίρι!</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Cf3qWCB6ccU/TjKHd6rs9fI/AAAAAAAABLg/9t83ZC8bHF8/s1600/summer" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-Cf3qWCB6ccU/TjKHd6rs9fI/AAAAAAAABLg/9t83ZC8bHF8/s320/summer" width="317" /></a></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Είχαμε μια διπλή θηλυκή άφιξη αυτήν την εβδομάδα και ότι και να πω γιαυτό είναι λίγο!!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Αλήθεια άλλο να στο λένε και άλλο να το βλέπεις!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"> :)</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Γιαυτό σου λέω, όταν όλα γύρω σου φαίνονται μαύρα, να ψάχνεις καλύτερα, να βρείς κάτι θετικό! Πάντα κάπου εκεί γύρω είναι! :)</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-_2v7vtpbJF8/TjKHef8fpgI/AAAAAAAABLk/_jg_14135Zs/s1600/summer_holiday_sunset_" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-_2v7vtpbJF8/TjKHef8fpgI/AAAAAAAABLk/_jg_14135Zs/s320/summer_holiday_sunset_" width="320" /></a></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Σε φιλώ και ελπίζω εσύ να είσαι ήδη διακοπές!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Φιλιαααααα! :)</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-6028538237919422689?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-35646123331476137132011-07-12T19:02:00.003+03:002011-07-12T19:28:38.165+03:00Νεύρα και G+!!!!!<div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Λοιπόν,</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Θα στα πω όλα.</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Τώρα.</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Έχω νεύρα.Πολλά νεύρα.</span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #cc0000; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-MjSHsvibzIU/Thxyr4aiovI/AAAAAAAABK8/8FNc4wNUpD8/s1600/%25CE%25BD%25CE%25B5%25CF%2585%25CC%2581%25CF%2581%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="313" src="http://4.bp.blogspot.com/-MjSHsvibzIU/Thxyr4aiovI/AAAAAAAABK8/8FNc4wNUpD8/s320/%25CE%25BD%25CE%25B5%25CF%2585%25CC%2581%25CF%2581%25CE%25B1.jpg" width="320" /></a></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Κάποιος μου είπε ότι φταίει η πανσέληνος γιαυτό.</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Δεν ξέρω αν φταίει η πανσέληνος, δεν ξέρω αν αποφάσισε ο Δίας να επιστρέψει ανάποδα και η Ήρα να κάνει σέξ κρεμασμένη από το μπαλκόνι, αλλά δεν εντέχω άλλο.</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Νιώθω πίεση.</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Τρελλή πίεση.</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Δεν αντέχω άλλο κανέναν πάνω από το κεφάλι μου.</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Και ρε γαμώτο έχουν μαζευτεί όλοι εδώ από πάνω!!!</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Χρειάζομαι χρονο και χώρο.Τι εννοώ :</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Χώρο : παραλία, αιώρα, θαλασσίτσα, σκηνούλα μια σαμπρέλλα έστω!!! :)</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Χρόνο : Υπάρχει κάποιο κουμπάκι "pause" να το πατήσω για καμιά - δυο εβδομάδες μπας και ησυχάσω???????</span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #cc0000; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-bV2c4-pUtNk/ThxyzqUcyHI/AAAAAAAABLE/XFDEkDaaakE/s1600/gkriniaris.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="297" src="http://4.bp.blogspot.com/-bV2c4-pUtNk/ThxyzqUcyHI/AAAAAAAABLE/XFDEkDaaakE/s320/gkriniaris.jpg" width="320" /></a></span></div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Θέλω την ησυχία μου βρε αδερφε!@</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Α! Επίσης να σε ενημερώσω ότι είμαι και εγώ στο G+ από την προηγούμενη εβδομάδα, και αν θες μπορείς να με βρείς. :)</span></div><div class="separator" style="clear: both; color: blue; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-w1-eZolo6zs/ThxyzyIo_wI/AAAAAAAABLI/NFV0btMYZi8/s1600/th-google-plus-project.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="133" src="http://1.bp.blogspot.com/-w1-eZolo6zs/ThxyzyIo_wI/AAAAAAAABLI/NFV0btMYZi8/s200/th-google-plus-project.jpg" width="200" /></a></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Τώρα που το ανέφερα, δεν ξέρω αν μου φταίει ότι είναι καινούριο, αλλά το λατρεύω. Είναι ότι, ήθελα, ενα twitter με like και εύκολη λογοκρισία. Ξέρεις, εννοώ αυτό με τους κύκλους!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Φαντάσου τώρα τον αχώνευτο συνάδελφο που σε έχει τρελλάνει στα poke (στο fb) και κάνει like και comment σε κάθε τι μικρό ή μεγάλο που ποστάρεις στον τοίχο σου , και σε κάθε φωτό σου, τόσο που σε κάνει να βλαστημάς την ώρα και τη στιγμή που άφησες το όνομά σου και το προφίλ σου εμφανές και σε βρήκε. </span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Τον φαντάστηκες? Ωραία, κάντον add, και σε χώστον σε έναν κύκλο που ονομάζεις "Αχώνευτοι". Κανόνισε λοιπόν αυτός ο κύκλος να μην βλέπει πότέ και τίποτα απ'όσα ποστάρεις στο G+! και έτσι βρήκες την υγειά σου!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;">Δεν είναι γαμάτο?? Έτσι και αυτός είναι χαρούμενος που τον έχεις στους κύκλους σου , αλλά και εσύ έχεις το κεφάλι σου ήσυχο γιατί πολύ απλά δεν σε πρήζει!!!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: x-large;">Θα μου πεις και στο fb γίνεται αυτό, με τις ρυθμίσεις, αλλά ρε φίλε τι να κάνω που εμένα μ'αρέσουν οι κύκλοι???? Άλλωστε εδώ αυτά τα πράγματα είναι απενοχοποιημένα! </span></div><div style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: x-large;">Άσε που δεν έχει γεμίσει - ακόμα - με 15χρονα που χαδολογιούνται -γλύονται ξύνονται κλπ και όλα αυτά τα μοιράζονται με όλους μας!! ;)</span></div><div style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: x-large;">Είμαι καταχαρούμενη σου λέω, βέβαια είναι αρχή ακόμη και περιμένω πότε θα αρχίσει να βγάζει κολλήματα, αλλά μέχρι στιγμής είναι όλα οκ.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #ffd966;"><span style="font-size: x-large;">Εγώ σαν ταγμένη googlακιας, πιστεύω στην μαμά google ότι θα υπερπηδήσει όλα τα εμπόδια και θα βγεί νικήτρια!</span></div><div style="color: #ffd966;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #ffd966;"><span style="font-size: x-large;">'Εχω φάει απίστευτο κόλλημα και γουστάρ!</span></div><div style="color: #ffd966;"><span style="font-size: x-large;">Και αν θες βάλε με και εσύ στον κύκλο σου - σε όποιον θές, αν δεν θες μη με βάλεις . Δεν παρεξηγώ και δεν κυκλοθηρώ....:) </span></div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="color: #ffd966; margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><a href="http://www.blogger.com/goog_1477407370" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-NBg6qjleVmU/ThxyzLsFnWI/AAAAAAAABLA/uYwayyF8Y_g/s200/g%252B.jpg" width="200" /></a></span></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><a href="http://www.blogger.com/goog_1477407370">Απλά πάτα </a><a href="http://gplus.to/polinaki">εδώ</a></span> </td></tr></tbody></table><div style="color: #ffd966; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><a href="http://gplus.to/polinaki"><span class="status-body"><span class="status-content"><span class="entry-content">gplus.to/polinaki</span></span></span></a></span></div><div style="color: #ffd966;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: #ffd966;"><span class="status-body" style="font-size: x-large;"><span class="status-content"><span class="entry-content">Σας σκέφτομαι και θα τα πούμε σύντομα!! :) </span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-3564612333147613713?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-24560063962882559492011-06-27T14:13:00.000+03:002011-06-27T14:13:49.167+03:00Swimming<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Το πήρα απόφαση σου λέω!</span></div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Σήμερα έπρεπε να ξυπνήσω νωρίς, και να φύγω από το σπίτι νωρίς, για πολύ σοβαρό λόγο! Και το έκανα! Νιώθω πολύ περήφανη για τον εαυτό μου που τα κατάφερα! </span></div><div style="color: #3d85c6;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Έχω τόσο καλή σχέση με το κρεββάτι μου και τον ύπνο που πολύ δύσκολα αποχωριζόμαστε! Έτσι ενώ συνήθίζω να χουζουρεύω μέχρι πολύ αργά, σήμερα είμαι στους δρόμους από το πρωί!</span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Φαντάσου ότι όταν ήμουν μωρό δε ξυπνούσα ούτε για να φάω...Ανησυχούσε η έρημη η μάνα καθώς και πρωτάρα, καταλαβαίνεις. Πήγε στον γιατρό να τον ρωτήσει μήπως έχω κάποιο πρόβλημα! Ο γιατρός της απάντησε να μην ανησυχεί και να μην με ξυπνάει για να φάω, θα ξυπνούσα εγώ όταν πεινούσα.</span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Ε, λοιπόν αγαπημένοι μου αυτό συμβαίνει ακόμα και σήμερα. Θα ξυπνήσω μόνο όταν πεινάσω. Και συνήθως η πρώτη μου λέξη δεν είναι "Καλημέρα", αλλά "πεινάω"...</span></div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Αυτά λοιπόν για το παρελθόν μου. Ας επανέλθουμε στο σήμερα γιατί γιαυτό ξεκίνησα να γράφω.</span></div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Αφού έκανα τις πολύ σημαντικές δουλειές μου, αποφάσισα να γυρίσω σπίτι να κοιμηθώ για καμιά ωρίτσα και μετά να πάω γραφείο. Όμως γυρνώντας, πέρασα έξω από το κολυμβητήριο. Και άλλαξα γνώμη, αντί να πάω σπίτι να κοιμηθώ, πήρα τα συνεργα μου, και κατευθύνθηκα αμέσως προς το κολυμβητήριο! </span></div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #3d85c6; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--4u0JsUhl1U/TghlhTf_v6I/AAAAAAAABI0/yr4k6z6d3rY/s1600/white-tiger-swimming.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="218" src="http://4.bp.blogspot.com/--4u0JsUhl1U/TghlhTf_v6I/AAAAAAAABI0/yr4k6z6d3rY/s320/white-tiger-swimming.jpg" width="320" /></a></span></div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Μετά από 45 λεπτά σκληρής προπόνησης βγήκα από την πισίνα και κατευθύνθηκα στα αποδυτήρια και... </span></div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Τι να σου πω βρε άνθρωπε, δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου! Καλέ σου λέω ούτε μέχρι τα αποδυτήρια δεν μπορούσα να περπατήσω!!!</span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #3d85c6; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-nmI8dA9JOZk/TghlgnSKpAI/AAAAAAAABIs/mqeNifjtbd4/s1600/squirt+swimming.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-nmI8dA9JOZk/TghlgnSKpAI/AAAAAAAABIs/mqeNifjtbd4/s1600/squirt+swimming.jpg" /></a></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Σύρθηκα σαν το σκουλίκι μέχρι εκεί και αφέθηκα σε ένα καυτό μπάνιο μπας και συνέλθω. Και πράγματι, φεύγοντας ένιωθα πως πετούσα!</span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Αλήθεια σας λέω, από τον Απρίλιο στο κολυμβητήριο αυτό το πράγμα πρώτη φορά μου συμβαίνει!</span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Μπορεί να φταίει ότι ο καλός μου, με προπονούσε στο basket εχθές το βράδυ! Μάλιστα! Μια ώρα ολόκληρη κηνυγούσαμε την μπάλα που έβγαινε out από τα θεικά μου σουτ!Χαχαχαχα!</span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Όμως να σου πω κάτι? Μου άρεσε και θα το ξανακάνω..:)</span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Και πέρασα πάρα πολύ όμορφα, και κουράστηκα, και ξεκουράστηκα, και κοιμήθηκα, και έκανα μπάνιο και ηλιοθεραπεία και γενικά τώρα που το σκέφτομαι ήταν ένα πολύ γεμάτο ΣΚ όσο απλωμένο και αν έμοιαζε...:)</span></div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #3d85c6; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Q1Di6lLeWuo/TghlhJXGibI/AAAAAAAABIw/zEfHIWEnq5Q/s1600/swimming.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-Q1Di6lLeWuo/TghlhJXGibI/AAAAAAAABIw/zEfHIWEnq5Q/s320/swimming.jpg" width="320" /></a></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Και τέλος το πήρα απόφαση! Έχει καθημερινά προπόνηση basket και κάθε δυο μέρες κολυμβητήριο! Γιατί αλλιώς δεν μας βλέπω να κάνουμε κανένα μπάνιο!</span></div><div style="color: #3d85c6;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: large;">Σας φιλώ!</span></div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-2456006396288255949?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-24339565304092993952011-06-20T14:14:00.001+03:002011-06-20T14:17:03.981+03:00Προσοχή : Μαύρη Τρύπα ρουφάει Σ/Κ!!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Πότε από Παρασκευή πήγε Δευτέρα δεν μπορώ να καταλάβω.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Αισθάνομαι ότι τις καθημερινές ο χρόνος κυλάει αργά, βασανιστικά και ελεινά νωχελικά σαν να έχει η μέρα 352 ώρες, όλα αυτά μέχρι τις 9 το βράδυ που μπάινω σπίτι, εκεί ξαφνικά κοιτάω το ρολόι καιέχει πάει 12!!!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Αλλά μόλις έρθει η Παρασκευή απόγευμα, εκεί να δείς.Ξαφνικά ο χρονος γκαζώνει και τσούουουπ! Να σου η Δευτέρα το πρωί.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Σαν να καταπίνεται το Σαββατοκύριακο από μια μαύρη τρύπα!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Αλήθεια σου λέω, και αυτό δεν συνέβει μόνο το τελευταίο Σ/Κ που τις 35 ώρες τις βγάλαμε άυπνοι και τις υπόλοιπες 15 κοιμόμασταν.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Αυτό συμβαίνει κάθε Σ/Κ εδώ και 3 μήνες..</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Γιαυτό σου λέω : Υπάρχει μια μάυρη τρύπα που μου ρουφάει τα Σαββατοκύριακα!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Και σας το λέω γιατί πρέπει να το ψάξουμε!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Λοιπόν εγώ ξεκινάω διεργασίες, εσείς ενημερώστε με αν δείτε παράξενη κίνηση προς Παρασκευή μεριά...</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Φιλιά και κουράγιο για άλλη μια δύσκολη και ζεστη εβδομάδα...:)</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-2433956530409299395?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-44799466906940440092011-06-10T15:31:00.000+03:002011-06-10T15:31:36.359+03:00I need sleep...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #674ea7;"><span style="font-size: large;">Θέλω να ηρεμήσω.</span></div><div style="color: #674ea7;"><span style="font-size: large;"><br />Να πάρω μια βαθιά ανάσα, να διαγράψω ότι έχει συμβει και να αράξω. </span></div><div style="color: #674ea7;"><br /></div><div style="color: #674ea7;"><span style="font-size: large;">...Με έναν παγωμένο καφέ και ένα τσιγάρο στο χέρι κάτω από το ζεστό ήλιο να ψηθώ.</span></div><div style="color: #674ea7;"><br /></div><span style="font-size: large;"><span style="color: #674ea7;">Μου λείπουν οι μέρες που ήταν όλα πιο ήρεμα, και τα λεφτά έφταναν για όλα, και ο χρόνος έφτανε για όλα...</span></span><br /><br /><span style="font-size: large;"><span style="color: #674ea7;">Μου λείπουν οι εποχές που ήμουν ήρεμη...</span></span><br /><br /><br /><span style="font-size: large;"><span style="color: #674ea7;">Και επιτέλους, αφήστε με να κοιμηθώ!!!! </span></span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-4479946690694044009?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-2949642518310440072011-06-08T15:49:00.001+03:002011-06-08T15:49:41.632+03:00Summer<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Ένα πράγμα θα σου πω :</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Θέλω απελπισμένα να έρθεις.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Σαν τρελλή!</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Θέλω να έρθεις, να με ιδρώσεις, να με λιώσεις, να με κάψεις, να με μαυρίσεις.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: blue; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ur-cw74i_ig/Te9vpKJK-YI/AAAAAAAABIk/ChSiCKpgJLU/s1600/summer.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-ur-cw74i_ig/Te9vpKJK-YI/AAAAAAAABIk/ChSiCKpgJLU/s320/summer.jpg" width="320" /></a></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Καλοκαίρι μ'ακούς????</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Ανυπομονώ να έρθει η ώρα που θα ξημερώσει εκείνη η μέρα.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Η μέρα που θα είναι καλοκαίρι.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Αληθινό καλοκαίρι. Όχι όπως αυτό τώρα.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Να μην δουλεύω, και να μην έχω άλλες δουλειές να κάνω.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Τη μέρα που θα γίνω από μούτσος - καπετάνιος.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Που θα ταξιδέψω αργά, σχεδόν νωχελικά μέχρι να βρώ ένα λιμάνι να αράξω...</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Που θα βουτήξω στα δροσερά νερά στη μέση του πουθενά και θα απολαύσω τη θάλασσα παρέα με ψάρια και δελφίνια.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Αρνούμαι να πάω στην demi - ιδιωτική πλαζ των 20-30-40-50 ευρώ και να ξαπλάρω την κορμάρα μου δίπλα σε φάλαινες, φώκιες και άλλα ιχθυοειδή με prada και channel... (προσοχή ο χαρακτηρισμός ιχθυοειδή, δεν αφορά το μέγεθος αλλά τη συμπεριφορά)</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Αυτά τα λίγα αγαπητό μου καλοκαίρι.</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Σε περιμένω με αγωνία...</span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;">Και αν αργήσεις λίγο ακόμη να ξέρεις θα σκάσω από το κακό μου!</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-294964251831044007?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-65846307850515722202011-05-30T18:08:00.002+03:002011-05-30T18:46:54.285+03:00Γιατί δεν πήγα στο Σύνταγμα<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;">Και γιατί δεν θα πάω...</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LcNepXVA2nU/TeO7im2WpaI/AAAAAAAABIg/jIGugIjvYJo/s1600/aganaktisi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="305" src="http://3.bp.blogspot.com/-LcNepXVA2nU/TeO7im2WpaI/AAAAAAAABIg/jIGugIjvYJo/s400/aganaktisi.jpg" width="400" /></a></div><span style="font-size: large;">Αγανακτήσατε πολύ/οί εε?<br />Πόσο περίπου ? Ένα κιλό? δύο? 30? Τόσο.<br />Πόσοι περίπου? 80, 90, 100,110 χιλιάδες? Πόσοι? Τόσοι.<br /><br />Από τι ακριβώς αγανακτήσατε?<br /><br />Από τους πολιτικούς που εσείς - εμείς ψηφίσατε? Από τα ρουσφέτια που <b>εσείς</b> ζητήσατε?<br />Από τα φακελάκια που <b>εσείς</b> δώσατε?<br />Από τον μπάτσο που <b>εσείς</b> λαδώσατε για να μην σας κάνει έλεγχο στην επιχείρησή σας?</span></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;"><br />Από χίλιες άλλες τακτικές που <b>εσείς</b> κάνατε και μπορώ να σας αναρτήσω εδώ και μην τελειώσω ποτε?<br /><br />Δεν καταλαβαίνω τον Έλληνα.<br />Ο Έλληνας λέει αγανάκτησε! Αγανάκτησε Μάϊο μήνα (γιατί το χειμώνα είχε κρύο και δεν μπορούσε να αγανακτήσει) και θα σταματήσει την αγανάκτηση σε λίγο καιρό γιατί πρέπει να πάει και διακοπές.<br /><br />Αγανάκτησε από τις τακτικές και τις λογικές που ο ίδιος έσπειρε και διατήρησε τόσα χρόνια τώρα.<br /><br />Αφού αγανακτησε λοιπόν ειπε, "Αντί να αλλάξω τις λάθος τακτικές και να αρνηθώ να διαιωνήσω αυτήν την κατάσταση, δεν πάω στο Σύνταγμα να αράξω, να πιω και την μπυρίτσα μου, να χαρώ την Άνοιξη?Αγανάκτησα!"<br /><br />Αγανάκτησε ο Ελληνάρας και κατεβηκε στις πλατείες.<br />Ήπιε το καφεδάκι του, την μπυρίτσα του, διαδήλωσε ειρηνικά, και πήγε σπίτι του να κοιμηθεί. <br />Μόνο που πίσω του άφησε ό,τι σκουπίδι μπορείς να φανταστείς, κουτάκια, πλαστικά ποτήρια, χαρτιά κλπ. <br /><br />Ο Αγανακτισμένος Ελληνάρας λοιπόν κοιμήθηκε ήσυχος εκείνο το βράδυ. Την επόμενη μέρα, ξαναπήγε να αγανακτήσει στις πλατείες, αλλά αυτή τη φορά πήρε και το παιδί του μαζί. Να το μυήσει και αυτό στα μυστικά της Αγανάκτισης.<br /><br />Μάλιστα όπως αναφέρει και ο <a href="http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.authors&id=6">Σταύρος Θεοδωράκης</a> <a href="http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=7120">εδώ</a> νιώθει πανευτυχής ο γονιός που μυεί το παιδί του σε όλη αυτή τη διαδικασία της αγανάκτησης.<br /><br />Αγανάκτησε και ο ελληνάρας χρήστης του facebook σήμερα! Και νιώθει περήφανος που πάτησε like στη σελίδα του MEGA και του ANT1 για να αφήσει κάποιο αισχρό και υβριστικό σχόλιο, και στη συνέχεια να την κάνει report ώστε να την κατεβάσει. Επειδή δεν τους αφιέρωσαν όλο το δελτίο ειδήσεων - οπως θα ήθελαν.</span></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;"><br /><u>Αν αυτοί είναι οι αγανακτισμένοι ελληνάρες, τότε είμαι πολύ περήφανη που δεν ανήκω σε αυτούς!</u><br /><br />Και δεν θέλω να ανήκω ποτέ!</span></div><div style="color: #073763;"><br /></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;">Άκου να δείς αγαπημένε μου αγανακτισμένε, αν πράγματι νιώθεις αγανάκτηση για ότι εσύ και το σόι σου έχει προκαλέσει τότε μην κατεβαίνεις στις πλατείες, ή αν κατεβαίνεις μάζευε τα σκουπίδια σου!</span></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;">Αν νιώθεις αγανακτισμένος, τότε βρές ακριβώς με τι αγανακτείς και μην το ξανακάνεις! Μην γίνεσαι περιθώριο, βρίζοντας. Περιθωριοποίησε όσους δεν σου κάνουν και άσε χώρο να αναπτυχθούν σωστές τακτικές.</span></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;">Αλλά μην βιάζεις την ελευθερία <b>μου</b>, μη λερώνεις την πλατεία <b>μου</b>, μη μολύνεις τη θάλασσα <b>μου</b>, μην καταστρέφεις το δρόμο <b>μου</b>, μην <b>μου</b> επιβάλλεις την άποψή <b>σου </b>όπως έκανε το σόι σου σε σένα. </span></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;">Γιατί <b>εγώ</b> σκέφτομαι μόνη μου.</span></div><div style="color: #073763;"><br /></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;">Αν θες να αλλάξει κάτι αγανακτισμένε, ξεκίνα από τον εαυτό σου.</span></div><div style="color: #073763;"><br /></div><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;">Αρνήσου να πληρώσεις το φακελάκι, να λαδώσεις για να βγάλεις άδεια οικοδομής για να χτίσεις, να κλέψεις την εφορία, κοκ.</span></div><div style="color: #073763;"><br /></div><div style="color: #134f5c;"><div style="color: #073763;"><span style="font-size: large;"><b>Και <u>ζήτα</u> απόδειξη από την καντίνα στο Σύνταγμα, που θα πας να φάς σαντουιτσάκι ρε αγανακτισμένε! Αυτός θησαυρίζει μαύρα επειδή εσύ αγανακτείς ! Και αύριο πάλι εσύ θα πληρώνεις τον φόρο που αυτός σου κλέβει! </b></span></div><div style="color: #073763;"><br /></div><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #073763; font-size: x-small;">φωτό : www.epikairo.gr </span></b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-6584630785051572220?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-92164025688559268672011-05-20T13:35:00.003+03:002011-05-20T13:58:31.716+03:00Παραλήρημα<span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >Νομίζω ότι η πανσέληνος με έχει ξεκάνει...<br /><br />Μαζί με αυτό οι ορμόνες μου έχουν λαλήσει...<br /><br />Επίσης τα ψυχολογικά μου είναι λίγο ταραγμένα...<br /><br />Συμπεράσματα :<br /><br />1ον) Αποφάσισα ότι δεν έχει νόημα να περιμένω να ωριμάσω και να σοβαρευτώ για να κάνω παιδί, γιατί πολύ απλά κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί ποτέ! Ήμουν, είμαι και θα είμαι, μια ό,τι να'ναι, ξανθιά που δουλέυει το μισό χρόνο σαν παλαβή και τον άλλο μισό το παίζει "η καλή νοικοκυρά που είναι δούλα και κυρά". Οπότε μπορώ να κάνω παιδί όποτε θελήσω.<br /><br />2ον) Δεν θέλω να γίνω μάνα γιατί δεν αντέχω την συνεχόμενη αυπνία, και τις κακουχίες για πάνω από 2-3 μήνες...<br /><br />3ον) Είμαι φουλ ερωτευμένη με την πάρτη <span style="font-style: italic;">σου</span> - όπως λέει και ο γνωστό άσμα.<br /><br />4ον) Θέλω να έρθει το καλοκαίρι. Αλλά πραγματικά να έρθει. Όχι αυτό το κρυφτούλι που παίζουμε εδώ και καιρό...<br /><br />5ον) Αγαπώ τα νησιά<br /><br />6ον) Θέλω να μετακομίσω άμεσα σε κάποιο απομακρυσμένο και απόκοσμο νησί, να ξεχάσω εντελώς τι θα πεί facebook, twitter , internet, και γενικά τεχνολογία. Να σπέρνω με το χέρι σπόρους να τους φροντίζω και να τελικά να μαζεύω τη σοδειά μου και να ζω από αυτό.<br /><br />7ον) Θέλω και <span style="font-style: italic;">εσένα</span> μαζί μου σ'αυτό...<br /><br />8ον) Έχω αρχίσει να συνειδητοποιώ ότι τα τελευταία πολλά, (δεν λέω πόσα) χρόνια , ζω σε ένα όνειρο και πρέπει να ξυπνησω, να αναλάβω τις ευθύνες μου. Αλλά από την άλλη και εσύ πρέπει να ξυπνήσεις από το όνειρο που ζεις και να αναλάβεις τις ευθύνες σου, και ο άλλος, κοκ...<br />Γιαυτό λοιπόν μέχρι να ξυπνησει όλος ο κόσμος εγώ θα χουζουρεύω στο κρεβάτι μου....<br /><br /><br /><span style="font-size:180%;">Και το άσμα που ακούμε είναι διπλά αφιερωμένο.<br /><br />Αρχικά στον ένα και μοναδικό που με αντέχει τόσα χρόνια και που με αγαπάει κάθε μέρα.<br /><br />Ακόμα και αν σου λέω ευχαριστώ που υπάρχεις, καθημερινά για την υπόλοιπη ζωή μας δεν φτάνει....<br /><br /><br />Και η δεύτερη αφιέρωση είναι στον έναν και μοναδικό αδερφό μου,<br /><br />που είναι το κομμάτι μου, που μου λείπει χρόνια τώρα<br /><br />και θα μου λείπει πάντα όσο δεν είναι δίπλα μου...<br /><br />Να θυμάσαι ότι όταν έχω εσένα μπορώ να ονειρεύομαι ξανά...<br /><br />Γιατί εσύ είσαι το κομμάτι που μου λείπει....</span></span><span style="font-size:180%;"><br /></span><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/3Aw-C3kvwRA?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="425"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-9216402568855926867?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-18491809330416418442011-05-09T14:47:00.002+03:002011-05-09T14:50:37.821+03:00Ξεκινήματα<span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:180%;" >Δύσκολη μέρα σήμερα.<br /><br />Αρχή για μένα.<br />Σημαντική για σένα.<br />Και ένα ταξίδι.<br /><br />Πολύ στεναχώρια και βαρύ το κλίμα.<br /><br />Το μαξιλάρι μου ακόμα δεν έχει στεγνώσει...<br />Θα αργήσει...<br /><br />Πολλά τα δύσκολα μαζεμένα.<br /><br />Εύχομαι ολόψυχα να πάνε όλα όπως πρέπει.<br /><br />Και αν πρέπει να πάνε καλά ας πάνε.Αλλιώς θα το αντιμετωπίσουμε και αυτό...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-1849180933041641844?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-29054328726696663422011-05-06T14:13:00.002+03:002011-05-06T14:21:48.033+03:00Chán (禪)<a href="http://2.bp.blogspot.com/-qRn5hh7Nu5w/TcPXl3zxPXI/AAAAAAAABIU/TLZhMYS9avQ/s1600/swing%2Bin%2Bthe%2Bgrass.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 271px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-qRn5hh7Nu5w/TcPXl3zxPXI/AAAAAAAABIU/TLZhMYS9avQ/s400/swing%2Bin%2Bthe%2Bgrass.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603559407015247218" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >Εδώ και 4 μέρες προσπαθώ απελπισμένα να κάνω αυτή</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ν την ανάρτηση...<br /><br />Και φυσικά, δεν προλαβαίνω!!!:)<br /><br />Έχω μέρες τώρα που τρέχω σαν τρελλή, δεν καταλαβαίνω πως περνούν οι ώρες και οι μέρες...<br />Μάλλον, καταλαβαίνω...Δουλεύοντας περνούν και οι ώρες</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" > αλλά και οι μέρες!<br /><br />Ένας συνεχής γρήγορος ρυθμός, δρομολόγια, ξενύχτια και δουλειά...Πολλή δουλειά!<br /><br />Πριν 4-5 μέρες λοιπόν, είχα μια δύσκολη μέρα.<br />Ξέρεις από αυτές που τρέχεις, τρέχεις, τρέχεις αλλά ποτέ δεν φτάνεις, και ποτέ δεν προλαβαίνεις???! Που οποιαδήποτε στιγμή και να κοιτάξεις το ρολόι σου, έχεις αργήσει!<br /><br />Πολλά ραντεβού, ακόμα περισσότερα δρομολόγια και φυσικά, ως γνήσια ελληνίδα αν υποθέσουμε ότι οδηγούσα 5-6 ώρες, μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι τις 3-4 μιλούσα στο κινητό!<br />Με handsfree πάντα, αν και δεν είναι υπερ μου που το παραδέχομαι, αλλά έλα πες μου εσύ τι θα έκανες αν οδηγούσες όλη μέρα μες στη κίνηση και τη ζέστη και κόντευε το αίμα σου να βράσει!<br /><br />Κάπου άναμεσα στα δρομολόγια και συζητήσεις για ζευγάρια, παιδιά, χωρισμούς και ρεμπεσκέδες, βρέθηκε ένας άνθρωπος - από τους πολλούς - που θέλησε να με καθυστερήσει. Για μια δουλειά που θα έκανε 5-10 λεπτά μου ζήτησε 30 και βάλε...<br /><br />Κανονικά θα έπρεπε να εκνευριστώ αφάνταστα, όπως και έκανα βέβαια απλά δεν είχα χρόνο να το δείξω γιατί είχα πολύ σοβαρή κουβέντα στο κινητό εκείνη την ώρα, ο συγκεκριμένος όμως με παρέπεμψε αντί να κάτσω μέσα στην εταιρία, να περιμένω απέναντι, σε ένα παρκάκι.<br /><br />"Ωραία" του λέω, "θα πάω να βρώ το ζεν μου..."<br /><br />Τι να κάνω,πήρα το κινητό μου και μεταφέρθηκα στο παρκάκι, στο οποίο δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία μέχρι που έκλεισα το κινητό....<br /><br />Ήταν μια παιδική χαρά, μικρή, δίπλα από ένα ρέμα βάθους 50-60 μέτρων (σα χαράδρα ένα πράγμα) - περιφραγμένη με πανέμορφα μικρά ξύλινα κάγκελα, σαν φάρμα, και είχε παντού γκαζόν αληθινό, και λουλουδάκια!<br /><br />Πόσα χρόνια έχω να δω παιδική χαρά με γκαζόν!<br /><br />Είχε έναν φανταστικό ήλιο και ένα γλυκό ζεστό αεράκι...<br /><br />Στην αρχή αποφάσισα να περπατήσω στο γκαζόν - τρελαίνομαι για την αίσθηση αλλά και τον ήχο που κάνει το βάδισμα στο γκαζόν.<br /><br />Μετά είδα δυο κούνιες, που τις κουνούσε το αεράκι, και ασυναίθητα πλησίασα...<br />Για μια στιγμή δίστασα, αλλά στη συνέχεια λέω βρε δε γ..., έκατσα στην κούνια, έβαλα στο κινητό μου best, το πέταξα μέσα στην τσάντα και άρχισα να κάνω κούνια.....<br /><br />Δεν ξέρω εσύ που με διαβάζεις και γελάς πόσα χ</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ρόνια έχεις να κάνεις κούνια... Πόσο μάλλον με ένα τεράστιο ήλιο να σε ζεσταίνει και το αεράκι να σε χτυπάει στο πρόσωπο, και όπου γυρίσει το μάτι σου να βλέπεις πράσινο!!<br /><br />Δεν ξέρω πόση ώρα έκανα κούνια, ούτε ξέρω τι σκεφτόμουν...Μάλλον τίποτα. Είναι η μοναδική φορά που ένιωσα ότι άδειασε το μυαλό μου από τα πάντα...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><a href="http://4.bp.blogspot.com/-YbgnCAM8sJs/TcPWgxCrBFI/AAAAAAAABIE/lLliMxEIaKQ/s1600/swing%2Balong.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 373px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-YbgnCAM8sJs/TcPWgxCrBFI/AAAAAAAABIE/lLliMxEIaKQ/s400/swing%2Balong.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603558219787732050" border="0" /></a></span></span></span></span></span></span></span>Κάποια στιγμή σηκώθηκα και περπάτησα μέχρι την εταιρία να πάρω το αντικείμενο για το οποίο πήγα...<br /><br />Μόλις μπήκα μέσα, ο τύπος με κοιτάει χαμογελώντας και μου λεει " Τι έγινε με το ζεν σου?"<br /><br />Το ποιο μου??? - Το είχα ξεχάσει ήδη, όπως και ό,τι άλλο είχε γινει πριν.<br /><br />Ανοίγω το στόμα μου να απαντήσω και εκείνη τη στιγμή νιώθω την απόλυτη ηρεμία...<br />Δεν μπορούσα να βγάλω ένταση από μέσα μου...Αχνοακούστηκε ένα " Μάλλον το βρήκα.."<br />Δεν πίστευα ότι η φωνή μου ήταν τόσο ήρεμη και χαμηλή...<br /><br />Πήρα αυτό για το οποίο πήγα και μπηκα στο αυτοκίνητο...Δεν ξαναμίλησα στο τηλέφωνο...Το μυαλό μου ήταν αλλού... Όλη μέρα..Και την επόμενη...Και την επόμενη....Και κάθε μέρα από εκείνη τη μέρα....<br /><br />Τώρα πια έχω βρεί τη λύση για να διωχνω την περιτή ένταση...<br /><br />Ό,τι και να συμβαίνει γύρω μου σκέφτομαι δύο πράγματα...<br />Την κούνια με το γκαζόν και τα πρωινά χάδια...<br /><br />Δοκίμασέ το ...Αλήθεια σου λέω...Είναι φοβερό!!!:)<br /><br />A!!!!Eπίσης να σε ενημερώσω ότι σήμερα είναι παγκόσμια ημέρα κατά της δίαιτας! Γιαυτό φάε όσο και ό,τι θες!<br /><br />Εγώ πάντως θα το γιορτάσω σήμερα!!!!:)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-2905432872669666342?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-43097781881684351792011-04-26T12:57:00.003+03:002011-04-26T13:57:22.204+03:00Χριστός Ανέστη!<span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Ε ναί λοιπόν! Ανέστη με το καλό και φέτος...Οι διαδικασίες κύλισαν χωρίς καμία έκπληξη..<br /><br />Και εμείς ειμαστε πάλι εδω... Όσοι έφυγαν, έφυγαν. Οι υπόλοιποι που μείναμε εδώ απολαύσαμε μια Αθήνα με άρωμα Αυγούστου. Άδειοι δρόμοι εντελώς (και που να δείτε πόσο άδειοι ήταν οι δρόμοι 12 παρά τέταρτο που τρέχαμε να προλαβουμε την Ανάσταση).<br /><br />Αν εξαιρέσεις το στομάχι μου που αποφάσισε μεγάλη Πέμπτη να χαλάσει, και τα δέκατα που έκαναν την εμφάνισή τους μεγάλη Παρασκευή παρέα - φυσικά - με τόοοοοοοονους πονοκέφαλο, και ότι αυτά τα δύο εναλλάξ και σε συνδυασμό μου έκαναν παρέα μέχρι και την Κυριακή το απόγευμα, κατά τα άλλα οι μέρες κύλισαν ήρεμα...<br /><br />Εγώ πάσχιζα να ετοιμάσω ένα τραπέζι για την μεγάλη Παρασκευή και να μετά να μαζέψω τα κομμάτια μου για την Ανάσταση. Τέλος σύρθηκα μέχρι το Πασχαλινό τραπέζι την Κυριακή σε έναν φίλο που σούβλιζε από τις 7 το πρωί, φάγαμε και έπεσα λιπόθυμη για ύπνο από τις 6 το απόγευμα. Με ξύπνησε βέβαια το βάρβαρο έτερον ήμισυ στις 9 το πρωί της επόμενης μέρας...Μη κάνεις υπολογισμούς, ναι κοιμήθηκα 15 ώρες και θα κοιμόμουν και 20 αν με άφηναν! Αλλά anyway..... Σηκώθηκα έφαγα κάτι τις και ξανακοιμήθηκα μέχρι τις 4 το απόγευμα. Τότε ξύπνησα με την ησυχία μου ντύθηκα και πήγα για καφέ παραλία...Αυτό μου έλλειψε μετά από 20 ώρες ύπνου....:)<br /><br />Ακόμα και σήμερα με ενοχλεί το στομάχι μου και το κεφάλι μου είναι λίγο βαρύ, αλλά το παραβλέπω και ελπίζω ότι όλα θα φτιάξουν....<br /><br />Επίσης θα ήθελα να σε ενημερώσω ότι τώρα που έφυγε ο ανάδρομος - στο καλό και να αργήσει να ξανάρθει - νιώθω και εγώ καλύτερος άνθρωπος.<br /><br />Αγαπώ οπως πάντα - ίσως και λίγο περισσότερο σήμερα - το έτερον ήμισυ που μένει δίπλα μου και στηρίζει το ότι είμαι στραβόξυλο ώρες ώρες. Λατρεύω τις αγκαλιές και τις ζουζουνιές...<br /><br />Και χαίρομαι ποιυ υπάρχουν και αυτές οι γιορτές , βρε παιδί μου, για να τον βλέπω λίγο περισότερο!!!!! :)<br /><br />Σχεδιάζω διακοπές καλοκαιρινές και έχει γεμίσει το μυαλό μου με γαλάζιες φωτογραφίες...<br /><br /><br />Ξέχασα να σου πω ότι σήμερα είναι η πρώτη μέρα στη δουλειά... Άντε με το καλό...:)<br /><br />Και απλά ελπίζω ότι όταν μεγαλωσω θα ηρεμίσω...:)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-4309778188168435179?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-31123516786527648182011-04-15T13:50:00.007+03:002011-04-15T14:13:07.940+03:00Χίερ άι άμ...:)<span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:130%;" >Έρχεται μια μεγαααααααλη πανσέληνος!<br />Ένα Σ/Κ γεμμάτο δουλειές και πολύ πολύ τρέξιμο!<br /><br />Η μεγάλη εβδομάδα πλησιάζει και πρέπει να αγοράσουμε δώρα για βαφτιστήρια κλπ. Δεν έχω ιδέα τι να πάρω στο δικό μου - είναι και κοτζάμ γαϊδούρι 13 χρονών...Τελευταία του πήρα ένα άι ποντ...Μεγάλωσε και αυτό, σε λίγο θα του παίρνω προφυλακτικά...Τρομάζω και μόνο στην ιδέα!!! Αναπολώ τις εποχές που ήταν μικρούλι και του ψώνιζα όλα αυτά τα μικροσκοπικά πραγματάκια που παίρνουν στα παιδιά...Παπουτσάκια, ρουχαλάκια, παιχνιδάκια...Όλα σε -άκια. Τώρα είναι όλα σε -άρες!Παπουτσαρες, ρουχάρες κλπ....Αχ!<br /><br />Άσε που όταν λέω ότι έχω 13 χρονών βαφτιστήρι όλοι ψιλοκαταλαβαίνουν την ηλικία μου! Θ λέω ότι το βάφτησα ενώ ήμουν μωρό με τη βοήθεια των γονιών μου και έτσι θα μεγαλώνουμε μαζί...Καλή ιδέα νομίζω...:)<br /><br /><br />Αναμένω και το <a href="http://blogerbrother.blogspot.com/">πακέτο μου</a> που θα φτάσει αεροπορικώς τη μεγάλη Πέμπτη και έτσι οι τελευταίες μέρες και ώρες θα περάσουν πολύ δύσκολα... Αλλά νιώθω λίγο, όπως όταν ήμουν μικρή, που περίμενα τη Μεγάλη Πέμπτη τη νονά μου να μου φέρει τα δώρα μου και τη λαμπαδα μου (που βέβαια η νονά μου ήταν τόσο προκομένη που είχε τύχει Πάσχα να μου φέρει τη λαμπάδα στην Ανάσταση, έξω από την εκκλησία... αλλά την αγαπούσα σαν τρελλή) Έτσι και τώρα περιμένω με ανυπομονησία να παραλάβω το δώρο μου!!!:)<br /><br />Επίσης αγαπημένε μου αναγνώστη θέλω να σου πω ότι ήμουν κακό κορίτσι την προηγούμενη εβδομάδα και αθέτησα μια υπόσχεση. Ή μάλλον δεν ήμουν σωστή απέναντι σε κάποιον, και το κουβαλάω μέσα μου...Αλλά έτσι γίνεται πάντα, με τρώνε οι τύψεις όταν κάνω κάτι που δεν το θεωρώ σωστό...<br /><br />ΑΑΑΑ! Μην ξεχάσω να σου πω ότι από εχθές το βράδυ είναι ένα σκυλάκι εδώ κοντά κάπου, που κάνει σαν λύκος που σεληνιάζεται...Και δεν έχει σταματήσει....Το άλλο μου μισό λέει πως μπορεί να πέθανε ο ιδιοκτήτης του και γιαυτό θρηνεί...Αλλά αυτό είναι ακόμα πιο creepy σαν ιδέα από όλα αυτά που έβαλε το μυαλό μου.... Μπορεί βέβαια να φταίει και η πανσέληνος που έρχεται...Αλλά ήμαρτον! Δεν κουράζεται ποτε????Νυχτα - μέρα ουουουουουουουουουου ουουουουουουουυουου!!!<br /><br />Επίσης ο από πάνω μου έχει βαλθεί να με διώξει...Κάθε μέρα εδώ και μια εβδομάδα ξεκινάει γύρω στις 11 μέχρι το μεσημέρι και τρυπάει με ένα τρυπάνι πάνω από το κεφάλι μου!!!<br /><br />Παίζουν με τα νεύρα μου παιδί μου σου λέω!!!!<br /><br />Anyway πολλά είπα πάλι...<br /><br />Φεύγω!<br /><br />Α!!!!!Να σου πώ ότι επιτέλους σήμερα ξεκινάω κολυμβητήριο και από προχθές έχω ξεκινήσει γυμναστική....<br /><br />Θα γίνω κορμάρα να σκάσουν όλες οι φίλες μου....:)<br /><br />Αυτά τα News από τον πλανήτη μου( που σημειωτέων μετράει χρόοοοοοοοοοονια που έχει ανακαλυφθεί - θα σου μιλήσω άλλη μέρα γιαυτό και ελπίζω να βρώ και τα σχέδια του που κάπου πρέπει να υπάρχουν...)<br /><br />Φιλιααααααααααααααααααααααααααααααααα!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-3112351678652764818?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-57849538567903234102011-04-11T13:23:00.003+03:002011-04-11T13:41:46.567+03:00Hellooooooooooooooooooooooo!<span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Αι αμ μπάκ εγκέν...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-vMxcgC_mFBw/TaLaXMQJ6hI/AAAAAAAABH0/a4QkRuev4Ec/s1600/love6.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 303px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-vMxcgC_mFBw/TaLaXMQJ6hI/AAAAAAAABH0/a4QkRuev4Ec/s400/love6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594273779108407826" border="0" /></a><br />Εδώ και πολύ καιρό θέλω να επιστρέψω.<br />Ανοίγω αυτή τη λευκή σελίδα και περιμένω...<br />Περιμένω...<br />Περιμένω...<br /><br />Αλλά αυτή η π@#%&%να η έμπνευση την κοπανάει μόλις δει τον browser να ανοίγει!<br />Είναι φοβερό!<br /><br />Μπορεί να μου 'ρχονται ατάκες μέσα στο μετρό, την ώρα που περπατάω κάνοντας window shoping (τρομάρα μου!) η μέσα από συζητήσεις με φίλους! Η έμπνευση είναι πάντα εκεί κάτι τέτοιες ώρες...Μόνο που εξαφανίζεται όταν πλησιάζω το laptop...<br />Έτσι μέτα από 2 μήνες αρρώστιας δεν έχω καταφέρει να αναρτήσω ούτε ένα μικρό κόμμα...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ΤΙΠΟΤΑ...</span> <span style="font-weight: bold;">ΦΤΟΥ ΜΟΥ...<br /></span><br />Βέβαια ξέρεις τι λένε?<br />Αν δεν έχεις κάτι σημαντικό να πείς καλύτερα να μη μιλάς καθόλου....<br />Έτσι και εγώ βυθίστηκα στη σιωπή αρκετό καιρό τώρα...<br /><br /><br />Όμως σήμερα με συγκίνησε ένα σχόλιο, το οποίο δε δημοσιεύω (για να μη με πείτε και ψωνάρα!!με ξέρετε άλλωστε...)<br />Γιαυτό σας γράφω...<br /><br />Επειδή όσο και να αποφασίσω να εξαφανιστώ, υπάρχετε εσείς που ακόμα και τόσο καιρό μετά ακόμα περνάτε να πείτε την καλησπέρα σας....<br /><br />Και με συγκινείτε :)<br /><br />Γιαυτό λοιπόν επέστρεψα! Και σας υπόσχομαι ότι θα σας ενημερώνω για όλα από δω και πέρα!<br /><br />Νομίζω ότι η περίοδος της χειμεριας νάρκης τελείωσε... (ε βέβαια με τέτοιο ήλιο που έχει τις τελευταίες μέρες πως να μην τελειώσει η χειμερια νάρκη???)<br /><br /><br />Α και να σας πω και κάτι άλλο?<br /><br />Ποτέ μα ΠΟΤΕ να μην απογοητεύεστε!<br /><br />Άνεργη και άεργη όντας τους τελευταίους 3 μήνες είχα χάσει κάθε ελπίδα ότι θα δούλευα πριν τον Σεπτέμβρη...Και τελικά τσουουουουουουουπ! Να σου και η πρόταση...<br /><br />Ένα θα σου πω αγαημένε μου...<br />Μην πτοείσαι με τίποτα!!!<br /><br /><br />Στη γωνία σε περιμένει πάντα μια ευχάριστη έκπληξη...Γιαυτό να μην φοβάσαι να προχωράς...:)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-5784953856790323410?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-35075559125463838202011-02-19T22:30:00.002+02:002011-02-19T22:34:46.589+02:00Σ'αγαπώ<iframe src="http://www.youtube.com/embed/Rux31Mbwn4w?fs=1" allowfullscreen="" width="425" frameborder="0" height="344"></iframe><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" >Λείπω καιρό...<br />Πολύ....<br /><br />Δεν ξέρω γιατί...Ίσως φταίνε οι συγκυρίες...<br />Ίσως φταίω εγώ...<br /><br />Όμως επέστεψα...<br />Και πάλι, όχι γιατί θέλω...<br /><br />Αλλά γιατί μόνο έτσι μπορώ...<br /><br />Να μιλήσω, να εκφράσω...<br /><br /></span> <div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:180%;" >- Σ'αγαπώ...</span><span style="font-size:180%;"><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:180%;" > - Γιατί?</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><br />Επειδή κοιμάσαι και ξυπνάς δίπλα μου.<br />Επειδή με κακομαθαίνεις.<br />Επειδή με βλέπεις και με ακούς, όπως έχω γίνει και διασκεδάζεις αντί να φύγεις..<br />Επειδή είσαι εδώ και υπομένεις.<br />Επειδή ούτε εσυ μπορείς, αλλά επειδή ξέρεις ότι εγώ δεν μπορώ είσαι βράχος δίπλα μου...<br /><br />Σ'αγαπώ γιατί λές ότι θα μ'αγαπάς ακόμα και όταν γίνω γριά άρρωστη...<br /><br />Και μετά από τόσες μέρες μουγκή, μόνο αυτό βρίσκω να πώ...<br /><br />Σ'αγαπώ και απλά θέλω να σ'αγαπώ έτσι και στα 79...<br /><br />Σ'ευχαριστώ που με κάνεις να μη νιώθω μόνη ακόμα και όταν δεν είσαι εδω...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-3507555912546383820?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-18158611290698587012011-01-04T14:22:00.003+02:002011-01-04T14:44:47.308+02:00Μ'αγαπάς?<span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Μ'αγαπάς?<br /><br />Γύρισε απότομα και την κοίταξε ξαφνιασμένος.<br />Τον κοίταζε με αυτά τα μεγάλα γαλάζια μάτια της, τόσο επίμονα...Γυάλιζαν από το δάκρυ που έκρυβαν...<br />Φαινόταν μικρή, χλωμή και αδύναμη. Δεν θύμιζε σε τίποτα την κοπέλα που γνώρισε και ερωτεύτηκε. Αυτή την ψιλόλιγνη, αιθέρια, ύπαρξη που του είχε πάρει το μυαλό. Που του είχε κλέψει τον ύπνο...Που τον βασάνιζε μήνες στα όνειρά του...<br /><br />Τώρα, τόσα χρόνια μετά, το μόνο που του θύμιζε κάτι από αυτήν ήταν αυτά τα μεγάλα μπλέ μάτια της. Αυτά που τον κοιτούσαν τώρα με την ανυπομονησία που έχει στο βλέμμα του το μικρό παιδί που περιμένει το δώρο του.<br /><br />Άλλωστε και εκείνη το δώρο της περίμενε. Ένα δώρο τόσο μικρό και τόσο απλό, όσο μια λέξη. Που όμως αυτό το δώρο, εκείνος δεν ήταν έτοιμος να της το κάνει.<br />Έμεινε εκεί να την κοιτάζει μές στα μάτια, για λίγα δευτερόλεπτα χαμένος στις σκέψεις του.<br /><br />Την αγαπούσε?<br /><br />Κάποτε την ερωτεύτηκε πολύ, θυμάται τα βράδια που έκαιγε η φλόγα της μέσα του και τον άφηνε ξάγρυπνο. Τις μέρες που προσπαθούσε να δουλέψει, αλλά το μυαλό του ήταν κατηλλημένο από τη μορφή της. Τις ώρες που περνούσε κοιτώντας το ταβάνι και ένιωθε το άγγιγμά της σαν να ήταν δίπλα του. </span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Την αγαπούσε?</span><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><br />Πότε σταμάτησε να είναι ερωτευμένος? Και τι ένιωθε τότε? Πότε έφυγαν όλα αυτά? Και που πήγαν άραγε? Προσπαθούσε να βρεί πια στιγμή έπαψε να τα νιώθει όλα αυτά και τι έφταιξε που έφτασε ως εδώ, αλλά μάταια. Στο μυαλό του υπήρχαν όλα αυτά σαν πανέμορφες φωτογραφίες από το παρελθόν, που τον ταξίδευαν. Όμως πουθενά δεν υπήρχε ανάμνηση από την αρχή του τέλους. Μόνο το τέλος. Ένα τέλος που στέκονταν εκεί μπροστά του επίμονο να τον κοιτάει περιμένοντας απλά να ανακοινωθεί.<br /><br />Επιβλητικό, και επίμονο. Ένα απλό τέλος.<br /><br />Την αγαπούσε?<br />Συνέχισε να την κοιτάει μες στα μάτια, όμως φοβούμενος ότι θα διάβαζε τις σκέψεις του, χαμήλωσε το βλέμμα... Δεν ήταν έτοιμος να της ανακοινώσει το τέλος.<br /><br />Ψιθύρισε απλά "...ναι..."<br /><br />Τότε εκείνη άφησε το δάκρυ που κρατούσε να κυλίσει.Ήξερε πολύ καλά ότι δεν την αγαπούσε πια. Το ένιωθε στη φωνή του. Ένιωθε τη δειλία του να την κοιτάξει στα μάτια και να της πει ψέμματα. Ένιωθε το κενό που υπήρχε μεταξύ τους.<br /><br />Έκλεισε τα μάτια και άφησε την τελευταία της πνοή. Της έφτανε που έζησε ένα όμορφο ψέμα. Της έφτανε που εκείνος το έφτιαξε όμορφο μόνο για εκείνη. Και ας ήταν ψέμα. Ήταν κάτι δικό τους. Ήταν αυτό που έπρεπε...<br /><br />Γιατί μερικά πράγματα απλά πρέπει...<br /><br /></span><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-1815861129069858701?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-27257370283280049512011-01-02T17:06:00.004+02:002011-01-02T17:21:10.627+02:00WELCOME 2011 !!<div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"> το 2011 θα ήθελα να με βρεί κάπου εκεί:</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:180%;"> </div></span></span><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557606327474074914" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TSCVgmaONSI/AAAAAAAABHM/N0jXdo-qcXw/s400/New-Year-2011-sms.jpg" /> ή καλύτερα κάπου εκεί :<br /><br /></span><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557606145152775074" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TSCVV_Nb86I/AAAAAAAABG8/nDEaS0V58oM/s400/happy-new-year-20111new%2Byork.jpg" /></span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">κάπως έτσι :</span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557606227494997346" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TSCVax9WjWI/AAAAAAAABHE/1VLZlRXXod4/s400/bowlts-Min%2B2001.jpg" />αλλά με βρήκε κάπως έτσι : </span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557607652041088786" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TSCWtszm3xI/AAAAAAAABHU/IihBYzEifh0/s400/green-new-years-xl.jpg" /><br />με καλούς φίλους, πολλή μουσική και πολύ χορό!</span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Δεν με χάλασε καθόλου!!</span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Εύχομαι κάθε αλλαγή χρονιάς να είναι τόσο εύθυμη.</span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Καλή χρονιά να έχουμε με υγεία και ευτυχία.</span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-2725737028328004951?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-2514188671188703642010-12-30T16:31:00.004+02:002010-12-30T16:53:06.673+02:002010 - 2011<span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, συνηθίζουμε να κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς που φεύγει, αλλά και σχέδια για τη χρονιά που έρχεται...<br /><br />Εγώ λοιπόν στο παραπέντε αποφάσισα να γράψω δυο κουβέντες.<br />Πιο πολύ σαν προσωπικό ημερολόγιο παρά σαν ανάρτηση.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><span style="font-size:180%;"><strong>2010 </strong></span></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><span style="font-size:180%;"><strong><br /></strong></span>Το 2010, με βρήκε στα εξωτερικά, πιωμένη για να την παλέψω από το κρύο και χιονισμένη λες και ήμουν χιονάνθρωπος. Συνέχισε με απώλειες, αλλά και σμιξίματα...<br />Η Άνοιξη με βρήκε να αλλάζω επαγγελματική στέγη κάτι σαν πισωγύρισμα, αλλά απ'ότι αποδείχθηκε μάλλον ήταν γύρισμα για να πάρω εκδίκηση...<br /><br />Ακολούθησε ένα καλοκαίρι άφραγκο, με πολλή δουλειά και τρέξιμο για πτυχιακή (η οποία ακόμα να τελειώσει)και φυσικά διακοπές με το σκάφος Ε Π Ι Τ Ε Λ Ο Υ Σ!!!<br /><br />Ύστερα ήρθε ένα φθινόπωρο σκατά, με 2 δουλειές που έγιναν 1 με πολλή στεναχώρια αλλά καινούριους ανθρώπους. Κάπου στο τέλος του ήρθε και η προαγωγή! Με πολλή χαρά και γέλια, αλλά έφερε μαζί της και αφάνταστη δουλειά..<br /><br />Έτσι μπήκε ο χειμώνας.<br />Καθόλου βαρύς, αφού σκάσαμε στη ζέστη, με ατελείωτη δουλειά και νεύρα κρόσια...<br />Ο χειμώνας όμως μου έφερε ένα δώρο! Είναι ο μικρός μου Αργύρης! Ένας γκρι γατούλης που ήρθε έξω απ'το πλατώ και μετά από τρεις μέρες μετακόμισε σπίτι μου...<br />Εδώ και ένα μήνα λοιπόν, με βασανίζει και τον βασανίζω. Μου κάνει παρέα και μου γουργουρίζει όταν τον παίρνω αγκαλιά.Έχω λόγο να γυρίσω σπίτι, έχω μια ψυχούλα να νοιαστώ.. Υπευθυνότητα και αγάπη...<br /><br />Κάπως έτσι φτάνουμε σε τούτες τις μέρες...<br /><br /></span><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:180%;"><strong>2011 </strong></span></span><br /><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:180%;"><strong><br /></strong></span><span style="font-size:130%;">Το 2011, κάτι θα μου <strong>φέρει</strong> και κάτι θα μου <strong>πάρει</strong>.<br />Θα με <strong>στεναχωρήσει</strong> αλλά και θα με<strong> χαροποιήσει</strong>.<br /></span></span><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:130%;"><strong>Σίγουρα όμως θα με μάθει.<br /></strong><br />Αυτό που θέλω πιο πολύ απ'όλα είναι να έχω δουλειά, και εγώ και πολύς κόσμος που πεινάει εκεί έξω...<br /><br />Θέλω ακόμη, αγάπη, ζεστασιά, και αγκαλιές. Πολλές αγκαλιές.<br /><br /></span></span><span style="color:#cc33cc;"><strong><span style="font-size:130%;">Θέλω εσύ να είσαι καλά, και να βλέπω χαμόγελα...<br /></span><br /></strong><span style="font-size:180%;">Αααααααα! </span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">Και που 'σαι! Αϊ - Βασίλη ! </span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><br /></span><span style="color:#cc33cc;"></span><div align="justify"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">Φέτος θέλω να μου φέρεις ένα Wii (με την πλατφόρμα της γυμναστικής και 2 χειριστήρια - το άσκουσα στο ραδιόφωνο σε κάποιο μαγαζί έχει προσφορά 270€) ακούς????Μην ξοδευτείς κιόλας! Εγώ θα πάρω την τηλεόραση και θα περιμένω...<br /><br />Εντάξει????? </span></div><span style="font-size:180%;"></span><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">Σε φιλώ γλυκά,</span></div><div align="right"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">εγώ!@</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-251418867118870364?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-1772001447772834412010-12-23T13:41:00.007+02:002010-12-23T20:22:55.840+02:00And so this is Christmas<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">And so this is Christmas....</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">And what have you done...</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Another year over</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">A new one just began...</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><br /><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Τα Χριστούγεννα είναι εδω, σαν να μην έφτασαν μοιάζουν κιόμως σε δυο μέρες έχουμε Χριστούγεννα.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><br /><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Δεν έχουν τίποτα από τη μαγεία που υπόσχονται.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Δεν κουβαλούν δώρα και χαρά όπως άλλες χρονιές.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Είναι εδώ και φωνάζουν μές στη σιωπή.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Είναι εδώ για να νιώθουν οι φτωχοί φτωχότεροι...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Είναι εδώ για να μας θυμίζουν ότι κάποιος λείπει απ'το σπίτι...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><br /><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Τέτοιες μέρες συνίθιζα να γράφω γράμμα στον Αϊ Βασίλη , να του πω τι δώρα θέλω.</span></div><br /><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">όμως φέτος δεν θέλω να γράψω τίποτα και πουθενά.</span></div><br /><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Θέλω μόνο να κάνω μια ευχή :</span></div><br /><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Ας έχουμε την υγεία μας και το σπίτι μας. </span></div><br /><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">ΟΛΟΙ ΜΑΣ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><br /><br /><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Κλείνω όπως άνοιξα με στίχους του John Lennon </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">And so this is Christmas</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">For weak and for strong</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">For rich and the poor ones</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">The world is so wrong....</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Avery merry Christmas</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">And a happy new year</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Let's hope it's a good one</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Without any fear...</span></div><span style="color:#ff0000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-177200144777283441?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-65085098121301484592010-12-09T11:56:00.004+02:002010-12-09T13:14:53.295+02:00Things just feel so wrong, baby when you're gone<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πολλά πράγματα μαζί...<br />Είναι η αγάπη, η συντροφικότητα, ο έρωτας, η φιλία, το ενδιαφέρον, η διάθεσή μας για προστασία, και η ανάγκη μας παράλληλα...<br /><br />Έχουμε μάθει να ζούμε σε μια ρουτίνα, καθημερινή...Και μερικές φορές η καθημερινότητα μας φαίνεται κενή, ανούσια, σαν να μην κάνουμε τίποτα ουσιαστικό. Κι όμως, όταν αυτή η καθημερινότητα, αλλάξει λίγο για κάποιο λόγο, τότε εκτιμούμε την όμορφη και γεμάτη ρουτίνα της προηγούμενης καθημερινότητάς μας...<br /><br />Τον τελευταίο καιρό, η κατάσταση είναι λίγο δύσκολη. Όπως όλοι έτσι και εγώ ζορίζομαι πολύ οικονομικά. Κάτι οι εταιρείες που δεν έχουν ρευστό, κάτι οι διευθυντές που μας γράφουν κανονικά... Έτσι καταλήγει η καθημερινότητα λίγο πολύ η ίδια, Σπίτι - δουλειά - σπίτι -ταινία - νάνι....<br /><br />Το άγχος αυξάνεται και η διάθεση μειώνεται και κάπου χάνουμε και την ουσία...<br /><br />Πριν από λίγες μέρες, άλλαξε η καθημερινότητά μου, ξαφνικά. Ο λόγος? Ένα επαγγελματικό ταξίδι για το έτερον ήμισυ, με άφησε έρμη και μοναχή να απολαύσω την καθημερινότητά μου...<br /><br />Το αποτέλεσμα?<br /><br />Σκέτη απελπισία...<br />Η κατάσταση είναι δραμα... Νιώθω ότι οι μέρες μου είναι άδειες, το σπίτι είναι άδειο, εγώ είμαι άδεια...<br /><br />Τριγυρνάω μέσα στο σπίτι σαν το φάντασμα...Μαγειρεύω, καθαρίζω, ασχολούμαι με τον γάτο μου...Αλλά όλα είναι άγευστα...Άχρωμα...<br /><br /><span style="font-size:180%;">Γιαυτό θέλω να σου το δηλώσω και επισήμως ότι</span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><span style="font-size:180%;"></span></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><span style="font-size:180%;">ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ! </span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><span style="font-size:180%;"></span></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><span style="font-size:180%;">και περιμένω σαν τρελλή να γυρίσεις για μια αγκαλιά...:) </span></span></div><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Το τραγουδάκι αφιερωμένο...:)<br /></span><br /><iframe height="295" src="http://www.youtube.com/embed/_W2jONIjrM0?fs=1" frameborder="0" width="480"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-6508509812130148459?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-7892479826143362552010-11-15T15:02:00.013+02:002010-11-16T12:27:20.749+02:00Δεν πληρώνω ! Δεν πληρώνω!<span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-size:13;color:black;" > <p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:10;"><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:10;"><span style="font-size:130%;color:#000000;">Ο Ντάριο Φό το 1974 ,με το έργο του Δεν πληρώνω Δεν πληρώνω! Περιγράφει με χιουμοριστικό τρόπο την κατάσταση στην οποία οδηγούμαστε σήμερα.</span></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:130%;"></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:130%;"></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:10;"><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:130%;"></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:130%;"></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:180%;">Ν<span style="color:#000000;">τάριο Φό- Δεν πληρώνω Δεν πληρώνω! </span></span><span style="font-size:180%;"><span style="color:#000000;"><br /><br /></p></span></span><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="left"><span style="font-size:130%;"></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="left"><span style="font-size:130%;"></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="color:black;">Ένα συνηθισμένο εργατικό σπίτι. </span><span style="color:black;">Μπαίνει μια γυναίκα (<span style="color:#ff0000;">Αντόνια</span>) ακολουθούμενη από μιαν άλλη πιο νέα</span><span style="color:black;"> </span><span style="color:black;">(<span style="color:#cc33cc;">Μαργαρίτα</span>), φορτωμένες με ψώνια που τ' αφήνουν πάνω στο τραπέζι</span><span style="color:black;">.</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"> </span></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal" align="center"><span style="font-size:130%;"></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Στάθηκα τυχερή που σε συνάντησα. Διαφορετικά δεν ξέρω πώς θα τα κουβαλούσα όλα αυτά.</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> Μπορώ να μάθω πού βρήκες χρήματα για ν' αγοράσεις όλ αυτά τα πράγματα;</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Στο 'πα πως δεν τ' αγόρασα. Τα κέρδισα με κουπόνια του Tχχχ. Έπειτα βρήκα μέσα σ' ένα </span></span><span style="font-size:130%;color:black;">τέτοιο κουτί ένα χρυσό νόμισμα. </span></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> Αυτά πήγαινε να τα πεις σε καμιά άλλη... χρυσό νόμισμα...</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Γιατί, δεν το πιστεύεις;</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> Ε... όχι.</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Τότε να σου διηγηθώ κάτι άλλο. Ε... πού πας;</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> (</span><span style="color:black;">πάει να φύγει</span><span style="color:black;">). Γεια σου.</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Στάσου, στάσου. Περίμενε. Θα σου πω την αλήθεια, αλλά πρώτα κλείσε τη πόρτα.</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> (</span><span style="color:black;">κλείνει τη πόρτα. κάθεται</span><span style="color:black;">). Εμπρός, λέγε.</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Λοιπόν, πήγα σούπερ-μάρκετ κι εκεί ήταν ένα τσούρμο γυναίκες και δυο-τρεις άντρες που </span></span><span style="font-size:130%;color:black;">κάνανε μεγάλη φασαρία για τις τιμές που αυξήθηκαν μέχρις αηδίας. </span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> <strong>Σωστά το 'πες. Μέχρις αηδίας.</strong></span><span style="color:black;"><strong> </strong></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ</span><span style="LETTER-SPACING: -0.1pt;color:black;" ><span style="color:#ff0000;">.</span> (</span><span style="color:black;">κοιτά τα ψώνια που με το ζόρι χωρούσαν μες στο ντουλάπι</span><span style="LETTER-SPACING: -0.1pt;color:black;" >). Τα ζυμαρικά κι η ζάχαρη, δε</span><span style="color:black;"> </span></span><span style="font-size:130%;color:black;">λέγεται. Για να μη μιλήσουμε για το κρέας και τα συσκευασμένα είδη. Κι <strong>ο διευθυντής </strong></span><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">προσπαθούσε να μας καλμάρει. «</span><span style="color:black;">Μα γω δε μπορώ να κάνω τίποτα</span><span style="color:black;">» έλεγε, «</span><span style="color:black;">τις τιμές τις βάζει η</span><span style="color:black;"> </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">διεύθυνση, αυτή αποφάσισε τις αυξήσεις</span><span style="color:black;">». «</span><span style="color:black;">Αποφάσισε; Με ποιανού άδεια</span><span style="color:black;">»; «</span><span style="color:black;">Με κανενός άδεια. </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">Είναι νόμιμο. Υπάρχει ελεύθερο εμπόριο. Ελεύθερος ανταγωνισμός</span><span style="color:black;">». Ελεύθερος ανταγωνισμός</span><span style="color:black;"> </span></span><span style="font-size:130%;color:black;">εναντίον ποιου; Εναντίον μας; Και μεις πάντα πρέπει ν' απειλούμαστε, τα λεφτά ή τη ζωή σας; </span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">«</span><span style="color:black;">Είστε ληστές</span><span style="color:black;">» τους φώναζα γω. Και μετά κρύφτηκα. </span></span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> Μπράβο. Σωστά έκανες.</span><span style="color:black;"> </span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 10pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Μετά, μια γυναίκα είπε: <strong>«</strong></span><strong><span style="color:black;">Φτάνει, μέχρις εδώ. Αυτή τη φορά τις τιμές θα τις καθορίσουμε</span><span style="color:black;"> </span></strong></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><strong>εμείς... Θα πληρώσουμε αυτό που πληρώναμε πέρσι. Κι αν κάνετε τους δύσκολους τα παίρνουμε και φεύγουμε χωρίς να πληρώσουμε τίποτα. Καταλάβατε</strong></span><span style="color:black;"><strong>;»</strong> Έπρεπε να 'βλεπες το διευθυντή. «</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">Είστε τρελές. Θα καλέσω την αστυνομία</span><span style="color:black;">». Φεύγει προς το ταμείο σαν αστραπή για να τηλεφωνήσει, μα το </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">τηλέφωνο δε λειτουργεί. Κάποιος έκοψε το καλώδιο. «</span><span style="color:black;">Συγγνώμη, αφήστε με να πάω στο γραφείο </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">μου. Συγγνώμη</span><span style="color:black;">». Αλλά δε μπορούσε να περάσει. Όλες οι γυναίκες από γύρω του. Μας σπρώχνει.</span><span style="color:black;"> </span></span><span style="font-size:130%;color:black;">Και τότε μια γυναίκα κάνει πως τρώει τάχα μια κλωτσιά, πέφτει κάτω και κάνει τη λιπόθυμη. </span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> (</span><span style="color:black;">γελώντας</span><span style="color:black;">). Α...α... τι ωραία!</span><span style="color:black;"> </span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> «</span><span style="color:black;">Δειλέ</span><span style="color:black;">», φωνάζει μια νταρντανογυναίκα. «</span><span style="color:black;">Τα 'βαλες με μια φτωχή γυναίκα που ίσως είναι κι</span><span style="color:black;"> </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">έγκυος. Αν χάσει το παιδί να δεις τι έχεις να πάθεις. Θα σε κλείσουμε φυλακή. Δολοφόνε</span><span style="LETTER-SPACING: -0.1pt;color:black;" >». Και μετά</span><span style="color:black;"> </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">όλες μαζί. «</span><span style="color:black;">Παιδοκτόνε</span><span style="color:black;">». </span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> (</span><span style="color:black;">γελώντας</span><span style="color:black;">). Αχ... πόσο λυπάμαι που δεν ήμουνα κι εγώ εκεί!</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Κρίμα, ήτανε σωστό πανηγύρι.</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> Και πώς τέλειωσε;</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;"><br /></span><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> <strong>Πληρώσαμε αυτό που αποφασίσαμε. </strong>Πρέπει να σου πω πως κάποια το παράκανε λιγάκι.</span><span style="color:black;"></span></span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 15.1pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:black;">Θέλησε, για τα πράγματα που πήρε, να της κάνει πίστωση, χωρίς να δώσει καν όνομα, «Δε θα σας</span><span style="color:black;"> </span><span style="color:black;">πω που μένω», έλεγε, «γιατί μετά, κύριε διευθυντά, είστε ικανός να με καταγγείλετε, σας ξέρω εγώ.</span><span style="color:black;"> </span><span style="color:black;">Πρέπει να μου 'χετε εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη είναι η ψυχή του εμπορίου. Αυτό δε λέτε πάντα;</span><span style="color:black;"> </span><span style="color:black;">Λοιπόν, στο επανιδείν και καλήν εμπιστοσύνη».</span><span style="color:black;"> </span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">MAP</span><span style="LETTER-SPACING: -0.1pt;color:black;" ><span style="color:#cc33cc;">.</span> Χα... χα... χα.</span><span style="color:black;"> </span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> «Έρχεται η αστυνομία», άρχισε να φωνάζει κάποια, αλλά ήταν παραμύθι. Τότε όλες μαζί το</span><span style="color:black;"> </span></span><span style="font-size:130%;color:black;">βάλαμε στα πόδια. Άλλη άφηνε κάτω τα ψώνια κι άλλες ξεσπούσανε σε κλάματα. «Ησυχία, ησυχία», άρχισαν να φωνάζουν κάτι εργάτες που βρέθηκαν εκεί. «Γιατί τα κάνετε πάνω σας, γιατί σας πιάνει τέτοιος φόβος για την αστυνομία; Για το Θεό! <strong>Είναι δικαίωμα σας να πληρώσετε μόνο αυτό που πρέπει</strong>». Τότε <strong>αρχίσαμε να φωνάζουμε όλες μαζί: «Δε πληρώνουμε, δε πληρώνουμε».</strong> Κι αυτό μετρά για τα λεφτά που μας κλέψανε τόσα χρόνια που ψωνίζουμε δω. Και δόστου και φεύγαν οι γυναίκες φορτωμένες με πράγματα. Και τότε το ξανασκέφτηκα. Έκανα όλα τα ψώνια από την αρχή. «Δε πληρώνουμε, δε πληρώνουμε», φώναξα κι όλες οι άλλες φώναζαν μαζί.</span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> Αχ τι ωραία. Να πάρει η ευχή, κρίμα να μην είμαι κι εγώ εκεί.</span><span style="color:black;"> </span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Στο μεταξύ νάσου κι η αστυνομία. Όμως αυτή τη φορά καμιά μας δε το 'βαλε στα πόδια.</span><span style="color:black;"> </span></span><span style="font-size:130%;color:black;">Τρέμαμε, μα δε φαινότανε το παραμικρό. Τόσο, που βλέποντάς μας έτσι αποφασιστικές να βγαίνουμε έξω φορτωμένες με τα ψώνια και μ' όλη τη φασαρία που γινόταν, δε καταλαβαίνανε τίποτα. «'Αντε, γρήγορα πάτε μέσα να συλλάβετε τους κλέφτες». Και δρόμο, φεύγαμε με τους εργάτες που κάναν αλυσίδα για να φτάσουμε άνετα στο τραμ.</span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">MAP.</span><span style="color:black;"> Τι ωραία...</span><span style="color:black;"> </span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">ΑΝΤ.</span><span style="color:black;"> Ε, ναι. <strong>Ήτανε σα γιορτή, όχι τόσο γιατί δε πληρώσαμε τα πράματα, αλλά γιατί πρώτη φορά</strong></span><span style="color:black;"><strong> </strong></span></span><span style="font-size:130%;color:black;"><strong>κάναμε όλες μαζί κάτι σωστό και με κουράγιο ενάντια στ' αφεντικά. </strong></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><br /><br /><span style="font-size:180%;">Επιθυμία και επιδίωξη όλων είναι η πλήρης κατάργηση των διοδίων, </span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">αλλά μέχρι να επιτευχθεί είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε τις διατάξεις που ισχύουν σήμερα.<br /><br /></span>Για τους χρήστες της ΠΑΘΕ ισχύει ο νόμος 3555/2007 (που κύρωσε την σύμβαση της εταιρίας ΝΕΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. με το ελληνικό Δημόσιο). Για τους κατοίκους των περιοχών όπου λειτουργούν διόδια, ισχύει ο νόμος 2539/1997, που τους απαλλάσσει από την υποχρέωση καταβολής διοδίων και φυσικά για όλους ισχύει το Σύνταγμα της Ελλάδας. </span></p><span style="font-size:130%;"><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br />Ειδικότερα, ο νόμος 3555/2007 ΦΕΚ 81 Α, προβλέπει: </p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br />- Άρθρο 24.2.2: ισχύει η αρχή καθορισμού των διοδίων-τελών,<strong> </strong><em><strong>ανάλογα με τη διανυόμενη από το χρήστη απόσταση.<br /></strong></em>- Άρθρο 24.1.3: ο Παραχωρησιούχος υποχρεούται να μεριμνήσει για την σταδιακή εγκατάσταση ηλεκτρονικού συστήματος.<br />- Άρθρο 18.2.2: μέσα σε 20 μήνες, ήτοι μέχρι τις 26/12/2008, θα έπρεπε να είχανολοκληρωθεί όλα τα έργα και εγκαταστάσεις στο τμήμα της Εθνικής Οδού Μεταμόρφωση-Σχηματάρι (εκτός από τον Α/Κ Βαρυμπόμπης).<br />- Άρθρο 18.2.3: μέσα σε 32 μήνες, ήτοι μέχρι τις 26/12/2009, θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί όλα τα έργα και εγκαταστάσεις στο τμήμα της Εθνικής Οδού Μεταμόρφωση-Αγ.Κωνσταντίνος, δηλαδή ΚΑΙ το πλήρες ηλεκτρονικό σύστημα που αναφέρεται στο άρθρο 24.2.5. </span></p><span style="font-size:130%;"><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br /><strong>Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η δυνατότητα που δόθηκε στον Παραχωρησιούχο να τοποθετήσει μετωπικά διόδια στις Αφίδνες και να εισπράττει Διόδια για όλο το τμήμα των 51χλμ., από Μεταμόρφωση έως Σχηματάρι, ανεξάρτητα από την διανυόμενη απόσταση, εκτός από το ότι έχει νομικά κενά που θα αναφερθούν στη συνέχεια, ήταν και εντελώς προσωρινού χαρακτήρα, μέχρι δηλαδή να εκπνεύσουν οι τμηματικές προθεσμίες του άρθρου 18.<span style="font-size:180%;"> </span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="font-size:180%;">Επομένως, η λειτουργία των διοδίων με τον σημερινό τρόπο είναι εντελώς αυθαίρετη και παράνομη.<br /><br /></span></strong><br />ΝΟΜΙΚΑ ΚΕΝΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 3555/2007<br />1. Τα διόδια στο τμήμα των 51χλμ., της ΠΑΘΕ από Μεταμόρφωση έως Σχηματάρι, που έχει κατασκευαστεί από χρηματοδότηση του Ελληνικού Δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, δεν έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα για τους χρήστες, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος τους (65% έως 90%) προορίζεται για την κατασκευή της Ιόνιας Οδού, στο Δυτικό τμήμα της χώρας και έτσι παραβιάζονται τα Άρθρα 4.2 και 4.5 του Συντάγματος, που ορίζουν ότι: «οι Έλληνες έχουν ίσες υποχρεώσεις και συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».<br />2. Η επιβολή διοδίων που αντιστοιχούν σε χρήση 51χλμ. σε όσους εισέρχονται/εξέρχονται από ενδιάμεσους κόμβους, μεταξύ των οποίων μεσολαβεί ο σταθμός διοδίων των Αφιδνών, είναι αντίθετη με τα άρθρα 24.2.2, 24.1.3 & 24.2.5 του νόμου 3555/2007, καθώς και με το άρθρο 25 του Συντάγματος, γιατί συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος και δεν σέβεται την αρχή της αναλογικότητας (π.χ. για τα 6χλμ. από Αφίδνες μέχρι Αγ. Στέφανο, καλούμαστε να πληρώσουμε για χρήση 51χλμ.). </p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br /><span style="font-size:180%;">ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ<br /></span><br />Στο άρθρο 24.1.5(2), εδάφια (i) και (ii), προβλέπεται ότι ο Παραχωρησιούχος μπορεί να απαιτήσει από το χρήστη που δεν πλήρωσε, την καταβολή του 20πλάσιου του αντιτίμου σαν αστική ποινή με τις ακόλουθες προϋποθέσεις και διαδικασίες:<br />α) Πρέπει να έχει πάρει άδεια από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για να εγκαταστήσει και να χρησιμοποιεί κάμερες.<br />β) Να στείλει στο αρμόδιο Υπουργείο την φωτογραφία των πινακίδων με σημείωση του χρόνου διέλευσης. Το υπουργείο πρέπει μέσα σε 5 ημέρες να του παρέχει τα στοιχεία του κατόχου του οχήματος. Στη συνέχεια, ο Παραχωρησιούχος μπορεί να ζητήσει την έκδοση διαταγής πληρωμής, εφ΄όσον περάσουν 15 ημέρες και ο χρήστης δεν έχει πληρώσει.<br /><br /><strong>Η διάταξη όμως αυτή του άρθρου 24.1.5 είναι αντισυνταγματική γιατί:<br /></strong>α) δεν παρέχει στον πολίτη το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης (άρθρο 20.2), και<br />β) γιατί παρέχει στο προσωπικό του Παραχωρησιούχου (ο οποίος μπορεί να προσλαμβάνει οποιονδήποτε, για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα και με ανεξέλεγκτα προσόντα και ιδιότητες) αρμοδιότητες δημοσίου υπαλλήλου (άρθρο 103.1 του Συντάγματος).<br /><br />Στο ίδιο άρθρο, ρητά αναφέρεται ότι το Δημόσιο (Αστυνομία, Τροχαία και Δ.Ο.Υ.) δεν έχει καμία ανάμειξη στη διαδικασία επιδίωξης είσπραξης του αντιτίμου και της αστικής ποινής, πρόκειται δηλαδή για μια οικονομική διαφορά μεταξύ του ιδιώτη χρήστη και του ιδιώτη ΝΕΑ ΟΔΟΣ Α.Ε.<br /><br />Για όλους τους παραπάνω λόγους, είναι σχεδόν βέβαιο ότι εάν ο Παραχωρησιούχος προσπαθήσει μέσω διαταγής πληρωμής να εισπράξει πρόστιμα από τους πολίτες που αρνούνται να πληρώσουν διόδια, τα Δικαστήρια όπου αυτοί θα προσφύγουν, θα τους δικαιώσουν και η εταιρεία θα έχει γενικότερα προβλήματα σχετικά με τη νομιμότητα της Σύμβασής της.<br /><br />Εκτός όμως από την παράνομη, αυθαίρετη και καταχρηστική απαίτηση καταβολής Διοδίων, η μη συμμόρφωση του Παραχωρησιούχου με τις συμβατικές του υποχρεώσεις και η αδιαφορία του Δημοσίου, έχουν προκαλέσει προβλήματα οδικής ασφάλειας στον επικίνδυνο και ημιτελή παράπλευρο δρόμο (παράδρομο) από τον Άγιο Στέφανο μέχρι τη Μαλακάσα διότι:<br />α) Για να αποφύγουν τα διόδια των Αφιδνών, σχεδόν όλα τα φορτηγά διεθνών μεταφορών, κινούνται στον παράδρομο, ο οποίος πλέον είναι γεμάτος λακκούβες και εξογκώματα. Αυτό συμβαίνει διότι οι προδιαγραφές του δεν αφορούν βαριά κυκλοφορία, δεν έχει διαχωριστική λωρίδα, αλλά ούτε και κατάλληλη σήμανση, με αποτέλεσμα συνεχή πρόκληση ατυχημάτων και πολύ μεγάλη ταλαιπωρία. Ο παράδρομος, αντί να εξυπηρετεί τους κατοίκους και την τοπική κυκλοφορία, έχει αποκτήσει κίνηση επιπέδων εθνικής οδού.<br />β) Από τη δεξιά πλευρά του παράδρομου (με φορά κίνησης προς Αθήνα), αυτός παραμένει ημιτελής, αφού διακόπτεται στη Μαλακάσα (από τη Σφενδάλη έως τις Αφίδνες), στις Αφίδνες (από την ιδιοκτησία του κ. Παπαρούνη), αλλά και στον Αγ. Στέφανο (από το στρατόπεδο της 651ΑΒΥΠ).<br /><br />Εμείς οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι των περιοχών, από τις Αφίδνες μέχρι τον Ωρωπό, δεν υποκύπτουμε στο εκβιαστικό δίλημμα του τύπου “να πληρώνουμε το παράνομο χαράτσι ή να διακινδυνεύουμε τη ζωή μας στον άθλιο και ημιτελή παράδρομο”.<br /><br /><strong>Αποφασίσαμε ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ, να μη δίνουμε το ονοματεπώνυμό μας και αρνούμαστε να παραλάβουμε οποιοδήποτε χαρτί, ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΕΝΟΙ την κρίση των Δικαστηρίων.</strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">Την προηγούμενη εβδομάδα αποφάσισα να κάνω ένα ταξίδι στη συμπρωτεύουσα. Κατά τη διάρκεια της διαδρόμής μου κλήθηκα να πληρώσω πάνω από 20€ διόδια!!! Για μια διαδρομή που στο 90% οι δρόμοι είναι άθλιοι, ημιτελείς και γεμάτοι παρκάψεις. </span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">Γνωρίζοντας και παρακολουθόντας το κίνημα "Δεν πληρώνω διόδια σε όλη την Ελλάδα" αποφάσισα στο γυρισμό, τουλάχιστον να αρνηθώ την καταβολή του ποσού όταν ο δρόμος δεν ήταν σωστά φτιαγμένος ή όταν ήταν ημιτελής. </span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">Ναι, ήρθα από Θεσσαλονίκη και αρνήθηκα <span style="font-size:180%;">καθ'όλη</span> τη διάρκεια της διαδρομής να πληρώσω τα παράνομα και άδικα διόδια. ΚΑΝΕΙΣ υπάλληλος δεν μπόρεσε να μου το αρνηθεί, κανείς αστυνομικός δεν με σταμάτησε και κανείς δεν αντέδρασε. </span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">Φυσικά γιατί είναι παράνομοι! </span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br /><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#3333ff;">Καλώ και όλους εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, όταν βρεθείτε μπροστά από διόδια να αρνηθείτε να πληρώσετε. </span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε είναι άδικο να πληρώνουμε ξανά και ξανά τους χιλιοπληρωμένους άπό τους φόρους μας δρόμους, για να πλουτίζουν οι ιδιωτικές εταιρείες!</span></strong></p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong> </p><p style="LINE-HEIGHT: 16.2pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="yiv353985535MsoNormal"><strong><span style="color:#3333ff;">Διαδόστε το λοιπόν, και όσοι θέλετε μπορείτε να παρακολουθήσετε κάποια video που υπάρχουν στο you tube σχετικά με αυτήν την κίνηση!</span></strong></span></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-789247982614336255?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-53543642907624775572010-11-10T14:23:00.005+02:002010-11-10T14:29:47.227+02:0010 Νοεμβρίου 1984<p><object style="BACKGROUND-IMAGE: url(http://i2.ytimg.com/vi/MulRaYDqLOU/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MulRaYDqLOU?fs=1&hl=el_GR"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/MulRaYDqLOU?fs=1&hl=el_GR" width="425" height="344" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></p><p></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"><strong>Αυτή η μέρα...</strong></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Για τους περισσότερους είναι μια απλή συνηθισμένη μέρα, όπως όλες οι άλλες...</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Για τη μαμά μου, για μένα, για τον αδερφό μου και για τον μπαμπά μου αυτή η μέρα είναι μια ξεχωριστή.... </span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span> </p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"><strong>Αυτό το κομμάτι....</strong></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Οι περισσότεροι ίσως δεν το ξέρετε.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Οι λίγο μεγαλύτεροι μπορεί και να το θυμάστε από μια ταινία του '80....</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Για τη μαμά μου, τον μπαμπά μου, και εμένα αυτό το κομμάτι...Είναι μαγεία...</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span> </p><p></p><p></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">26 χρόνια και καμιά 10 ώρες πριν από την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, μια γυναίκα έγκυος μπήκε στο μαιευτήριο ΗΡΑ, συνοδευόμενη από τον άντρα της, με πολύ άγχος, πόνους και φόβο, για να γεννήσει το πρώτο της παιδί.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Μπαίνοντας στην αίθουσα αναμονής , στο δρόμο της για την αίθουσα τοκετού, έπαιζε αυτό το κομμάτι. </span><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Άρεσε πολύ και στους δυο και έτσι η γυναίκα ζήτησε από τον άντρα της να μείνουν εκεί και να ακούσουν αυτό το κομμάτι και να μπεί μετά στη διαδικασία του τοκετού...</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Αφού τελείωσε το τραγούδι, σηκώθηκε και προχώρησε για να ξεκινήσει η διαδικασία...</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Λίγες ώρες μετά κρατούσαν στα χέρια τους ένα κοριτσάκι...</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Μεγαλώνοντας αυτό το κοριτσάκι, και μη έχοντας ιδέα για την πιο πάνω ιστορία, ένα απόγευμα άκουσε αυτό το κομμάτι τυχαία, καθώς περιπλανιόταν στις γωνιές του internet. </span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Αμέσως ένιωσε ένα ρίγος να τη διαπερνά. Ο ήχος ήταν τόσο οικείος και τόσο ζεστός...Σαν να το ήξερε χρόνια... Άρχισε να δακρύζει χωρίς να ξέρει το λόγο. </span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Κάπου εκεί η μητέρα της ακούγοντας το τραγούδι που είχε να το ακούσει πολλά χρόνια, μπήκε στο δωμάτιο της κοπέλας και τη βρήκε δακρυσμένη. Τι ρώτησε γιατί κλαίει και η μικρή της απάντησε ότι το κομμάτι αυτό είναι πολύ συγκινητικό, και νιώθει ότι το ξέρει από παλιά, ακόμα και αν το άκουγε πρώτη φορά.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Τότε η μητέρα της, της είπε αυτή την ιστορία φανερά συγκινημένη... Από τότε αυτό το κομμάτι είναι βαθιά μες τις καρδιές τους. Και όταν ξημερώνει 10 του Νοέμβρη και οι δύο θυμούνται αυτές τις στιγμές....</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span> </p><p> </p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Πέρασαν 26 χρόνια από έκείνη τη νύχτα...26 χρόνια που τα νιώθω στο πετσί μου ένα προς ένα. </span></p><p align="center"><span style="font-size:180%;color:#993399;">Σήμερα, δεν στεναχωριέμαι που μεγαλώνω, δεν λυπάμαι που ωριμάζω...</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Χαίρομαι γιατί κάθε χρόνος που περνάει, εκτός από τα σημάδια του, μου αφήνει γνώσεις και αγάπη...</span></p><p align="center"><span style="font-size:180%;color:#993399;">Δεν θέλω κανένα άλλο δώρο σήμερα.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Θέλω την αγάπη των δικών μου και των φίλων μου, να γεμίσει το σπίτι μου και την καρδιά μου.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Θέλω να είναι μια νύχτα αφιερωμένη στο γέλιο και τη διασκέδαση.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Και ακούω πάντα αυτό το κομμάτι και ας με κάνει να κλαίω. Πιο πολύ κλαίω για το μεγαλείο της ζωής και της γέννησης, για τους πόνους της μάνας, για την αγάπη των , που ακόμα και αν όλα τα πράγματα αλλάξουν, ακόμα και αν έρθουν τα πάνω κάτω και μαύρα γίνουν άσπρα, η αγάπη αυτή προς το παιδί δεν αλλάζει...</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span></p><p align="center"><span style="font-size:180%;color:#993399;">Και τους αγαπώ εξίσου πολύ.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#993399;">Τους ευχαριστώ που με μεγάλωσαν με αγάπη και ζεστασιά. Και ευχαριστώ πολύ και τον αδερφό μου, που αν και είναι μακριά μου τα τελευταία χρόνια, μου έχει χαρίσει καμιά 20 χρόνια γεμάτα αγάπη, τόση αγάπη που ξέρω, ότι δεν θα πάρω ποτέ από κανέναν άλλο. </span></p><p><span style="font-size:180%;color:#993399;">Γιαυτό είναι πάντα μεσα στην καρδιά μου και περιμένω πως και πως να επιστρέψει σπίτι μας...</span></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-5354364290762477557?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-81475292261582365352010-11-03T13:31:00.003+02:002010-11-03T13:58:52.632+02:00Νεα Παράκρουση Online<span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Εδώ είμαι πάλι!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">3 θέματα με απασχολούν τώρα τελευταία.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong>Α) Ο επιμένων νικά!</strong></span><br /><span style="color:#006600;"><span style="font-size:130%;">Νικά σου λέω, αλλά άμα είναι να μου βγάλεις την ψυχή άστο καλύτερα...Τα λεφτά μας θα</span><span style="font-size:130%;"> τα πάρουμε. 6 -7 -8 μήνες μετά, αλλά θα τα πάρουμε! Αν είναι όμως να έχουμε πεθάνει από την ασιτία μέχρι τότε, τί να τα κάνω???</span></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">Εξακολουθώ να πιστεύω ότι κάθε εμπόδιο είναι για καλό, αλλά αν είναι να πάθω νευρικό κλονισμό από τα εμπόδια, δεν θα την παλέψω για να δω το καλό που μου επιφυλάσσεται...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">Anyway, το καλό είναι ότι πήρα μια επιταγή...Το αν θα εξαργυρωθεί η όχι δεν το ξέρω. Θέλω να πιστεύω ότι μετά από τόσα εμπόδια θα έρθει και το καλό....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Β) Δεν μπορώ να καταλάβω μερικά πράγματα στα ζευγάρια.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Θές να είσαι με έναν άνθρωπο? ή δεν θές?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Εγώ στο μυαλό μου τα πράγματα τα έχω πάρα πάρα πολύ απλά. </span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">θες ή δεν θες. - Είσαι ή δεν είσαι.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Τώρα μπερδέματα τύπου είμαι μαζί του/της και νιώθω ασφάλεια, αλλά παράλληλα </span><a href="mailto:πηδ@@@μαι"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">πηδ@@@μαι</span></a><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"> με τον Α-Β-Γ μανουλομάναρο που έπεσε στο δρόμο μου, δεν μπορώ ούτε να τα καταλάβω, ούτε να τα δεχτώ.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Ή είσαι πιστός άνθρωπος, αγαπάς το έτρεον ήμισυ και μένεις δίπλα του/της σε κάθε στραβό και ανάποδο που σου επιφυλάσσει η μοίρα/ζωή, ή πολύ απλά τη δεδομένη στιγμή που ανακαλύπτεις ότι σου είναι δύσκολο να μείνεις δίπλα του/της και να τον/τη στηρίξεις, τον/την εγκαταλείπεις και συνεχίζεις την όμορφη ζωούλα σου μόνη/μόνος ή με κάποιον/κάποια άλλη.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Δεν μπορεί ο εγκέφαλός μου να κατανοήσει-ακολουθήσει τη διαδικασία είμαι με κάποιον, αλλά επειδή η ζωή μας είναι δύσκολη, και τα οικονομικά πάνε από το κακό στο χειρότερο, και επειδή μου φέρεται κάπως άσχημα κλπ, του ρίχνω ένα κέρατο από δω ώς τη Νέα Υόρκη και τον χαιρετώ με καμάρι από τη γέφυρα του Βrooklyn!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! </span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Και μεταξύ μας : Είσαι καρατσούλα/ καρατσούλος! </span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Γ) Αν θες να χωρίσεις καλέ μου άνθρωπε, (άραγε πως είναι ο Βέγγος? έχουμε κανένα νέο?#άσχετο), χώρισε!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Πες το, και μάζεψε τα μπογαλάκια σου και εξαφανίσου! Σαν να μην πέρασες ποτέ. Σαν να μην υπήρξες ποτέ!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Αν πάλι, δεν είσαι πολύ σίγουρος, αν θες να χωρίσεις ή όχι, τότε κάτσε κάτω και ΣΚΕΨΟΥ, στη συνέχεια πάρε και το έτερον ήμισυ και ΣΥΖΗΤΑ! Και τέλος αποφασίστε από κοινού τι θα κάνετε! Ή θα το διαλύσετε, ή θα το διορθώσετε! </span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Αλλά αντιδράσεις τύπου " δεν είμαστε καλά με τη Μαρία και μου την έπεσε η φίλη της/μου η Τάνια και βγάζουμε τα μάτια μας ανελειπώς εκτοτε" μου δημιουργούν άμεσα την ανάγκη να σε φτύσω/δείρω/ βρίσω. </span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Επίσης, δεν μπορώ τους ανισσόροπους ανθρώπους!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Αν εσύ αγόρι μου/ κορίτσι μου, δεν ξέρεις τι θες από τη ζωή σου και από εμένα, τότε αυτό είναι κάτι που ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΟΡΑ! Πάρε το χρόνο σου και το χώρο σου, ΣΚΕΨΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ και έλα να μου το ανακοινώσεις! Θα περιμένω με χαρά την ανακοίνωση όποια και αν είναι αυτή! Αλλά το να κάθεσαι εδώ να μου ζαλίζεις τον έρωτα, και μια να είσαι μες στο πάθος, την άλλη μες στην ξενέρα, είναι κάτι που κάνει τα νεύρα μου μπαλάκια του πινγκ πογκ τα οποία χοροπηδάνε ατάκτως μέσα σε ένα δωμάτιο...Αντιλαμβάνεσαι τις συνέπειες μιας τέτοιας μακροχρόνιας αντίδρασης εε?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Λοιπόν μύνημα προς όλους τους ανισσόρροπους παγκοσμίως :</span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Επειδή οι εποχές είναι δύσκολες, και οι καιροί ζόρικοι, υπάρχουν 1.000.000 τρόποι να πάω στο Δαφνί, και εσύ δεν χρειάζεται να είσαι ένας από αυτούς. Γιαυτό αποστασιοποιήσουν, δες την εικόνα καθαρά και αποφάσισε.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Να ηρεμήσουμε και εμείς....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Ουφ! Τα 'πα και ηρέμησα.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Φιλούθκια!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-8147529226158236535?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-68031979700185538242010-10-28T12:24:00.002+03:002010-10-28T12:32:17.410+03:00ΟΧΙ<span style="font-size:130%;color:#000000;">Είναι μέρα και αυτή...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Εθνική εορτή σου λέει...Επίσημη αργία...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Εγώ πάλι στο γραφείο...Τι να υποθέσω?ότι είμαι από άλλο έθνος και δεν με πιάνει η "εθνική εορτή" ή ότι είμαι από άλλο πλανήτη και ζω την ανεπίσημη εργάσιμη ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Όπως και να έχει το νόημα περνάει...Είτε στο γραφείο, είτε στο σπίτι πρέπει να μάθουμε να λέμε όχι.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Η μόνιμη θετική στάση και απόκριση δεν λειτουργεί πάντα θετικά...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Πρέπει κάπου να βρούμε χώρο για αυτή την άρνηση. </span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Πραγματικά πιστεύω ότι η άρνηση με μέτρο μπορεί να φέρει πολύ καλύτερα και θετικότερα αποτελέσματα απ'ότι η μόνιμη θετική απόκριση...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Πως γίνεται όμως να φυτέψεις ξαφνικά σε ανθρώπους, τους οποίους έχεις συνηθίσει να λες πάντα ναι, ένα ταρέστιο όχι?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Και μικρό να είναι δηλαδή πάλι δυσκολεύεσαι...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Όσο και αν το νιώθεις όσο και αν το βλέπεις ότι αυτό είναι, η άρνηση δεν είναι ποτέ εύκολη...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Η ιστορία έχει πάντα να μας διδάξει.Αρκεί να θέλουμε να διδαχθούμε.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">25 επέτειους του ΟΧΙ έχω ζήσει, και σήμερα μόνο σκέφτηκα ότι ίσως θα έπρεπε να το έχω υιοθετήσει και εγώ...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Ίσως στα επόμενα 25 χρόνια να καταφέρω να το κάνω πράξη...ίσως κάποια στιγμή ισχύσει και για μένα η αργία...ίσως και εγώ κάποια στιγμή να μάθω να λέω όχι... </span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Τότε πραγματικά θα γιορτάσω και εγώ αυτή τη μέρα...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Μέχρι τότε, απλά θα εργάζομαι σε εκείνο το παράλληλο σύμπαν που λέγαμε...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;">Σας φιλώ!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-6803197970018553824?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-77542033525928529852010-10-18T14:13:00.004+03:002010-10-18T14:57:20.630+03:00Like old Times...Good & Bad...<object style="BACKGROUND-IMAGE: url(http://i1.ytimg.com/vi/lzonJCc6d1U/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lzonJCc6d1U?fs=1&hl=el_GR"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/lzonJCc6d1U?fs=1&hl=el_GR" width="425" height="344" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><br /><br /><br /><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;">Είναι πολύ περίεργο αυτό...</span><br /><span style="font-size:130%;">Το ζώ, χρόνια τώρα και ξέρω, ότι δεν μπορείτε να ακολουθήσετε...Κανείς δεν μπορεί...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Όλος ο κόσμος κυλάει με συγκεκριμένους ρυθμούς.</span><br /><span style="font-size:130%;">Νιώθω ότι μόνο εγώ βγαίνω από αυτήν την πορεία του κόσμου..</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Είναι μερικές εποχές που ζώ μια κατάσταση νομάλ, σχεδόν όπως οι υπόλοιποι γύρω μου.</span><br /><span style="font-size:130%;">Μετά έρχονται αυτές οι εποχές που ζώ σε άλλους ρυθμους. Σαν σε παράλληλο σύμπαν...</span><br /><span style="font-size:130%;">Έτσι είναι και τώρα...</span><br /><span style="font-size:130%;">Πέρασα 1 χρόνο σε χειμερια νάρκη, και ξύπνησα πριν λίγες εβδομάδες...Το θέμα είναι ότι ξύπνησα για τα καλά!.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Εξ'ού και η απουσία...Η δουλειά μου είναι περίεργη...Δεν μοιάζει σε τίποτα με τις συμβατικές. Είναι από όλες τις πλευρές της περίεργη. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Αυτό είναι που με κάνει να ξεχωρίζω, από τον υπόλοιπο κόσμο. Έτσι νιώθω τουλαχιστον. </span><br /><span style="font-size:130%;">Μεγάλα διαστήματα χαλαρά και ήρεμα...Και άλλα πηγμένα, τόσο πηγμένα που δεν υπάρχει χρόνος να σκεφτώ. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Κυριολεκτικά...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Τις τελευταίες 10 μέρες δεν είχα χρόνο ούτε να σκεφτώ. Τίποτα. Μου μιλούσαν, άκουγα, αλλά δεν επεξεργαζόμουν τίποτα. Στην πορεία γινόταν η επεξεργασία...Αποτέλεσμα πολύ μετά...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Την αγαπάω τη δουλειά μου.</span><br /><span style="font-size:130%;">Την αγαπάω πιό πολύ όταν μου χαρίζει αυτό το δευτερόλεπτο...</span><br /><span style="font-size:130%;">Είναι το δευτερόλεπτο που σε γεμίζει τόσο πολύ! Μπορεί να είναι ένα στο 1.000.000. Αλλά είναι αυτό που τα κάνει όλα να έχουν νόημα..</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν έρχεται πάντα. Μπορεί να περάσεις άπειρα δευτερόλεπτα προσπαθώντας, και να μην έρθει ποτέ. Είναι να σου δωθεί η ευκαιρία. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Αλλό όταν έρχεται....</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Εδώ και 5 χρόνια προσπαθώ...Έχουν περάσει πολλά δευτερόλεπτα.</span><br /><span style="font-size:130%;">Θυμάμαι μόνο 2 από αυτά.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">"5,4,3,2,1 είμαστε στον αέρα..."</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Και τα δυο συνοδεύονταν από δάκρυα...Δάκρυα χαράς, συγκίνησης...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Πολλές φορές μέσα σ'αυτα τα 5 χρόνια σκέφτηκα να τα παρατήσω. Ακόμα δεν έχω αποφασίσει. Γιαυτό ακόμα είμαι εδώ...Αλλά όσο περνούν τα χρόνια νομίζω ότι εθίζομαι περισσότερο σ'αυτήν την ανωμαλία της δουλειάς μου, και βλέπω ότι όλο και πιο δύσκολα θα το αφήσω...όσο και αν με πονάει, όσο και αν με ενοχλεί...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Μισώ τη δουλειά μου.</span><br /><span style="font-size:130%;">Όταν δεν μπορώ να φύγω το Σαββατοκύριακο, όταν δεν ισχύουν για μένα γιορτές και αργίες...όταν είμαι μέσα στο πλατό 5 μέρες και μια από αυτές είχα γεννέθλια εγώ , ή το αγόρι μου, ή η κολλητή μου...όταν δεν μπορώ να καλέσω κάποιον σπίτι μου να αραξουμε, γιατί πολύ απλά δεν ξέρω τι ώρα θα γυρίσω, ΑΝ γυρίσω...</span><br /><span style="font-size:130%;">Τη μισώ όταν με κάνει να ξεχωρίζω απόλους τους άλλους..</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Λατρεύω τη δουλειά μου...</span><br /><span style="font-size:130%;">Τη λατρεύω όταν βλέπω κάτι τεράστιο, να βγαίνει στον αέρα και ξέρω ότι και εγώ έχω βάλει το χεράκι μου να τελειοποιηθεί...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Από μικρή θυμάμαι ότι ήμουν πάντα ανάμεσα σε 2 πράγματα...</span><br /><span style="font-size:130%;">Πάντα μέσα μου υπήρχε ένα ασπρο και ένα μαύρο..Τόσο άσπρο όσο και μαύρο..Ποτέ δεν υπερτερούσε το ένα ή το άλλο. Πάντα σε δίλλημα..</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Για ένα μόνο είμαι σίγουρη...</span><br /><span style="font-size:130%;">Ότι είναι να'ρθει θε να 'ρθεί, αλλιώς θα προσπεράσει....</span><br /><span style="font-size:130%;">Όσοι είναι να μείνουν δίπλα μου, θα μείνουν, οι άλλοι απλά θα προσπεράσουν...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν ανησυχώ πια, για τους γύρω μου.</span><br /><span style="font-size:130%;">Στεναχωριέμαι πολύ όταν δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους ούτε τα πιο απλά.</span><br /><span style="font-size:130%;">Αλλά μαθαίνω να αρκούμαι με τα λίγα...</span><br /><span style="font-size:130%;">Μια αγκαλιά για λίγα δευτερόλεπτα, μεταξύ βούρτσισμα δοντιών, ντυσίματος και μιας γουλιάς καφέ (που μου έφτιαξες γιατί δεν προλάβαινα...), και ένα φιλί πεταχτό.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Ένα τηλεφώνημα, που παράλληλα με σένα, μιλάω σε 15 ανθρώπους που συναντάω μπροστά μου διανύοντας 10 μέτρα από το πλατό στο ασανσέρ. Αλλά απλά πήρα να ακούσω τη χροιά σου γιατί ξέρεις ότι με ηρεμεί, και αυτό μου φτάνει. Ας μην έχουμε τίποτα να πούμε..Ας μην προλαβαίνω να σε ρωτήσω τίποτα αρκεί που ακούω αυτό το "Έλα, πως είσαι?" Και είμαι καλα! ότι και αν σου λέω...Τρέχω, πήζω, δεν προλαβαίνω, δεν φτάνω...Θέλω απλά να σου φωνάξω ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ! Επειδή είσαι δίπλα μου, και σε αισθάνομαι. Επειδή σ'άκουσα. Επειδή ξέρω ότι κάποια στιγμή, όταν θα γυρίσω θα με περιμένει σπίτι μια αγκαλιά, πικραμένη (γιατί χαθήκαμε πάλι) , αλλά θα είναι εκεί για μένα. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /></span><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>ΚΑΙ Σ'ΑΓΑΠΩ ΓΙΑ ΟΛΑ...</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">αφιερωμένο στους καιρούς που θα έρθουν και θέλω να μας βρουν μαζί...να μου κρατάς το χέρι στα εύκολα και στα δύσκολα...Στα καλά και στα άσχημα... </span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Και αυτό είναι μια υπόσχεση...</span></div><div align="left"><span style="font-size:180%;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-7754203352592852985?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-69462090721606074472010-10-13T15:46:00.002+03:002010-10-13T15:51:19.154+03:00ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ!<p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Συγνώμη που εξαφανίστηκα!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span> </p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Αλλά!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span> </p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Έχω νέα:</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">-Δουλειά, πάρα πολλή αλλά πάει απίστευτα καλά!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">-Τρέξιμο, τρελλό και πολύ τηλέφωνο ρε παιδί μου!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">-Κούραση, φοβερή αλλά δεν καταλαβαίνουμε από τέτοια!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">-Άγχος δραματικά πάρα πολύ - Θα φύγει Δευτέρα πρωί.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span> </p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Κατά τα άλλα:</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">- Το σπίτι μου είναι χάλια , θα χρειαστεί ριζική ανακαίνιση για να τακτοποιηθεί,</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">- Τα ρούχα είναι στοίβες ασιδέρωτα, θέλουν 1 μήνα συνεχόμενο σίδερο για να ισιώσουν οι ντουλάπες μου.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">- Εγώ, θέλω ολική ανακατασκευή μετά από όλο αυτό (μαλλιά, νύχια, χαλάουες, μασάζ κλπ).</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span> </p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Σχέσεις:</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Χμμμμ!Εδώ έχουμε ένα μικροπρόβλημα!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span> </p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Θέλω να ζητήσω συγνώμη από όσους δεν προλαβαίνω να αδω - ακούσω -μιλήσω - μάθω νέα τους!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Α</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">λλά θα έρθουν καλύτερες μέρες για όλους μας!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span> </p><p><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">SPECIAL DEDICATION:</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Στον 1 και <span style="font-size:180%;">ΜΟΝΑΔΙΚΟ</span> άνθρωπο που με στηρίζει ΠΑΝΤΑ και στον στηρίζω ΠΑΝΤΑ:</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ!</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"><object style="BACKGROUND-IMAGE: url(http://i1.ytimg.com/vi/DWt6XxP2biE/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/DWt6XxP2biE?fs=1&hl=el_GR"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/DWt6XxP2biE?fs=1&hl=el_GR" width="425" height="344" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Σας φιλώ γλυκά όλους!</span></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-6946209072160607447?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-81985919048689803402010-09-30T14:09:00.003+03:002010-09-30T14:24:48.472+03:00Any news - Good news!<p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Να 'μαι πάλι! Έχω νέα να σου πω!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Είδες που σου έλεγα<span style="color:#3333ff;"> </span></span><a href="http://pwlinaxristopoulou.blogspot.com/2010/09/blog-post.html"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">εδώ</span></a><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"> ότι μ'αρέσουν τα νέα ξεκινήματα και πιστεύω πολύ στις νέες αρχές?</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Ε, λοιπόν ήρθε η ώρα!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Άκου πως έχει η κατάσταση.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Εγώ πριν από 1 μήνα "απολύθηκα" (και λέω "απολύθηκα" ενώ δεν υπάρχει αυτός σαν όρος στο χώρο μου, απλά λύνεται η συνεργασία μας, γιατί στην ουσία απόλυση είναι..). Θα μπορούσα να μην απολυθώ, αλλά στο δίλλημα που μου έθεσαν να επιλέξω τη σίγουρη οδό, με τα περισσότερα χρήματα. Παρόλα αυτά, επέλξα να δουλέψω φέτος με ανθρώπους που με έχουν στηρίξει τα τελευταία χρόνια πάρα πολύ, και τους οποίους συμπαθώ ιδιαιτέρως, και ήταν λιγότερα τα χρήματα και πιο βαρετή η θέση. Μ</span><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">προς στην ησυχία και την ηρεμία μου τι να κάνουν τα εξτρά χρήματα...</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Έτσι ξεκίνησε λοιπόν αυτός ο μήνας.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Κύλισε βέβαια πολύ ήρεμα - κάτι που χρειαζόμουν εδώ και καιρό. Ώσπου εχθές μου έγινε και η μεγάλη πρόταση!Στην ίδια δουλειά, αλλά καλύτερη ειδικότητα, και σαφώς καλύτερα χρήματα! Φυσικά και την αποδέχτηκα! Φυσικά και πετάω από τη χαρά μου με τα νέα μου καθήκοντα! Και φυσικά αποχαιρέτησα τα Σαββατοκύριακα της ερχόμενης σεζόν!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Όμως δεν στεναχωριέμαι για τίποτα , γιατί επιτέλους κάνω κάτι που μου αρέσει πολύ!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Και έχω να σας πω ένα πράγμα να το θυμάστε πάντα!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">ΚΑΘΕ, ΜΑ ΚΑΘΕ ΕΜΠΟΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΛΟ!!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Ακόμα και τα εμπόδια που οι ίδιοι βάζουμε στους εαυτούς μας! Γιαυτό να μην ξαναδώ στεναχωρημένα μουτράκια, και γκρινιάρηδες ανθρώπους! όλα θα πάνε καλά. Ακόμα και αν προς το παρόν φαντάζουν μαύρα!</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Σας φιλώ γλυκά και επανέρχομαι ανανεωμένη!</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-8198591904868980340?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-62345167696585006672010-09-24T15:26:00.008+03:002010-09-24T15:36:43.733+03:00Ενημέρωση - Αφιέρωση<div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span> </div><div align="center"> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">I am not A Bitch</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">I am THE Bitch</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">and for you...</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">I am MS. Bitch!</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;">Το παραπάνω, έτσι για να γνωριζόμαστε καλύτερα...</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;">Αφιερωμένο εξαιρετικά σε κάποιους που την έχουν δει ψιλομύτιδες.... </span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;">Ας μην ξεχνάμε ότι το παίζω μλκς δεν σημαίνει ότι είμαι κιόλας!</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3333ff;">Φιλιά και καλό ΣΚ</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-6234516769658500667?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-51517207491483140762010-09-17T11:38:00.009+03:002010-09-17T12:09:42.775+03:00Blogoπαίχνιδο!<font color="#cc33cc" size="4">Οι αγαπημένοι<font color="#3333ff"> </font></font><a href="http://ssunnefoula.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Συννεφούλα</font></a><font color="#3333ff" size="4"><font color="#cc33cc">,</font> </font><a href="http://marsyishere-marsy.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Marcy</font></a><font color="#cc33cc" size="4"> και </font><a href="http://scroodgejkok.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Skroutzakos</font></a><font color="#cc33cc" size="4"> με κάλεσαν να παίξω ένα παιχνίδι!</font><br /><font color="#cc33cc" size="4">Και πόσο πολύ μ'αρέσει!!!!!!<br />Πρέπει λοιπόν να γράψω ποιος με κάλεσε (το έκανα ήδη), να γράψω 10 πράγματα που αγαπώ, και να δώσω πάσα σε άλλους 10...<br /><br />Ξεκινάω λοιπόν!<br /><br /><font color="#6600cc">1) Αγαπώ τη θάλασσα και την ιστιοπλοϊα (αυτό πιάνετα για 2?)!<br />2) Αγαπώ το ζεστό καφέ το χειμώνα παρέα με φίλους και κους κους.<br />3) Αγαπώ το τζάκι, με κόκκινο κρασί στο πάτωμα και αγκαλίτσες μέχρι το πρωί.<br />4) Αγαπώ τα ταξίδια παντού!Θέλω να γυρίσω όλο τον κόσμο!<br />5) Αγαπώ την κολλητή μου σαν τρελλή και δεν ζω μακριά της.<br />6) Αγαπω τον αδερφό μου τόσο που νιώθω μαμά του πολλές φορές.<br />7) Αγαπώ το μπιλιάρδο γιατί μου θυμίζει τα χρόνια που πέρασαν<br />8) Αγαπώ το σπίτι μου<br />9) Αγαπώ τις φωτογραφίες! Μπορώ να γεμίσω δωμάτια με φωτογραφίες!<br />10) Αγαπώ τον ένα και μοναδικό άνθρωπο που είναι δίπλα μου εδώ και 5 χρόνια και δεν φεύγει όσο και αν τον βασανίζω και δεν φεύγω όσο και αν με βασανίζει..:)<br /></font><br />Τα κατάφερα! Μπορώ να σας πω άλλες 10.000 πράγματα που αγαπώ αλλά νομίζω ότι αυτά είναι ενδεικτικά!<br /><br />Τώρα δίνω πάσα σε :<br />1) </font><a href="http://raven-in-fairyland.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Raven</font></a><font color="#cc33cc" size="4"> γιατί νομίζω ότι έχεις καιρό να παίξεις και πρέπει να συνέλθεις λίγο<br />2)<font color="#3333ff"> </font></font><a href="http://oksimori.blogspot.com/"><font color="#cc33cc" size="4"><font color="#3333ff">Αυτήν (αλλά και Αυτόν</font><font color="#3333ff">)</font></font></a><font color="#cc33cc" size="4"> θα ήθελα να δω απαντήσεις!<br />3) </font><a href="http://awakenightmare.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Εφιάλτη και Μένια</font></a><font color="#cc33cc" size="4"> γιατί χαθήκατε πάλι...<br />4) </font><a href="http://labyrinthofsoul.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Lockheart</font></a><font color="#cc33cc" size="4"><font color="#3333ff"> </font>έτσι!<br />5) </font><a href="http://agauch-katerina.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Κατερίνα</font></a><font color="#cc33cc" size="4"> για να ελαφρύνει το κλίμα λίγο :)<br />6)<font color="#3333ff"> </font></font><a href="http://artou-artou.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Artou</font></a><font color="#cc33cc" size="4"> για να ξεχαστείς<br />7)<font color="#3333ff"> </font></font><a href="http://hfaistiwnas.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Haistiwnas</font></a><font color="#cc33cc" size="4"> γιατί νομίζω ότι ξέρω ένα πράγμα από αυτά που αγαπάς<br />8) </font><a href="http://blogmeanyway.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Kat.</font></a><font color="#cc33cc" size="4"> χμμμ τι να περιμένω δεν ξέρω..<br />9) </font><a href="http://bearpridehiv.blogspot.com/"><font color="#3333ff" size="4">Bear</font></a><font color="#cc33cc" size="4"> κάνε ένα διάλλειμα από τα ταξίδια σου (ζηλέυω!!!)<br />10)</font><a href="http://blogerbrother.blogspot.com/"><font color="#cc33cc" size="4"> <font color="#3333ff">The Brother</font></font></a><font color="#cc33cc" size="4"> φυσικά!!!<br /><br />Σας φιλώ γλυκά και περιμένω να δω απαντήσεις!</font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-5151720749148314076?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-31354396071612322182010-09-15T11:27:00.007+03:002010-09-15T13:41:06.491+03:00Laaarge σαββατοκύριακο<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Αυτό το <span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error">Σαββατοκύριακοδεύτερο</span> ήταν...πως να το πω απλά? </span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Ε Ξ Α Ν Τ Λ Η Τ Ι Κ Ο ! ! ! !</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Θα αρχίσω με λίγα <span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-error">νουμεράκια</span> :</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Μέσα σε 51 ώρες (από τις 6 το πρωί της Κυριακής μέχρι τις 9 το πρωί της Τρίτης) ταξίδεψα τις 35! </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Συνολικά <span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-corrected">διήνυσα</span> 1350 χιλιόμετρα και 50 ναυτικά μίλια!</span></div><div align="center"><br /></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Σήμερα λοιπόν, μετά από έναν 12<span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-error">ωρο</span> ύπνο σας μεταφέρω τα γενόμενα...</span></div><div align="left"><br /></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Όλα ξεκίνησαν την Κυριακή το πρωί όπου βρέθηκα στο σκάφος μας, το οποίο έπρεπε να μεταφέρουμε στην παραλία του Μαραθώνα για να συμμετέχουμε στον Θαλάσσιο Μαραθώνιο, ο οποίος ξεκινούσε στις 10 το πρωί.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span></div><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517077722717809346" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TJCY9UTQ6sI/AAAAAAAABGs/nPlKzDZnVpk/s400/%CE%BE%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1+%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BD.jpg" /> (<span id="SPELLING_ERROR_4" class="blsp-spelling-error">φωτό</span>: πρωινός ήλιος από τη διαδρομή μας για Μαραθώνα)<br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Μεγάλη μας τιμή που συμμετείχαμε στον <span id="SPELLING_ERROR_5" class="blsp-spelling-corrected">εν λόγω</span> αγώνα. </span><br /><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"></span><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517077620826403554" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TJCY3YudcuI/AAAAAAAABGk/SOUtbn4HVq8/s400/%CE%B8%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B8%CF%8E%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82.jpg" /> <p align="center">(<span id="SPELLING_ERROR_6" class="blsp-spelling-error">φωτό</span>: εμείς στην εκκίνηση)</p><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Διοργανώθηκε για 2η χρονιά, είναι εκτός αγωνιστικού προγράμματος της Ε.Ι.Ο. και διοργανώνεται στα πλαίσια των εορτασμών για την επέτειο της μάχης του Μαραθώνα που έγινε στις 12 Σεπτεμβρίου το 490 <span id="SPELLING_ERROR_7" class="blsp-spelling-error">π.Χ</span>, και έληξε με νίκη των Ελλήνων κατά των Περσών. Φέτος μάλιστα, συμπληρώνονται 2500 χρόνια από εκείνη τη μέρα, και τύχαινε η μέρα του αγώνα να συμπίπτει με την ημέρα της Μάχης. Οπότε καταλαβαίνετε χαρά εμείς!</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517077514023960962" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TJCYxK2xgYI/AAAAAAAABGc/QyLsrt_HaxY/s400/%CE%B8%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B8%CF%8E%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%822.jpg" /></span></p><p align="center"><span style="color:#000000;">(<span id="SPELLING_ERROR_8" class="blsp-spelling-error">φωτό</span>: η <span id="SPELLING_ERROR_9" class="blsp-spelling-error">μαϊστρα</span> και η <span id="SPELLING_ERROR_10" class="blsp-spelling-error">μπαλονοτζένοα</span> "πεταλούδα")</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Ήταν ένας δύσκολος αγώνας, με πολλές αναποδιές. <span id="SPELLING_ERROR_11" class="blsp-spelling-corrected">Εξαντλητικός. </span>Απ</span><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">ό την εκκίνηση μέχρι τον τερματισμό όλο στραβά πράγματα συνέβαιναν. Και ο καιρός 7 μποφόρ και να φορτώνει. <img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517077415226208498" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TJCYrazjcPI/AAAAAAAABGU/t09wNNLWrsc/s400/%CE%B8%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B8%CF%8E%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%823.jpg" /></span></p><div align="center"><span style="color:#000000;">(<span id="SPELLING_ERROR_12" class="blsp-spelling-error">φωτό</span>: η <span id="SPELLING_ERROR_13" class="blsp-spelling-error">μαϊστρα</span> και η <span id="SPELLING_ERROR_14" class="blsp-spelling-error">τζένοα</span> "πεταλούδα")</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"><span id="SPELLING_ERROR_15" class="blsp-spelling-corrected">Παρ' όλες</span> τις δυσκολίες τερματίσαμε. Θέλω να σας πω ότι αν ένα, <span id="SPELLING_ERROR_16" class="blsp-spelling-corrected">απ' όσα</span> πήγαν στραβά δεν είχε πάει, θα ήμασταν μέσα στην πρώτη 3<span id="SPELLING_ERROR_17" class="blsp-spelling-error">άδα.</span> Όμως και η 5η θέση δεν μας χάλασε, σκεπτόμενοι ότι 3 ακόμη σκάφη <span id="SPELLING_ERROR_18" class="blsp-spelling-corrected">εγκατέλειψαν</span> τον αγώνα λόγω καιρού.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Τελικά επιστρέψαμε στο λιμάνι μας, στις 9 το βράδυ έχοντας "φάει" πολύ νερό. Στην επιστροφή ο καιρός είχε φορτώσει. Τα <span id="SPELLING_ERROR_19" class="blsp-spelling-corrected">κύματα</span> έφταναν τα 2,5 μέτρα ύψος και όταν έμπαιναν μέσα το μόνο πράγμα που <span id="SPELLING_ERROR_20" class="blsp-spelling-corrected">προλάβαινες</span> να κάνεις είναι να κλείσεις τα μάτια και να <span id="SPELLING_ERROR_21" class="blsp-spelling-error">κρατηθείς.</span> <span id="SPELLING_ERROR_22" class="blsp-spelling-error">Ξανάνοιγες</span> τα μάτια μετά την ψυχρολουσία! :)</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Αμέσως μετά και έχοντας διανύσει 50μίλια με αυτές τις συνθήκες κοιμήθηκα 4 <span id="SPELLING_ERROR_23" class="blsp-spelling-error">ωρίτσες</span> και 3 το πρωί ξεκίνησα για την αγαπημένη μου Καστοριά!</span></p><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Ο λόγος: ραντεβού με τον καθηγητή για την πτυχιακή (που δεν λέει να τελειώσει). </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Έφτασα Καστοριά το πρωί μετά από ένα καφεδάκι στη λίμνη έγινε και το ραντεβού -ευτυχώς πήγε πολύ καλά - και στη συνέχεια εξόρμηση για φωτογραφία!(τα ντοκουμέντα θα τα αναρτήσω άλλη φορά!)</span></p><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Βρέθηκα στα βουνά να συνομιλώ με έναν παππού βοσκό ξεχασμένο από τον κόσμο -<span id="SPELLING_ERROR_24" class="blsp-spelling-error">παρεπιτπόντως</span> πολύ μου άρεσε η φάση του - στα καπάκια φαγητό και καφεδάκι με έναν φίλο από τους λίγους που έχουν απομείνει πια.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Ύπνος για άλλες 5 ώρες και ξανά ταξίδι!</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Φτάσαμε Αθήνα γύρω στις 9 και στα καπάκια 8<span id="SPELLING_ERROR_25" class="blsp-spelling-error">ωρο</span> εργασίας. Τελικά <span id="SPELLING_ERROR_26" class="blsp-spelling-corrected">κατέρρευσα</span> στις 9 το βράδυ στο κρεβάτι μου...</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Ήταν όμως ένα γεμάτο διήμερο με βουνό και θάλασσα!</span></p><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Όμορφες εικόνες, όμορφες διαδρομές...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">Σας φιλώ γλυκά και επιστρέφω με παιχνίδι!;)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-3135439607161232218?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-43549469015704285032010-09-10T12:01:00.003+03:002010-09-10T12:07:56.874+03:00Ψάχνεις δουλεια? Πες το εδώ!<span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:130%;">Σκόπευα να κάνω μια ανάρτηση με καλοκαιρινές φωτογραφίες που χρωστάω...<br />Και φυσικά το παιχνίδι που με έχουν προσκαλέσει να παίξω αλλά...<br /><br />Επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι ανακάλυψα αυτό :</span><br /><br /></span><div align="center"><a href="http://psaxnwdouleiagr.wordpress.com/"><span style="font-size:180%;color:#3366ff;"><strong>psaxnwdouleia</strong></span></a></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#3366ff;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">Και σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να το προωθήσουμε λίγο...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">Είτε γιαυτούς που ψάχνονται για δουλειά είτε γιαυτούς που προσφέρουν δουλειά...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">Οπότε βάλτε όλοι ένα χεράκι για να δούμε μια άσπρη μέρα :)</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">Σας φιλώ γλυκά και επανέρχομαι!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-4354946901570428503?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-85424104354393229202010-09-06T11:38:00.009+03:002010-09-06T12:58:02.936+03:00Αγώνας Κάρυστος...Super Σ-Κ!<span style="font-size:130%;color:#3333ff;"> Δεν μπορώ να σου πω τι φταίει για αυτό που νιώθω όταν σκέφτομαι τη θάλασσα.<br /></span><div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Είναι η αδρεναλίνη μου που ανεβαίνει στα ύψη, λές και ετοιμάζομαι για bungie jumping...</span></div><div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#3333ff;"></span></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Εγώ το λέω αρρώστια. Και οι φίλοι μου έτσι με αντιμετωπίζουν, σαν να έχω μια ανίατη ασθένεια με εξάρσεις...</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span></div><div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#3333ff;"></span></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Οι εξάρσεις φυσικά είναι στους αγώνες. Μπορώ να παρατήσω τα πάντα προκειμένου να συμμετάσχω σε ένα ιστιοπλοϊκό αγώνα. Δεν έχει να κάνει με τη νίκη. Η νίκη είναι κάτι που δεν με νοιάζει. Όταν έρχεται βέβαια, την απολαμβάνω, αλλά άν δεν έρθει δεν σκάω κιόλας!</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span></div><div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#3333ff;"></span></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Είναι αυτή η αίσθηση της ταχύτητας, που δεν είναι μεγάλη μόνο 5-6-7 κόμβους, αλλά το γεγονός και μόνο ότι η ταχύτητα ανεβοκατεβαίνει με ενα μικρό λασκάρισμα ή ένα μάζεμα στις σκότες, με τρελαίνει!</span></div><div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#3333ff;"></span></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Να νιώθεις τον αέρα, πότε έρχεται και πότε φεύγει, να τον κυνηγάς όταν φεύγει και να απομακρύνεσαι όταν έρχεται. Να παίρνεις και να αφήνεις τις σκότες σου, να κουπαστάρεις τόσο, όσο αντέχεις-θες-μπορείς, και να ταξιδεύεις!</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span> </div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Αυτό που μ'αρέσει στους αγώνες είναι ότι βρίσκομαι με ανθρώπους που τους αρέσει το ίδιο πολύ και απολαβάνω τον συναγωνισμό...Και λέω συναγωνισμός γιατί οι ανταγωνιστές φεύγουν μπροστά να προλάβουν τα κύπελα και τα μετάλια...Εμείς μένουμε πιο πίσω να πολεμάμε τον καλύτερό μας εαυτό. Αυτός είναι ο αγώνας...<br /></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Πειράγματα και αστεία μεταξύ μας πολλά, είναι το αλατοπίπερο του αγώνα, να γελάσουμε και λίγο... Με τα άλλα σκάφη το ίδιο.... Και όταν πια φτάσουμε στο λιμάνι, δέσουμε και κατέβουμε από τα σκάφη μας στο μώλο, τότε είμαστε όλοι μαζί μια μεγάαααλη παρέα. Οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν, οι ιστορίες ατελείωτες για ταξίδια εμπειρίες και καιρούς που συναντήσαμε...<br /></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Eτσι έρχεται το βράδυ, μεταξύ φαγητού και κρασιού, και ύστερα ο γλυκός ύπνος της αναμονής της επόμενης μέρας που θα ξεκινήσει ξανά ο αγώνας!</span></div><div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#3333ff;"></span></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Αγώνες που τους έχω κάνει ξανά και ξανά, γνωρίζουμε τα νερά, τις ξέρες, τα λιμάνια. όμως κάθε φορά ο αγώνας είναι κάτι καινούριο, γιατί όπως πολύ σοφά λένε : Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι...:)</span></div><div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#3333ff;"></span></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Σας αφήνω με μερικές φωτογραφίες από το πιο όμορφο Σαββατοκύριακο της σαιζόν...:)</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Καθ'οδόν, μπροστά μας ο κύριος Μακρής με το σκάφος του, δεν μας έχει πάρει χαμπάρι ότι τον φτάνουμε...:)</span></div><div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#3333ff;"></span></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span></div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513736684894476242" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TIS6TUgs19I/AAAAAAAABF0/WMAamc-FHAo/s400/IMG00415-20100904-1141.jpg" /><br /></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Μόλις προσπεράσαμε τον κ. Μακρή...Ακόμα το φυσάει και δεν κρυώνει...:)<br /></span></div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513723658443687794" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TISudFM0B3I/AAAAAAAABFU/Dc3MLZ2FhSo/s400/IMG00418-20100904-1209.jpg" /><br /></span><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Κουπαστάρισμα πάνω από 40 μοίρες...Και όποιος αντέξει να βλέπει τα κολωνάκια να βρέχονται...:) Το πλήρωμα μεταφέρθηκε από την άλλη μεριά γιατί βράχηκε ο ποπός τους:))))</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513724219210654722" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TISu9uOE5AI/AAAAAAAABFk/deSMXl-fvpU/s400/IMG00435-20100904-1355.jpg" /></span></div></div><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Στο βάθος η Κάρυστος και η γραμμή τερματισμού λίγο έξω από το λιμάνι...</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513724534385930290" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TISvQEVt8DI/AAAAAAAABFs/utnGZcdBg3E/s400/IMG00442-20100904-1609.jpg" /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-8542410435439322920?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-68701169811493471042010-09-01T14:24:00.010+03:002010-09-01T17:22:52.056+03:00Γύρισα!<div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Με γεμάτες μπαταρίες! Με φούλ καλή διάθεση! Με αλλαγές να έρχονται... </span><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Νέα σαιζόν, Νέο ξεκίνημα (νέοι αγώνες?!)</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Μ' αρέσουν τα νέα πράγματα. Διάλεξα αυτή τη δουλειά που είναι αρκετά δύσκολη και απρόβλεπτη, επειδή μ' αρέσει η ιδέα του "κάθε λίγους μήνες καινούριο project". </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Έχει τύχει να δουλέψω δυο συνεχόμενες σαιζόν το ίδιο project αλλά βαριέμαι...Απελπιστικά...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:130%;"></span></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:130%;"></span></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:130%;">Απορούσα με τους ανθρώπους που μπορούν να δουλεύουν χρόοοονια πάνω στο ίδιο αντικείμενο, στο ίδιο γραφείο, μπροστά τον ίδιο υπολογιστή...</span><span style="font-size:130%;">Δεν βαλτώνουν?</span></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Γενικά δεν λατρεύω τις αλλαγές, μάλιστα προσαρμόζομαι δύσκολα...Όμως επειδή βαριέμαι τόσο(μα τόσο!) εύκολα οι αλλαγές μοιάζουν σωτήριες όταν έρχονται.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Πέρασα ένα χρόνο πολύ δύσκολο. Με πολύ δουλειά ατελείωτα ωράρια και πολύ μα πολύ αγένεια. Πολύ άσχημες συμπεριφορές και καταστάσεις. </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Περίμενα την αλλαγή, όμως εκείνη δεν ερχόταν, και είχα αρχίσει να απογοητεύομαι.. Στη σκέψη και μόνο της επανάληψης της προηγούμενης σαιζόν πνιγόμουν...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Τελικά πριν λίγες μέρες ήρθε και η αλλαγή! Ένα τηλέφωνο τόσο απλό τόσο ευθύ... Και άρπαξα την ευκαιρία κατευθείαν!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Έτσι, ενώ ετοιμαζόμουν να ξεκινήσω τη χρονιά με 1000...Τσουπ!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Να σου και η πρώτη στραβή!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><span style="color:#cc33cc;"><div align="left"><br /></div></span><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Δεν θέλω να τρελαθώ ακόμη....</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Δεν θέλω να χάσω την καλή μου διάθεση...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Πραγματικά λυπάμαι για τους κακούς ανθρώπους.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Λυπάμαι γιατί μέσα τους πρέπει να είναι όλα μαύρα...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Όταν καταφέρνω να μην κρατάω κακία, και όταν χαίρομαι με τις χαρές των άλλων, νιώθω ότι η ψυχή μου είναι γεμάτη φωτεινά χρώματα...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Με χαροποιεί πολύ αυτό. Μ' αρέσει να νιώθω καλοσύνη. </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Δεν είναι εύκολο να συγχωρείς. Για μένα τουλάχιστον είναι πολύ δύσκολο. </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Όμως όταν το καταφέρνω νιώθω απέραντη χαρά. </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Λυπάμαι για τους ανθρώπους που δεν μπορούν.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Δεν μπορούν να δείξουν κατανόηση, δεν μπορούν να υποχωρήσουν ποτέ, δεν μπορούν να χαρούν όταν ο διπλανός τους χαίρεται...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Πραγματικά τους λυπάμαι.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Και τι ποιο ωραίο δώρο από το να σε απολύσουν την ημέρα της γιορτής σου?Και να το μάθεις από κάποιον συνάδελφο που του το είπαν. Επειδή εσένα δεν μπορούν να σε αντιμετωπίσουν για να στο πουν, αφού ξέρουν ότι είναι άτοπο...</span></div><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 150px; DISPLAY: block; HEIGHT: 165px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511943284013767698" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TH5bNpm9nBI/AAAAAAAABFE/dcpOf1GxKJo/s400/183-78.jpg" /> </span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Και όχι, μη βιαστείς, δεν φταίει η οικονομική κρίση...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Απλά βρέθηκα ανάμεσα από εγωισμούς που θέλουν να μαλλιοτραβηχτούν, που ζηλεύουν ακατάπαυστα ο ένας τον άλλο και που, στα πλαίσια της κοινωνίας μας, δεν μπορούν να ξεφτιλιστούν δημοσίως. Έτσι το έκαναν μέσω εμού...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Εμού του ιδίου όπως είπε και η εθνική μας (πορνο)σταρ...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Όμως να σου πω κάτι?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Μετά την πρώτη κρυάδα (που ομολογώ ότι πάγωσε και κάηκε, ταυτόχρονα, ο εγκέφαλός μου με το που το άκουσα), δεν μπορώ να νιώσω τίποτα άλλο πέρα από λύπηση...</span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Για τον άνθρωπο που οδηγεί την ομάδα και δεν φτάνουν τα πόδια του να πατήσει το φρένο...</span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Στην τελική χαίρομαι που θα γλιτώσω επιτέλους από τη γκρίνια, τον εγωισμό και τον παραλογισμό που ζούσα...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Άλλωστε, όπως μου έμαθε και ο αγαπημένος μου, "Κάθε εμπόδιο είναι για καλό"...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Ελπίζω ότι αυτό το καλό ήρθε ή έρχεται και απλά θα προσθαπήθσω να συνεχίσω ελπίζοντας, χαμογελώντας και προσπαθώντας για το καλύτερο...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Και επειδή κάθε τέλος κρύβει μέσα του μια καινούρια αρχή ...</span><br /><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:130%;"></span></span></p><p align="center"><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:130%;">Στις νέες αρχές λοιπόν!</span> </span></p><span style="color:#cc33cc;"></span><br /><span style="color:#cc33cc;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 358px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511942435435206290" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TH5acQaEVpI/AAAAAAAABE8/zyONm2VxSu4/s400/new+beggining.jpg" /></span> <p align="center"><span style="color:#cc33cc;"><br /><span style="font-size:130%;">Και χρόνια μου πολλά!</span><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-6870116981149347104?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-74521180762643984022010-08-17T03:56:00.009+03:002010-08-17T04:14:25.600+03:00Κλοουζντ φορ βακεϊσον! Μπαϊ μπαϊ!<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Αγαπημένοι μου αναγνώτες, (όσοι απομείνατε δηλαδή...)</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Έχω ευχάριστα νέα να σας ανακοινώσω...<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnhpwX9deI/AAAAAAAABE0/mp9IJpl__-M/s1600/closed_for_vacation.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 274px; height: 380px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnhpwX9deI/AAAAAAAABE0/mp9IJpl__-M/s400/closed_for_vacation.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506180126913426914" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Μετά από ένα καλοκαίρι γεμάτο καύσωνες που τους έζησα όλους, έναν προς έναν, στη αγαπημένη πλην βαρετή Αθήνα,</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Μετά από μια πτυχιακή που δεν λέει να τελειώσει,</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Πήρα τη μεγάλη απόφαση!</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnhnaPUsOI/AAAAAAAABEs/PA8MjYrr8aA/s1600/vacanze.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 299px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnhnaPUsOI/AAAAAAAABEs/PA8MjYrr8aA/s400/vacanze.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506180086611882210" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >φορτώθηκα τα πάντα όλα,<br />αλλά κυρίως πολλές μπύρες και πολλή καλή διάθεση και....</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;font-size:180%;" >ΦΕΥΓΩ!</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Επιτέλους!</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Με το καλό πρωί - πρωί, την κοπανάω!</span><br /><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnf2RJWajI/AAAAAAAABEc/ifsBG5dXzLU/s1600/sailing-charter-vancouver-home.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnf2RJWajI/AAAAAAAABEc/ifsBG5dXzLU/s400/sailing-charter-vancouver-home.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506178142845692466" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Ώρα καλή στην Πλώρη μας και άερα στα πανιά μας!</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Και αν με δείτε να πηδάω κάπως έτσι...</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnf4iP2CAI/AAAAAAAABEk/mnOB2S1hcos/s1600/sailing-jump.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 302px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnf4iP2CAI/AAAAAAAABEk/mnOB2S1hcos/s400/sailing-jump.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506178181796071426" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Μή με πείτε τρελλή...</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Απλά το χρειάζομαι...</span><br /></div><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnfyphAbmI/AAAAAAAABEU/PvB4IjYn-u4/s1600/6397_tn_sailing+to+the+sunset+2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TGnfyphAbmI/AAAAAAAABEU/PvB4IjYn-u4/s400/6397_tn_sailing+to+the+sunset+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506178080667889250" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:180%;" >Θα σας δω...ή μάλλον θα σας διαβάσω σε λίγες μέρες...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-7452118076264398402?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-54509526807128932442010-07-29T17:14:00.004+03:002010-07-29T17:37:06.120+03:00Καλοκαιρινές ανησυχίες<div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Δεν σας ξέχασα!όχι όχι!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Κάτι η πτυχιακή που δεν λέει να τελειώσει. Κάτι η δουλειά που έπηξα χωρίς λόγο καλοκαιριάτικα, Με κατάντησαν <span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error">σ' αυτό</span> το σημείο.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Καθήμενη λοιπόν στο γραφείο, κάνοντας <span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-corrected">διάλειμμα</span> από τις συζητήσεις για τη Σέχτα των Τρομοκρατών, που οδηγούν σε άλλες για το <span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-corrected">κοινωνικοπολιτικό</span> σύστημα της Ελλάδας και πάει λέγοντας αποφάσισα να σας πως για το δικό μου Αιώνιο Στοίχημα.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"><strong>Δεν είναι άλλο φυσικά από το να προλάβω.</strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Να προλάβω να πάω <span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-corrected">εγκαίρως</span> στη δουλειά, στο ραντεβού, στον καφέ, στο ποτό κλπ κλπ. Ποτέ φυσικά δεν το κερδίζω αλλά σκεπτόμενη κάτι τέτοια ανακάλυψα ότι ο καθένας έχει το δικό του Αιώνιο στοίχημα. </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"><span id="SPELLING_ERROR_4" class="blsp-spelling-corrected">Γιαυτό</span> σας παραθέτω το <span id="SPELLING_ERROR_5" class="blsp-spelling-corrected">ομώνυμο</span> ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Δεν είναι βαρύ, είναι τόσο ανάλαφρο όσο οι βουτιές στην παραλία παρέα με μια κορόνα...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">Οι σκέψεις που θα κάνει ο καθένας σας <span id="SPELLING_ERROR_6" class="blsp-spelling-error">μετα</span> είναι άλλο θέμα...Σας φιλώ γλυκά και σας εύχομαι καλές βουτιές...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Το Αιώνιο Στοίχημα</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">1.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Ότι μια μέρα θα <span id="SPELLING_ERROR_7" class="blsp-spelling-error">δαγκάσεις</span> μες στο νέο λεμόνι</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">και <span id="SPELLING_ERROR_8" class="blsp-spelling-error">θ'αποδεσμεύσεις</span> </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">τεράστιες ποσότητες ήλιου από μέσα του.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">2.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">ότι όλα τα ρεύματα των <span id="SPELLING_ERROR_9" class="blsp-spelling-error">θαλασών</span> </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">άξαφνα φωτισμένα θα σε δείξουν</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><span id="SPELLING_ERROR_10" class="blsp-spelling-error">ν'ανεβάζεις</span> τη θύελλα στο ηθικό επίπεδο.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">3.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Ότι και μες στο θάνατό σου πάλι <span id="SPELLING_ERROR_11" class="blsp-spelling-error">θα'σαι</span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">σαν το νερό στον ήλιο</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">που γίνεται ψυχρό από ένστικτο</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">4.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">ότι θα <span id="SPELLING_ERROR_12" class="blsp-spelling-error">κατηχηθέις</span> <span id="SPELLING_ERROR_13" class="blsp-spelling-error">απ'τα</span> πουλιά </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">κι ένα φύλλωμα έξεων θα σε ν΄<span id="SPELLING_ERROR_14" class="blsp-spelling-error">τύσει</span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">ελληνικά να μοιάζεις <span id="SPELLING_ERROR_15" class="blsp-spelling-error">αήτητη</span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">5.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">ότι μια σταλαγματιά θα αποκορυφωθεί</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">ανεπαίσθητα στα <span id="SPELLING_ERROR_16" class="blsp-spelling-error">τσίνορά</span> σου</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><span id="SPELLING_ERROR_17" class="blsp-spelling-error">περ'απ'τον</span> πόνο και μετά από πολύ το δάκρυ.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">6. </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Ότι όλη του κόσμου η απονιά θα γίνει πέτρα </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">ηγεμονικά να καθίσεις</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><span id="SPELLING_ERROR_18" class="blsp-spelling-error">μ'ένα</span> πουλί πειθήνιο στην παλάμη σου.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">7.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Ότι μόνη σου τέλος <span id="SPELLING_ERROR_19" class="blsp-spelling-error">θ'αρμοστείς</span> </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">αργά στο μεγαλείο</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">της ανατολής και του <span id="SPELLING_ERROR_20" class="blsp-spelling-error">ηλιοβασιλέματος.</span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Οδυσσέας <span id="SPELLING_ERROR_21" class="blsp-spelling-error">Ελυτης</span></span></div><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-5450952680712893244?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-50719620242648458822010-07-23T14:12:00.009+03:002010-07-23T14:32:09.138+03:00Γιαυτά και άλλα πολλάααααα!<div align="center"><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_Co4HfczV6M&hl=el_GR&fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/_Co4HfczV6M&hl=el_GR&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><span style="font-size:180%;">Επειδή είμαι ξεχασιάρα...</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><br />Και εκτός από ξεχασιάρα σου έριξα και "λάσπη"...<br /><br />Σ'ευχαριστώ πολύ που υπάρχεις στη ζωή μου.<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;">Σ'ευχαριστώ για όλα τα χρόνια που γεμίζεις το κενό μου.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;">Επειδή με μαθαίνεις τι σημαίνει "ΜΑΖΙ"...</span></div><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497060872298670882" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TEl7vRoPqyI/AAAAAAAABEM/Ypk3xdARWpE/s400/mazi.jpg" /> <div align="center"><span style="font-size:180%;">Επειδή μου κρατάς το χέρι στα δύσκολα και στα εύκολα,</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;">στα καλά και στα άσχημα...</span></div><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 319px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497059749836853986" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TEl6t8IfkuI/AAAAAAAABEE/RG_38Lf3SOM/s400/xeri+xeri.jpg" /><br /><p align="center"><span style="font-size:180%;">Γιαυτό....</span></p><p><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 368px; DISPLAY: block; HEIGHT: 257px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497059694384323858" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TEl6qtjlHRI/AAAAAAAABD8/t1fWtH168Y8/s400/resokatastash.jpg" /></p><p align="center"><span style="font-size:180%;">ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!!....:) </span></p><p align="center"><span style="font-size:180%;">Έστω μια μέρα μετά...:P</span></p><p align="center"><span style="font-size:180%;">Να μην ξεχνάς, θέλω πάντα να χαμογελάς, γιατί από αυτό το χαμόγελο πάιρνω δύναμη να συνεχίσω...:)</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-5071962024264845882?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-41034971073365926962010-07-10T20:17:00.004+03:002010-07-10T20:29:09.970+03:00Δεν έχω όρεξηΈτσι απλά για να ξέρετε...Δεν σας μισώ απλά δεν έχω καμία όρεξη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-4103497107336592696?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-23061171448385877442010-06-17T13:44:00.014+03:002010-06-17T16:03:23.076+03:00Δημιουργικότητα<span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:120%;" ><span style="font-size:120%;">Εκεί, κάπου ανάμεσα σε συζητήσεις περί διαζυγίων, προστασίας του πλανήτη και "how youtube thinks", βρέθηκα να αναρωτιέμαι για την ψυχολογία των ανθρώπων.<br /><br />Νιώθω ότι θέλω να γράψω. Έχω πολλά να πω. Μα όταν βρίσκομαι μπροστά από την άσπρη σελίδα, απλά κοιτάω τον κέρσορα να αναβοσβήνει.<br /><br />Νιώθω ότι με κοροιδεύει κιόλας...Ξέρεις όπως έκανε η γατούλα ή το σκυλάκι στο word, που αν δεν του έδινες σημασία γι αρκετή ώρα, ροχάλιζε ή γουργούριζε κλπ...<br /><br />Ζω μια περίεργη εβδομάδα. Αποφάσισα να "απολυθώ", μέσα στον καύσονα. Αποτέλεσμα :<br />α)Δεν έχω πληρωθεί ακόμα και τα νεύρα μου έχουν γίνει κρόσια.<br />β)Δεν είμαι μέσα στην εταιρία για να μπορώ να τους πρήζω σχετικά με το πότε θα πληρωθούμε, και ότι είναι απαράδεκτο γιατί έχουμε υποχρεώσεις κλπκλπ. και<br />γ)Δεν έχω φράγκο να κυκλοφορήσω, έτσι βρίσκομαι κλεισμένη μέσα στο σπίτι αγκαλιά με το aircondition και το laptop (που ευτυχώς μου άφησε ο αγαπημένος μου, για να έχω κάτι να σχολούμαι και να μην κοπροσκυλιάζω στην τηλεόραση όλημερίς).<br /><br />Τριγυρνώντας λοιπόν στο ανέξοδο εντελώς internet, καθότι ναι θα το παραδεχτώ κλέβω internet (από κάποιον κακομοίρη στην πολυκατοικία που δεν του έχει κόψει να το κλειδώσει ακόμα!), έπεσε το μάτι μου σε ένα φοβερό site!<br /><br />Λέγεται <a href="http://www.ted.com/"><span style="font-size:180%;">Ideas Worth Spreading</span></a> και περιέχει διάφορα video και όχι μόνο (αρκετά από τα οποία έχουν ελληνικούς υπότιτλους, για τα υπόλοιπα κάντε υπομονή η απλά ακονίστε λίγο τα αγγλικά σας),από τα οποία μπορείς να μάθεις πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, η να μπείς λίγο σε σκέψεις, να νιώσεις λίγο το μυαλό σου να κινείται!!<br /><br />Παρακολούθησα αρκετά, σε ένα λοιπόν από αυτα άκουσα τον κύριο Κεν Ρομπινσον να μιλάει για το πως το εκπαιδευτικό σύστημα σκοτώνει τη δημιουργικότητα!Μπήκα και εγώ σε σκέψεις...<br /><br />Στο σχολείο είχα ένα παρατσούκλι, nickname οπως το λέγαμε, νομίζω οι περισσότεροι είχαν.<br />Εμένα με έλεγαν mpou</span></span><sup style="color: rgb(204, 51, 204);">2</sup><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:120%;" ><span style="font-size:120%;">. Ναι καλά βλέπετε. Μπου στο τετράγωνο. Θα σας πω και πως βγήκε αυτό το παρατσούκλι : Επειδή είχα πολύ καλή σχέση με τα μαθηματικά(δεν θέλω να το παινευτώ αλλά μαθήτρια του 19) και επειδή παράλληλα ήμουν πολύ αντιδραστικό πνεύμα.<br /><br />Όταν ήμουν στο γυμνάσιο (εκεί ξεπρόβαλε και το παρατσούκλι) αποφάσισα μια ωραία πρωία, ότι το νέο εκπαιδευτικό σύστημα (αυτό του Αρσένη) είναι λάθος και άδικο και θα έπρεπε να συμπαρασταθούμε στα Λύκεια όλης της Ελλάδας που έκαναν κατάληψη και συμμετείχαν στις διάφορες πορείες. Έτσι έψαξα και βρήκα το νομοσχέδιο, το διάβασα όλο, σημείωσα ακριβώς τα θέματα στα οποία διαφωνούσα και συγκάλεσα έκτακτη συνέλευση του 15μελούς (στο οποίο αν και είχα εκλεγεί δεν συμμετείχα από ψώνιο). Ενημέρωσα λοιπόν τα παιδια και αποφασίσαμε ότι θα κάναμε , αρχικά αποχή και στη συνέχεια κατάληψη. Πράγματι κατεβήκαμε όλοι κάτω στο προαύλιο και κάναμε μια καθιστική διαμαρτυρία κλπκλπ.<br /><br />Να σημειώσω ότι το σχολείο μας ήταν ένα νεόκτιστο σχολείο λειτουργούσε 3 χρόνια μόνο και ήταν καθαρά Γυμνάσιο για να μην έχουμε επαφή με τα μεγαλύτερα παιδιά. Πρόκειται για ένα αποστειρωμένο κτίριο, με αποστηρωμένους διευθυντές ένας εκ των δυο δεν μας επέτρεπε να παίζουμε μπάλα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλλευ) αν και είχαμε χώρο και εγκαταστάσεις για αυτά, επειδή είχε φυτέψει ντομάτες αγγούρια κλπ στα παρτέρια του σχολείου και όταν έπεφτε η μπάλα εκεί του χάλαγε τα φυτά! Είχαν μάλιστα περάσει τα προηγούμενα δυο χρόνια πολύ μεγάλες αλητομορφές της περιοχής μας από αυτό το σχολείο,(πιστεύω όλες οι περιοχές έχουν και τις μούρες, τις μορφές, όπως λέγαμε τότε), κανείς εκ των οποίων δεν κατάφερε ποτέ να "κλείσει" το σχολείο, για οποιονδήποτε λόγο. Έτσι αυτό το κτίριο θεωρούνταν ένα φρούριο. Ένα απόρθητο φρούριο, με θυροτηλέφωνο στην είσοδο κλπκλπ.<br /><br />Την επόμενη κιόλας μέρα πήγα στο σχολείο με την φίλη μου τη Μαύρα και εφοδιασμένες με πολύ χαλάουα (ναι αυτο το σιχαμένο πράγμα που μοιάζει με πηχτό σιρόπι και με το οποίο αποτριχωνόμαστε) κλείσαμε το σχολείο. Καταστρέψαμε όλα τα λουκέτα και όλες τις κλειδαριές τοποθετήσαμε δικά μας και όταν ήρθε ο πολύς ο κόσμος, μαζί με καθηγητές κλπ βρήκε το σχολείο κλειστό.<br /><br />Να μην σας τα πολυλογώ, η κατάληψη κράτησε 1 μήνα με διάφορα σκηνικά που συνέβησαν εκεί. Εγώ φυσικά ήμουν ο ηθικός αυτουργός και επειδή είχα εμπνεύσει το δυναμικό τους σχολείου να προχωρήσει και να κρατήσει αυτήν την κατάληψη με φώναζαν ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ. Έτσι αφού τελείωσε το πανηγύρι και μπήκαμε στι θέσεις μας, συνεχίστηκε αυτό το παρατσούκλι και από στόμα σε στόμα έγινε </span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:120%;" ><span style="font-size:120%;">mpou</span></span><sup style="color: rgb(204, 51, 204);">2</sup><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:120%;" ><span style="font-size:120%;">.<br /><br />Περνώντας τα χρόνια ξεχάστηκε, όπως ξεχνιούνται όλα, χάθηκε κάπου ανάμεσα στην άλγευρα τη γεωμετρία και τα αρχαία. Το αίσθημα της αντίδρασης ομως δεν ξεχάστηκε ποτέ.<br /><br />Έτσι ενώ χρόνια προετοιμαζόμουν για μπώ στη σχολή προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών και δικτύων, στην 3η Λυκείου έκανα μια κίνηση ματ. Απείχα από τα σχολικά μαθήματα σχεδόν ολόκληρη τη χρονιά (με άδεια από τη διευθύντρια φυσικά) και διοργάνωσα (με άλλες 4 φίλες μου) 2 συναυλίες για να βοηθήσουμε οικονομικά ένα φίλο μας που είχε μια σπάνια ασθένια και χρειαζοταν μεταμόσχευση πνευμόνων. Αυτό ξεκίνησε μέσα Οκτώβρη και τελείωσε μέσα Μάρτη. Φτάνοντας 2 εβδομάδες πριν τις πανελλήνιες ανακοίνωσα στους γονείς μου ότι αποφάσισα να ασχοληθώ με τις Δημόσιες Σχέσεις.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Φυσικά</span> και το έκανα. <span style="font-weight: bold;">Φυσικά</span> και δεν δήλωσα ποτέ καμιά σχολή Η/Υ, καμιά μαθηματική σχολή παρά μόνο δυο τρεις χαζοσχολές, τη σχολή ΜΜΕ του Παντείου και τέλος τη Σχολή Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας όπου και πέρασα, και την οποία ως υπόδειγμα φοιτήτριας (παράλληλα με όλες τις κραιπάλες που έκανα, και έκανα πολλές) τελείωσα στα 3,5 χρόνια. Βέβαια πτυχίο δεν έχω πάρει γιατί εδώ και χρόνια εκρεμεί η κατάθεση της πτυχιακής μου την οποία βαριέμαι αφάνταστα να κάνω, και όταν δεν βαριέμαι έχω τρελλή δουλειά και δεν προλαβαίνω να κάνω....<br /><br /><br />Στην ουσία ποτέ μέχρι τώρα, δεν εργάστηκα πάνω σ'αυτο που σπούδασα,γιατί η μοίρα έφερε στο δρόμο μου την τηλεόραση. Εργάζομαι από την πρώτη μέρα της πρακτικής μου στον ίδιο χώρο (με εξαίρεση ένα 6μηνο πέρισυ, που δεν είχα δουλειά). Ένας χώρος που έχω συνειδητά απορρίψει από τα 13 μου, και που συνεχίζω να απορρίπτω καθημερινά, μάλλιστα πολλές φορές μέσα στη μέρα. Όμως εκεί εργάζομαι, αυτό μου εξασφαλίζει τα προς το ζήν και μερικές φορές χαίρομαι γιαυτό.<br /><br />Θεωρούμαι από τους προνομιούχους της γενιάς μου γιατί πληρώνομαι καλά(όχι σε σχέση με το πόσο και το πως δουλεύω, αλλά σε σύγκριση με άλλους).<br /><br />Όπως προείπα, μερικές φορές είμαι χαρούμενη για τη δουλειά μου, και δεν έχει να κάνει με το ότι μαθαίνω κουτσομπολιά της showbizz (στην κυριολεξία με αφήνουν παγερά αδιάφορη όλα όσα συμβαίνουν σ'αυτόν το χώρο). Αλλά γιατί πολλές φορές νιώθω περήφανη για τη δουλειά που έκανα. Νιώθω σαν χτίστης που χτίζει τουβλο τούβλο για πολυ καιρό και μετά κάθεται απέναντι από το κτίσμα του και ακούει τους περαστικούς να λένε "ΠΩΠΩ!Τι όμορφο ή τι μεγάλο που είναι αυτό το κτίριο". Πολλές φορές διαφωνώ κάθετα με την τροπή που παίρνει το project που έχουμε σαν ομάδα αναλάβει να χτίσουμε, και άλλες βλέπω project συναδέλφων και πραγματικά λυπάμαι και ντρέπομαι γιαυτούς, αλλά μετά σκέφτομαι ότι εκείνους ίσως να μην τους πειράζει.<br /><br />Αν και μερικές φορές σκέφτομαι μήπως θα ήταν καλύτερα να είχα μείνει στο λούκι που με είχαν βάλει καθηγητές και γονείς, και να είχα ασχοληθεί με τους υπολογιστές, και να μην συναναστρέφομαι με ανεγκέφαλους ανθρώπους, όπως κάνω σήμερα, ακόμα δεν νιώθω ότι έχω μετανιώσει που επέτρεψα στη ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ που είχα μέσα μου να με καθοδηγήσει.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Δεν με νοιάζει αν έκανα λάθη, που εκανα και μάλιστα πολύ μεγάλα.</span><br /><span style="font-weight: bold;">Δεν με πειράζει που οι γονείς μου πεθαίνουν από το άγχος τους που δεν έχω μια σταθερή δουλειά και γυρίζω από εταιρεία σε εταιρεία, γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν την ελευθερία που νιώθω.</span><br /><span style="font-weight: bold;">Δεν με πειράζει που πληρώνω το τίμημα αυτής της ελευθερίας, μένοντας κάποιους μήνες χωρίς δουλειά (με ζορίζει όταν συμβαίνει αλλά οκ)</span><br /><br /><span style="font-size:180%;">Είμαι ευτυχισμένη που δεν έπνιξα την mpou2 όπως θα ήθελαν.</span><br /><br />Ακόμα τη νιώθω. Τσακώνομαι γιαυτήν σχεδόν καθημερινά, σε παρέες, στο γραφείο, στη σχέση μου...Τσακώνομαι γιατί ξέρω ότι όσο παράλογη και αν είναι, μου χαρίζει μια αίσθηση ελευθερίας ανεκτίμητη.<br /><br />Ήμουν είμαι και θα είμαι (ελπίζω) αντιδραστικός άνθρωπος. Θα σου πώ όχι, ενώ θέλω να πω ναι, απλά και μόνο γιατί κάτι μου πείραξες μέσα μου και με έκανες να σου πω όχι. You Pulled a string , όπως λέει και ο <a href="http://dimitriszotos.blogspot.com/">ανήσυχος</a>.<br /><br />Δεν δέχομαι να μπώ σε οποιαδήποτε μορφή κατεστημένου, με τη θέλησή μου. Είτε αυτό λέγεται παρέα, είτε λέγεται συγκατοίκηση είτε λέγεται γάμος, είτε δουλειά γραφείο κλπκλπ. Γενικά δεν μ'αρέσουν τα "Έτσι πρέπει" των άλλων. Αν είναι δικό μου έτσι πρέπει το θέλω και θέλω να το σέβονται. Ναι είμαι και εγωίστρια.<br /><br />Αλλά εγώ δεν πάω να δώ τη μαμά μου, κάθε δεύτερη μέρα, γιατί "έτσι πρέπει". Μπορεί να πηγαίνω κάθε μέρα γιατί έτσι νιώθω, μπορεί να πάω μια φορά την εβδομάδα ή μια φορά το μήνα και ας μένουμε 15 λεπτά απόσταση.<br /><br />Γιαυτό μην περιμένεις από εμένα προβλέψιμα πράγματα, τύπου "γιατί έτσι πρέπει". Αν όμως, καταλάβεις πως νιώθω τότε είμαι απόλυτα προβλέψιμη.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Γιαυτό αγαπημένες μαμάδες πανελληνίως, αφήστε τα παιδάκια σας να κάνουν ό,τι νιώθουν!Ακόμα και αυτά θέλουν να χορεύουν , ενώ ο δάσκαλος σας λέει ότι έχουν έφεση στην ιατρική! Ακόμα και αν ο γιος ελκύεται από τον γιο της γειτόνισσας, ενώ εσείς τον φαντάζεστε γαμπρό στην εκκλησία με την κόρη της κολλητής του μπατζανάκη σας που έχει εργοστάσιο ή πτυχίο εξελιγμένης βιολογίας και 853 γλώσσες...</span><br /><br /><span style="font-size:180%;">Το πιο σημαντικό για έναν άνθρωπο είναι να είναι καλά με τον εαυτό του και όχι με τη μαμά του ή τον μπαμπά του, γιατί (ακούγεται σκληρό αλλά) αυτούς θα τους χάσει σχεδόν στη μέση της ζωής του. Την υπόλοιπη μισή θα πρέπει να τη βγάλει με τον εαυτό του! Ας είναι λοιπόν καλά με αυτόν.<br /><br /><br />Φιλιά </span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:180%;" >mpou</span><span style="font-size:180%;"><sup style="color: rgb(204, 51, 204);">2</sup></span><br /><sup><span style="font-weight: bold;"></span></sup><sup> </sup><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-2306117144838587744?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-82617599709531851862010-06-10T14:11:00.012+03:002010-06-10T14:42:25.310+03:00Απαντητική Επιστολή προς Θεσσαλονικείς (από Σκορπίνα)<span style="font-size:130%;">Είμαι Αθηναία!Δ<span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error">εν</span> είναι ότι το παινεύομαι κιόλας!Αλλά μερικές φορές νιώθω ότι θίγομαι <span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-error">άπό</span> μικρά βόρεια <span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-error">βλαχάκια.</span> </span><br /><span style="font-size:130%;">Γιαυτό σας παραθέτω το σχόλιο που άφησα στο </span><a href="http://oksimori.blogspot.com/2010/06/blog-post_09.html"><span style="font-size:130%;"><span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-error">post</span></span></a><span style="font-size:130%;"> της αγαπητής κατά τα άλλα </span><a href="http://www.blogger.com/profile/05820882480136615826"><span style="font-size:130%;"><span id="SPELLING_ERROR_4" class="blsp-spelling-error">φιλενάδας</span> εκ των Βορείων</span></a><span style="font-size:130%;"> ... Και παρακαλώ βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">"Επειδή έχεις πάρει κάτι λάθος θα σου τα εξηγήσω για να καταλάβεις. </span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Το μανό </strong>είναι μανό θες δεν <span id="SPELLING_ERROR_5" class="blsp-spelling-corrected">θες</span> </span><br /><span style="font-size:130%;">Η λέξη <span id="SPELLING_ERROR_6" class="blsp-spelling-error">όζα</span> δεν υπάρχει. Δεν είναι ελληνική και δεν σημαίνει τίποτα!!!<br /><br />Το <strong>αμέ </strong>το χρησιμοποιούμε στη μισή Ελλάδα και όχι μόνο στην Αθήνα. Απλά δεν το λέτε από τη <span id="SPELLING_ERROR_7" class="blsp-spelling-corrected">Λάρισα</span> και πάνω... Σημαίνει θετική απάντηση όπως είναι το κούνημα του κεφαλιού προς τα κάτω! Αλλά δεν βλέπω κανέναν να το κοροϊδεύει αυτό!</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><br /><span style="font-size:180%;">Έρχομαι στο τυρί τώρα!</span><br /><br />Όλα είναι τυριά, ανεξαρτήτως χρώματος και σχεδίου.<br />Χωρίζονται σε λευκά και κίτρινα και αυτό έχει να κάνει καθαρά με το χρώμα τους (το οποίο διαφέρει λόγω των διαφορετικών ειδών γάλακτος και τον διαφορετικό τρόπο παραγωγής τους) .<br /><br /><strong>Η Φέτα</strong> είναι αυτό το λευκό τυρί από αγελαδινό γάλα και για το οποίο έχουμε παλέψει για να πάρουμε διεθνώς πιστοποίηση (<strong>Προστατευόμενη ονομασία προέλευσης </strong>και την οποία εσείς παλεύετε να την πετάξετε στα σκουπίδια) που σημαίνει ότι <span id="SPELLING_ERROR_8" class="blsp-spelling-error">όποιοδήποτε</span> λευκό τυρί από αγελαδινό γάλα τέτοιου τύπου παράγεται στην Ελλάδα λέγεται <strong><span id="SPELLING_ERROR_9" class="blsp-spelling-error">ΦΕΤΑ</span></strong>! Επειδή και άλλες <span id="SPELLING_ERROR_10" class="blsp-spelling-corrected">χώρες</span> παράγουν το ίδιο προϊόν, υποχρεούνται να το ονομάσουν λευκό τυρί! (Γιατί είναι μεν τυρί αλλά ανήκει στην κατηγορία των λευκών. <span id="SPELLING_ERROR_11" class="blsp-spelling-error">γκεγκε</span>?)<br /><br /><br />Αν θέλετε λοιπόν να μην το λέτε <span id="SPELLING_ERROR_12" class="blsp-spelling-error">ΦΕΤΑ</span> (αφού αυτό είναι το όνομά του)να το <span id="SPELLING_ERROR_13" class="blsp-spelling-corrected">λέτε</span> λευκό τυρί Ελλάδας!<br /><br /><strong>Τα υπόλοιπα κίτρινα τυριά δεν είναι όλα <span id="SPELLING_ERROR_14" class="blsp-spelling-error">κασέρια</span>!</strong><br /><strong>Κασέρι</strong> είναι ένα <strong>είδος</strong> κίτρινου τυριού (όπως η φέτα είναι είδος λευκού τυριού). Άλλα είδη είναι η γραβιέρα, το <span id="SPELLING_ERROR_15" class="blsp-spelling-error">ενταμ</span>, το γκούντα, το <span id="SPELLING_ERROR_16" class="blsp-spelling-error">έμενταλ</span> κλπ.<br /><strong>Αν θέλετε να τα βάλετε όλα σε ένα τσουβάλι να πείτε κίτρινα τυριά!</strong><br /><br />Όσο για την απορία που έχεις για την τυρόπιτα δεν σε κατηγορώ, γιατί δεν ξέρεις από μαγειρική.<br />Δεν χρησιμοποιείται μόνο τυρί φέτα μέσα στην τυρόπιτα, αλλά και άλλα είδη τυριών (λευκών όπως ανθότυρο, <span id="SPELLING_ERROR_17" class="blsp-spelling-corrected">μυζήθρα</span> κλπ) κυρίως για να διορθώνουν τη γεύση και να χαμηλώνουν το κόστος!<br /><br /><strong>Η <span id="SPELLING_ERROR_18" class="blsp-spelling-error">κασερόπιτα</span></strong> λέγεται έτσι γιατί περιέχει καθαρά <span id="SPELLING_ERROR_19" class="blsp-spelling-error">ΚΑΣΕΡΙ</span> μέσα (το οποίο υπενθυμίζω ότι είναι είδος κίτρινου τυριού)<br /><br /><strong>Η <span id="SPELLING_ERROR_20" class="blsp-spelling-error">σβήστρα</span> </strong>όπως και η <strong>γόμα </strong>χρησιμοποιείται το ίδιο σαν λέξη εδώ στην Αθήνα και εννοούμε το ίδιο πράγμα που εσείς δεν μπορείτε να πείτε με 2 διαφορετικές λέξεις.<br /><br />Το <strong>διορθωτικό</strong> είναι για να διορθώνει,αλλά και πάλι <span id="SPELLING_ERROR_21" class="blsp-spelling-corrected">εννοούμε</span> το είδος!<br />Πες μου εσύ αν το <span id="SPELLING_ERROR_22" class="blsp-spelling-error">blanco</span> είναι σκέτο διορθωτικό τότε το <span id="SPELLING_ERROR_23" class="blsp-spelling-error">white</span> <span id="SPELLING_ERROR_24" class="blsp-spelling-error">spirit</span> τι είναι?<br />Για να σε βοηθήσω, είναι το "διορθωτικό" των χρωμάτων που <span id="SPELLING_ERROR_25" class="blsp-spelling-error">βάφεις</span> τους τοίχους τους σπιτιού σου κλπ. Άρα με μια απλή συνεπαγωγή θα μπορούσα στη Θεσσαλονίκη να σβήσω το στυλό με <span id="SPELLING_ERROR_26" class="blsp-spelling-error">white</span> <span id="SPELLING_ERROR_27" class="blsp-spelling-error">spirit</span>! (<span id="SPELLING_ERROR_28" class="blsp-spelling-corrected">Σ' αυτήν</span> την περίπτωση θα κατέστρεφα και το έγγραφο ολόκληρο γιατί είναι πολύ "δυνατό" προϊόν!)<br /><br /><strong>Άρα, όπως όλα τα κίτρινα τυριά δεν είναι <span id="SPELLING_ERROR_29" class="blsp-spelling-error">ΚΑΣΕΡΙΑ</span>, έτσι και το <span id="SPELLING_ERROR_30" class="blsp-spelling-error">blanco</span> δεν είναι απλά διορθωτικό γιατί διορθωτικά υπάρχουν πολλά!</strong><br /><br /><strong>Για το <span id="SPELLING_ERROR_31" class="blsp-spelling-error">φουιτ</span> δεν θα σχολιάσω, νομίζω ότι από μόνο του ακούγεται γελοίο.<br /><br /></strong>Όσο για την <strong>μπουγάτσα</strong> θα συμφωνήσω. Είναι είδος <span id="SPELLING_ERROR_32" class="blsp-spelling-error">σφολιατοειδούς</span> που γεμίζεται με διάφορα υλικά όπως τυριά, κρέμα ζαχαροπλαστικής, κιμά <span id="SPELLING_ERROR_33" class="blsp-spelling-error">κλπ κλπ.</span><br /><br /><strong>Πάμε τώρα στα σουβλάκια!<br /></strong><br />Κυριαρχεί η έκφραση "πάμε για σουβλάκια", και εννοούμε "Πάμε στο μαγαζί που πουλάει αυτά τα φαγώσιμα να πάρουμε κάτι να φάμε."<br />Κανείς δεν είπε ότι λέμε πάμε για σουβλάκια και εννοούμε πίτα γύρο! Σε αντίθεση με εσάς που λέτε ότι πάτε για σάντουιτς αλλά εννοείτε πίτα γύρο και πίτα <span id="SPELLING_ERROR_34" class="blsp-spelling-error">ξυλάκι</span>!!!<br />(Δηλαδή όταν θες να φας αυτά τα ψωμάκια που βάζεις μέσα ότι θες - <span id="SPELLING_ERROR_35" class="blsp-spelling-error">αλλαντικά-τυριά</span> -σαλάτες και τα <span id="SPELLING_ERROR_36" class="blsp-spelling-error">ψήνεις</span>, πως το λέτε? Σουβλάκι?)<br /><br />Όταν <span id="SPELLING_ERROR_37" class="blsp-spelling-error">παραγγέλνουμε</span> ζητάμε "1 πίτα γύρο και ένα πίτα καλαμάκι!"<br />Γιατί πολύ απλά αυτό το <em><span id="SPELLING_ERROR_38" class="blsp-spelling-error">ξυλάκι</span></em> που είναι πάνω του καρφωμένο το κρέας θυμίζει καλαμάκι -και δεν εννοώ αυτό του καφέ!<br />Και αυτό προέρχεται από τις καλαμιές!(τα ξέρεις τα καλάμια που φυτρώνουν εδώ και εκεί έτσι δεν είναι?). <span id="SPELLING_ERROR_39" class="blsp-spelling-corrected">Συνήθιζαν</span> στην εξοχή που δεν είχαν σούβλες να καρφώνουν με αυτά τα "φυτά" το φαγητό για να το ψήνουν.<br />Έχεις προσπαθήσει να "καρφώσεις" κρέας με ένα καλάμι?<br />Φαντάσου το λίγο... Με τι μοιάζει???<br /><span id="SPELLING_ERROR_40" class="blsp-spelling-corrected">Ναι</span> ! Μοιάζει με αυτό το <span id="SPELLING_ERROR_41" class="blsp-spelling-error">ξυλάκι</span> με το κρέας!<br /><br /><span id="SPELLING_ERROR_42" class="blsp-spelling-error">Αντε</span>!<br /><br />Και όσο για τη <strong><span id="SPELLING_ERROR_43" class="blsp-spelling-error">λεμονίτα</span></strong> που θα πιείτε, αφού την παραγγείλετε δείτε τι γράφει επάνω το κουτί, και αν γράφει <strong>λεμονάδα με ανθρακικό</strong> θα κάτσω να με <span id="SPELLING_ERROR_44" class="blsp-spelling-error">μαμίσει</span> όλη η Θεσσαλονίκη.<br /><br />Ουφ!<br />Τα πα και ξαλάφρωσα! Και επειδή με τσίτωσες θα τα κάνω ποστ!<br /><br />Σε φιλώ γλυκά μικρό μου βλαχάκι!<br /><br />Ά! και χεστήκαμε για τον Λευκό Πύργο!<br /><br />Εμείς έχουμε Παρθενώνα που ποτέ δεν θα αποκτήσετε!<br /><br /><br /></span><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 318px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5481107532898735522" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/TBDOQtIllaI/AAAAAAAABDs/15Wxw_qnFxs/s400/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CF%8E%CE%BD%CE%B1%CF%82.jpg" /> <p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-8261759970953185186?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-73793896415850548802010-06-09T17:13:00.010+03:002010-06-09T18:53:39.582+03:00Στην Αλάσκα θα πάω με τους εσκιμώους!<span style="font-size:130%;">Ετοιμαζόμουν να σας γράψω ένα <span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error">post</span></span> για τον έρωτα, τις <span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-error">ζουζουνιές</span></span> και άλλες τέτοιες <span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-error">χαρουμενιές</span></span>, <span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-error">αλλά τα</span> γεγονότα με πρόλαβαν!<br /><br />Σας έχω πει πόσο πολύ μισώ τους <span id="SPELLING_ERROR_4" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-error">κουτσομπόληδες</span></span>?<br />Αυτούς τους ανθρώπους που πραγματικά σου δίνουν την αίσθηση ότι δεν έχουν τίποτα <span id="SPELLING_ERROR_5" class="blsp-spelling-error">καλύτερο</span> να κάνουν <span id="SPELLING_ERROR_6" class="blsp-spelling-error">απ' το</span> να ασχολούνται με τις ζωές των υπολοίπων!<br /><br />Σήμερα ανακάλυψα ότι τελικά δεν φταίει ότι η ζωή τους είναι βαρετή και ανιαρή, γιαυτό ασχολούνται με τις ζωές των άλλων, αλλά ότι το κάνουν από <span id="SPELLING_ERROR_7" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_4" class="blsp-spelling-error">hobby</span></span>! Μάλιστα είναι <span id="SPELLING_ERROR_8" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_5" class="blsp-spelling-corrected">πωρωμένοι</span></span> <span id="SPELLING_ERROR_9" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_6" class="blsp-spelling-error">hobbιστες</span></span>! Και όταν συμβεί στη ζωή τους κάτι συνταρακτικό το κάνουν σε ποιο έντονο βαθμό εμπλέκοντας όλους όσους ξέρουν μέσα!<br /><br />Για να ξεκαθαρίσω την κατάσταση θα ξεκινήσω από την αρχή.<br /><br />Έστω ότι η Χ και ο Ψ μετά από αρκετά χρόνια γάμου και συμβίωσης αποφασίζουν να χωρίσουν. Με όλα τα όσα συνεπάγονται του <span id="SPELLING_ERROR_10" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_7" class="blsp-spelling-corrected">χωρισμού</span></span>, ο οποίος σημειώνω δεν είναι και από τους πιο εύκολους και απλούς, δεδομένου ότι η Χ και ο Ψ έχουν χωριστεί ελάχιστες στιγμές στην κοινή τους πορεία και αυτό για τα απολύτως απαραίτητα (τουαλέτα κλπ :P ).<br /><br />Το χειρότερο είναι ότι η Χ και ο Ψ αποφάσισαν να μην το ανακοινώσουν σε όλο τους τον περίγυρο μέχρι να <span id="SPELLING_ERROR_11" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_8" class="blsp-spelling-corrected">κατασταλάζουν</span></span> (εγώ λέω, μέχρι να βγάλουν τα μάτια τους με την ησυχία τους, αλλά <span id="SPELLING_ERROR_12" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_9" class="blsp-spelling-error">anyway</span></span>). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Χ να μην έχει ούτε έναν άνθρωπο να πει τον πόνο της. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες του τύπου "γιατί" και "πως"...<br /><br />Υπάρχει όμως ένα ζευγάρι φιλικό, η Α και ο Ω, που γνωρίζει την κατάσταση και συμπαραστέκεται πάρα πολύ στη Χ, ειδικά η Α.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">{Δεδομένο :<br />1)Ο Ω είναι <span id="SPELLING_ERROR_13" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_10" class="blsp-spelling-corrected">κουτσομπόλης</span></span><br />2) ο Ω ήταν πολύ φίλος με τον Ψ μέχρι που χώρισε την Χ, και σταμάτησε να του μιλάει γιατί τον θεωρεί <span id="SPELLING_ERROR_11" class="blsp-spelling-error">μλκ</span>}<br /><br />Ο καιρός περνάει, και η ένταση μεταξύ Χ και Ψ αρχίζει να μειώνεται. Όλοι εμείς που γνωρίζουμε την κατάσταση πήραμε μια ανάσα ανακούφισης.<br />Εκεί λοιπόν που όλα είναι ήρεμα, η Α αποφασίζει να χωρίσει με τον Ω. Για τους δικούς της λόγους βέβαια,(για παράδειγμα : μεγάλη διαφορά ηλικίας που οδήγησε σε απομάκρυνση του ζευγαριού. ο Ω κοιμόταν ολημερίς και η Α ήθελε να <span id="SPELLING_ERROR_14" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_12" class="blsp-spelling-error">βγεί</span></span> μια βόλτα να <span id="SPELLING_ERROR_15" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_13" class="blsp-spelling-error">ξεσκάσει</span></span> αλλά <span id="SPELLING_ERROR_16" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_14" class="blsp-spelling-error">μπααααααα</span></span>).<br /><br />Μόλις λοιπόν σκάει η βόμβα χωρισμού τι <span id="SPELLING_ERROR_17" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_15" class="blsp-spelling-corrected">γίνεται</span></span>?<br /><span id="SPELLING_ERROR_18" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_16" class="blsp-spelling-error">Όοοοοοχι</span></span> πείτε μου τι γίνεται!<br /><br />Δεν μου λέτε <span id="SPELLING_ERROR_19" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_17" class="blsp-spelling-error">εεε</span></span>?<br />Ε λοιπόν, μόλις σκάει η βόμβα χωρισμού της Α με τον Ω τότε ο Ω θυμάται τον παλιό του φίλο Ψ (που έχουν να μιλήσουν 9 μήνες ) και τον παίρνει να βγουν για καφέ.<br /><br />Ο Ψ φυσικά την ψυλλιάζεται την δουλειά και παίρνει και άλλον ένα φίλο <span id="SPELLING_ERROR_20" class="blsp-spelling-corrected">μαζί. Έτσι</span> βγαίνουν οι 3 φίλοι για καφέ. Στον καφέ λοιπόν ο Ω <span id="SPELLING_ERROR_21" class="blsp-spelling-corrected">θάβει</span> στην κυριολεξία τη γυναίκα του Ψ. Ό,τι δήθεν <span id="SPELLING_ERROR_22" class="blsp-spelling-corrected">ξεμυάλισε</span> την γυναίκα του και γιαυτό τον έδιωξε και κάτι άλλα για <span id="SPELLING_ERROR_23" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_18" class="blsp-spelling-error">γκόμενους</span></span> κλπ.<br /><br />Μετά τον καφέ, ο φίλος που ήταν μαζί τα ξερνάει όλα στη γυναίκα του (φίλη της Χ). Και η γυναίκα του παίρνει την Χ και της τα λέει όλα με το νι και με το σίγμα.<br /><br />Καταλαβαίνετε τη συνέχεια <span id="SPELLING_ERROR_24" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_19" class="blsp-spelling-error">εεε</span></span>?<br /><br />Ε, λοιπόν κάπως έτσι έφτασαν και στα αυτιά μου όλα αυτά και μετά το πρώτο <span id="SPELLING_ERROR_25" class="blsp-spelling-corrected">εγκεφαλικό</span> και 5 καρδιακά που έχω πάθει σας τα μετέφερα και εσάς έτσι για να ξέρετε...<br /><br /><span id="SPELLING_ERROR_26" class="blsp-spelling-corrected">Δηλαδή</span> δεν είναι να τρελαίνεσαι με την νοητική στέρηση ορισμένων <span id="SPELLING_ERROR_27" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_20" class="blsp-spelling-error">κουτσομπόλιδων</span></span>?<br /><br /><span id="SPELLING_ERROR_28" class="blsp-spelling-corrected"><span id="SPELLING_ERROR_21" class="blsp-spelling-error">ΈΛΕΟΣ</span></span> παιδιά! Έλεος!<br /><br />Μου φαίνεται θα πάω στην Αλάσκα! Να συναναστρέφομαι με <span id="SPELLING_ERROR_29" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_22" class="blsp-spelling-error">εσκιμώους</span></span>! Ίσως είναι διαφορετικοί σαν άνθρωποι...Κουράστηκα με την <span id="SPELLING_ERROR_30" class="blsp-spelling-error"><span id="SPELLING_ERROR_23" class="blsp-spelling-error">βλαχομικρότητα</span></span> μερικών μερικών που αντί να κοιτάξουν τη δική τους την καμπούρα κοροϊδεύουν των άλλων...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-7379389641585054880?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-64231222794253702962010-06-03T12:52:00.003+03:002010-06-03T13:22:40.086+03:00Εδω ΣΚ, εκει ΣΚ, που ειν' το ΣΚ?<span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Πριν ένα μήνα οι καθημερινές περνούσαν γρήγορα σπαταλώντας το χρόνο μου εδώ και εκεί ώσπου να έρθει το σαββατοκύριακο! Να φύγω Παρασκευή απόγευμα να προετοιμαστώ για το ΣΚ! Να ξυπνήσω Σαββατο πρωί να οδηγήσω μέχρι το Φάληρο, να επιβιβαστώ στο σκάφος, να ανοίξω πανιά και ουφ! όλα τα προβλήματα να βουτήξουν στο κενό...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Όλα αυτά μέχρι πριν αυτή την εβδομάδα!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Έχω βαρεθεί να είναι η δουλειά μου τόσο σοβαρή! Από την Παρασκευή το ψυχανεμίζομαι αλλά έσκασε τη Δευτέρα. Από meeting σε meeting, από brainstorming σε brainstorming και ξανά σε meeting! </span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ΕΛΕΟΣ ρε παιδια! Δεν ετοιμάζουμε την καινούρια διαφημιστική καμπάνια της coca cola παγκοσμίως! Μια βατή εκπομπούλα κάνουμε! Και έχουν μείνει 2 επεισοδιάκια! ΕΛΕΟΣ!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Με έχουν ζαλίσει. Έχω κουραστεί βρε αδερφέ!βαρέθηκα!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Είπαμε, κάνουμε αυτή τη δουλειά για να έχουμε και λίγο fun. Άμα μου χαλάσεις και το fun άστα να πάνε!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Κατά τα άλλα να σας πω, δεν ξέρω ποιος Ερμής συνουσιάζεται με τον Δία, και αν παίρνει μάτι η αφροδίτη αλλά εμένα τα νευρα μου είναι τσίτα! </span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Γυρίζω στο σπίτι και πρέπει να σκεφτώ για 1000στη φορά αν είπα η έκανα κάτι λάθος, ή κάτι που παρερμηνεύεται... Και να προσπαθήσω να κοιμηθώ... </span><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Κλείνουν τα μάτια μου, αλλά ξαπλώνω και έχω υπερένταση στριφογυρίζω όλη νύχτα...</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span> </div></div><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Με ενοχλούν όλοι! Όποιος δεν συμπεριφέρεται απολύτως φυσιολογικά με ενοχλεί.Ούτε κιχ δεν θέλω να κάνουν! Θέλω όλοι να είναι νορμάλ, για να μου περάσει και εμένα αυτή η αναμπουμπούλα!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Θέλω να με βλέπουν το πρωί με τη μούρη στο πάτωμα και να μου λένε "Καλημέρα γλυκιά μου!Τι όμορφη που είσαι σήμερα!" , να κοιτιέμαι στον καθρεύτη και να σταυροκοπιέμαι! Κατάλαβες?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Μπαίνω στο γραφείο και ακούω "Πωπω! Τι όμορφη που είσαι σήμερα!" - εγώ ξέρω ότι σαν σκατά είμαι, αφού ξύπνησα στραβα όπως και εχθές και προχθές, και δεν έχω καθόλου όρεξη !</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Έβαλα ότι πιο αυστηρό βρήκα μπροστά μου - (μαύρο παντελόνι λευκό πουκάμισο) έπιασα και το μαλλί κότσο πίσω για να σας τρομάξω! Να νομίζετε ότι είμαι κακιά!Να μη με πλησιάσει κανείς!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Αλλά χαίρομαι όταν με γλύφουν!Μπορεί να χαίρομαι γιατί ξέρω ότι οι κόλακες στη δουλειά μου κολακεύουν όποιους χρειάζονται, και έτσι να ξέρω ότι με χρειάζονται άρα να μην νιώθω ανασφάλεια για το μέλλον. Είναι και αυτό μια άποψη... Αλλά, αν και δεν απαντάω σε σχόλια τέτοιου είδους, μέσα μου σκάει ένα χαμόγελο...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Σε καμία περίπτωση δεν θέλω οι δικοί μου να με γλύφουν... </span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Αλλά και ένας καλός λόγος δεν κάνει κακό...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Αυτά τα πολύ όμορφα... Εγώ από εχθές ονειρεύομαι το Σαββατοκύριακο! Απλά οι μέρες δεν περνάνε τόσο γρήγορα όσο πριν...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Ας ελπίσουμε ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Ας ελπίσουμε ότι θα καταφέρω να βγω...Άπό το αδιέξοδο που βρίσκομαι! - Αλλά δεν ξέρω από που μπήκα! </span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">(Όπως λέει και ο Αρκάς...)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-6423122279425370296?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-6677913049840833602010-05-25T12:59:00.012+03:002010-05-25T15:12:11.332+03:00Sailing Weekend (a long one...)<span style="color:#3333ff;">Όλα ξεκίνησαν από την Παρασκευή, με συνοπτικές διαδικασίες και ύστερα από 8 ώρες ταξίδι βρεθήκαμε στο χώρο όπου θα ξεκινούσε σε λιγότερο από 20 ώρες ο πρώτος αγώνας της χρονιάς.</span> <div><div><div></div><div><div><div><div><div><div><div><span style="color:#3333ff;"></span> </div><div><span style="color:#3333ff;">Αφού αγκυροβολήσαμε και εξασφαλίσαμε ότι το σκάφος θα ήταν ok να διανυκτερεύσει εκεί αποβιβαστήκαμε και βουρ για το σπίτι! Ξεκούραση για λίγες ώρες...</span></div><div></div><div><span style="color:#3333ff;"></span> </div><div><span style="color:#3333ff;">Το πρωί του Σαββάτου είχαμε ραντεβού στις 8.30 στο λιμάνι να προετοιμαστούμε γιατί στις 10 θα δινόταν το σήμα εκκίνησης. </span></div><div><span style="color:#3333ff;"><br />Η διαδρομή γνωστή. Λιμενίσκος Αρτέμιδας - Μαρμάρι. Τελευταία ματιά στις οδηγίες πλου, γραμμή εκκίνησης :</span></div><div><span style="color:#3333ff;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 384px; DISPLAY: block; HEIGHT: 253px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475150580815662946" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S_ukcdVKj2I/AAAAAAAABCU/c5okR8Afm-I/s400/start1st+-+finish+2nd.bmp" /> </span><span style="color:#3333ff;">γραμμη τερματισμού</span> :</div><div></div><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475150443022007922" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S_ukUcAmPnI/AAAAAAAABCM/ynPDONQzTj4/s400/finish+1st+-+start+2nd.bmp" /> <span style="color:#3333ff;">και ξεκινάμε!</span></div></div><br /><p><span style="color:#3333ff;">Η διαδρομή τα είχε όλα. Ήλιο, Αέρα, βροχή, κρύο, ζέστη..<img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475172846257663650" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S_u4sekNbqI/AAAAAAAABC8/JF17CsA3M4U/s400/WOW!.bmp" /> <img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475178652917796258" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S_u9-eD3jaI/AAAAAAAABDc/RemnOXxNOeo/s400/sail1.jpg" /></span><span style="color:#3333ff;">Και τερματισμούς!χαχα!</span></p><p><span style="color:#3333ff;">Το απόγευμα γραφικό, όπως συμβαίνει στο Μαρμάρι πάντα.<br /></span></p><p><span style="color:#3333ff;">Κ</span><span style="color:#3333ff;">αφές - φαγητό - φαγητό -ποτο και ύυυυυυπνος!</span></p><div><span style="color:#3333ff;"></span></div><div><span style="color:#3333ff;">Ανάμεσα από τα δυο φαγητά αντί να ξεκουραστώ αποφάσισα να ανέβω στο άλμπουρο, για να διορθώσω κάποιες ζημιές που πάθαμε εν πλω. Αγκαλιά με δράπανα κατσαβίδια κλπ με "σκαρφάλωσαν" στα 10 μέτρα ύψος...</span></div><span style="color:#3333ff;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475166656893100994" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S_uzENYtI8I/AAAAAAAABCc/zmrXUF7Wuf0/s400/egw+psila1.JPG" /> Αφού έμεινα εκεί καμιά δυο ώρες είπα να βγάλω φωτό το θεσπέσιο ηλιοβασίλεμα!</span></div><br /><div><span style="color:#3333ff;">Ορίστε λοιπόν!</span><br /></div><div><span style="color:#3333ff;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475167601113440706" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S_uz7K4YIcI/AAAAAAAABCk/OQSH6P5zIF0/s400/otan+koitas+apo+psilaaa.jpg" /></span></div><div><span style="color:#3333ff;">Πως θα μπορούσα να παραλείψω μια "πανοραμική" του σκάφους από ψηλα...</span><span style="color:#3333ff;"><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475176922560918706" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S_u8Zv-o9LI/AAAAAAAABDU/TVfuzw2GmyI/s400/psilaaaa.bmp" /></div></div></span><div><span style="color:#3333ff;">Η νύχτα όπως καταλαβατε είχε απλά πολύ πολύ ύπνο για όλους!</span></div><br /><div><span style="color:#3333ff;">Μαζέψαμε δυνάμεις και την επόμενη το πρωί κατευθυνθήκαμε πάλι στο σημείο εκκίνησης του δεύτερου αγώνα!</span></div><div><span style="color:#3333ff;">Ο καιρός ήταν μαζί μας αυτή τη φορά - ή τουλάχιστον έτσι έδειξε στην αρχή...<br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475172988371552722" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S_u40v-zSdI/AAAAAAAABDE/j76RtZ6bbt8/s400/syzitisi.jpg" /></div></div><div><div>Μετά το καθιερωμένο meeting του πληρώματος με τον κυβερνήτη πήραμε εκκίνηση και κατευθυνθήκαμε προς Λούτσα όπου και τερματίσαμε... :P</div><div></div><div></div><div> </div><div>Δεν έχει σημασία η θέση η η διάκριση...Στην δική μας περίπτωση συμασία είχε η συμμετοχή.</div><div></div><div></div><br /><div>Ευχαριστώ το πλήρωμα που με βοήθησε και έκανα ένα από τα όνειρα μου αληθινά...</div><div>Α! Να σας ενημερώσω ότι πλέον το έχω επιβεβαιώσει!<br /></div><div>Κάθε μέρα πάνω στο σκάφος είναι μια καινούρια εμπειρία!<img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 301px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475176725449733634" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S_u8ORrq9gI/AAAAAAAABDM/sr1hZ1t1c1s/s400/poseidon.bmp" /></span></div></div></div></div></div><br /><p><span style="color:#3333ff;">Και όπως λέει και ο αγαπημένος μου ποιητής το νόημα στο ταξίδι είναι η επιστροφή...</span></p><p><span style="color:#3333ff;">Σας φιλώ γλυκά!</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-667791304984083360?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-10956156482389477542010-05-14T00:57:00.002+03:002010-05-14T01:22:54.783+03:00Καληνύχτα...Θα 'ρθουν μέρες καλές(?)<span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Το κλίμα σαφώς έχει αλλάξει. Η μαυρίλα των προηγούμενων ημερών έχει αρχίσει να </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">εξαφανίζεται.</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> Όλοι σιγά σιγά βολευόμαστε ξ</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">ανά</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> στους τεράστιους καναπέδες μας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Έτσι είμαστε οι </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">Έλληνες</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">, Βολεψάκηδες. Που και που να φωνάξουμε γιατί κάποιος πρόλαβε να κλέψει πιο πολλά </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">απ' όσα</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> εμείς και πάλι πίσω στη ζεστασιά του </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">καναπέ μας...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Ουφ!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Δεν μας αντέχω άλλο. Ξεκινώντας από τον εαυτό μου και μιλάω για όλους τους εαυτούς εκεί έξω. </span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:180%;" ><br />Μας σιχαίνομαι!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">Μ' εχει</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> πιάσει εδώ και και καιρό ένας στ@@@@μός. </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6">Καταλαβαίνεις</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Και μου </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">το' πε</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> και ο ανήσυχος...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Δίκιο έχεις. Και εσύ και όλοι όσοι το συνειδητοποιούν και δεν τολμούν να ρωτήσουν. </span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Ναι δεν με νοιάζει </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_8">τίποτα</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Ας κάψουν την </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9">Ελλάδα. Ας</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> την πουλήσουν κομμάτι </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_10">κομμάτι. Και</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ας </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11">ξενιτευτούμε</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">, ξανά.</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Να χωριστεί η μάνα από το παιδί (επιτέλους! που τόσα χρόνια οι μανάδες μεγαλώνουν γενιές </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12">μαμακηδων</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">!), να </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_13">αναγκαστεί</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ο </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_14">Έλληνας</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> να ξενιτευτεί, να δουλέψει και να στείλει συνάλλαγμα στη μαμά - πατρίδα. Να </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15">ξαναμάθουμε</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> τι θα </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16">πεί</span> δουλειά. Και όχι να δουλεύουν 100 για να <span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17">τρώνε</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> 10.000! Να </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18">πλύνουμε</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> πιάτα και να </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_19">διαδώσουμε</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> το συρτάκι και το </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20">μουζάκα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Έτσι και αλλιώς τι είναι αυτή η Ελλάδα? Μια χώρα γερόντων....</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Και έτσι θα μείνει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Και επειδή από το </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_21">σόι</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> μου φρόντισα να πάρω μόνο τα κακά, πήρα και αυτό :</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Είμαι </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_22">σκατοευαίσθητη</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> σου λέω!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Και ναι!Επειδή όλα γύρω μου καταρρέουν, </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_23">κι όταν</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> λέω όλα εννοώ </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_24">ΟΛΑ</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">! εγώ δεν την παλεύω άλλο! Και μου γύρισε!Μου έστριψε βρε αδερφέ!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Την έχω δει αδιάφορη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Να και αν μας κλέβουνε, να και αν δεν μας κλέβουν!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Να και αν πεινάσουμε , να και αν δεν πεινάσουμε!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Να και αν βρω σπίτια, και αν δεν βρω!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Να και να!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">(προς αποφυγή παρεξηγήσεων, όπου να = μούτζα, πενταδάχτυλη καμαρωτή!)</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Η </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_25">Dr</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_26">Psycho</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> λέει ότι είναι μια μορφή άμυνας. </span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Εγώ σου λέω τούτο : Είναι. Απλά είναι.</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Δεν εξετάζω τι πως που και γιατί. </span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Απλά είναι και δεν με νοιάζει </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);" class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_27">περαιτέρω</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> .</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Και δεν ξέρω και πόσο θα κρατήσει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Θα ήθελα να είμαι παιδάκι, να μπορώ να κρυφτώ κάτω από το τραπεζομάντηλο και να φωνάξω "Κοίτα!Ετσαφανίστικα!"</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Μου το πε μια μπουμπου προχθές και τη ζήλεψα!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Μια άλλη μπουμπού σήμερα 5,5 χρονών μου λέει: "Και να σας πώ και κάτι?Έκοψα την πάνα όταν μπήκα στο νοσοκομείο!Μου τρύπησαν το χέρι και δεν μπορούσα να κατουρήσω!Και έτσι κρατήθηκα!"</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Θα ήθελα πολύ να ζω σ'αυτόν τον ανέμελο κόσμο των παιδιών. Που ό,τι και αν συμβαίνει δεν περνάει μέσα τους. Δεν καταλαβαίνουν. Μόνο αγάπη χρειάζονται και είναι καλά...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Βαρέθηκα να είμαι μεγάλη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Μπορώ να ξαναμικρύνω τώρα?</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Φτάνει πια.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Θέλω να ξανατρέξω γυμνή με τον αδερφό μου ξημερώματα από τη σκηνή στη θάλασσα και να κάνουμε διαγωνισμό ποιος θα πλυθεί πρώτος!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Θέλω να φάω καρπούζι με τη φέτα και τρέχουν πάνω μου τα ζουμιά και να μη με νοιάζει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Θέλω να κοιμάμαι και να μην αγχώνομαι αν θα ακούσω το ξυπνητήρι το πρωί, αν θα προλάβω να κάνω μπάνιο, αν θα φτάσω εγκαίρως στο γραφείο, αν θα μου φτάσουν τα λεφτά μέχρι τις 15, αν, αν, αν , αν , αν , αν,....</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:180%;" >Σέλω να τσαπλώσω τώλα...Και να τσιπνήσω πριν 20 χρόνια...<br /><br />καληνύχτα σας!<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-1095615648238947754?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-43696628687928904592010-05-06T11:01:00.008+03:002010-05-06T16:47:54.667+03:00Γαϊδούρια.<a href="http://2.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S-LIg97Wz-I/AAAAAAAABCE/M9U8uklmxdc/s1600/krima.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 130px; DISPLAY: block; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468153366286094306" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S-LIg97Wz-I/AAAAAAAABCE/M9U8uklmxdc/s400/krima.jpg" /></a><br /><div><span style="color:#000000;"><span style="font-size:130%;">Το ότι είμαστε λουφαδόροι ως λαός αυτό το ξέραμε πάντα. </span><br /><span style="font-size:130%;">Το ότι είμαστε βολεψάκηδες, και αυτό το ξέρουμε.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Ό,τι ανάμεσά μας μεγαλώνουμε κωλόπαιδα με μολότωφ έτοιμα να πυρπολήσουν την ψυχή μας και την αξιοπρέπειά μας και αυτό το ξέραμε.</span><br /><br /><span style="font-size:180%;">Αλλά ρε γαϊδούρια, ότι θα φώναζαν αυτοί οι άνθρωποι που </span></span><br /><span style="color:#000000;"><span style="font-size:180%;"></span></span><br /><span style="color:#000000;"><span style="font-size:180%;">καιγόντουσαν "Βοηθεια!",</span> </span><br /><span style="color:#000000;"><br /><span style="font-size:180%;">και εσείς απο κάτω θα απαντούσατε "Να καείτε ζωντανοί"</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">δεν το περίμενα ποτέ!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Είμαστε ανήθικοι, και ρεζίλιδες ως λαός. Δεν έχει να κάνει πια με το ποιος πέταξε τη μολότωφ και πού την πέταξε. Αφού εν μέσω διαδήλωσης ακούστηκε "Βοήθεια" και όχι μόνο δεν βρέθηκε ένας χριστιανός από τους 150.000 που βρίσκονταν εκεί να πάει να βοηθήσει αλλά τους είπαν κιόλας να κανούνε ζωντανοί, τότε τι να πω.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Λυπάμαι ειλικρινά για το αίμα που έχω στις φλέβες μου. </span></span><br /><span style="color:#000000;"><span style="font-size:130%;"></span></span><br /><span style="color:#000000;"><span style="font-size:180%;">Λυπάμαι και ντρέπομαι για την καταγωγή μου. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">Φτου!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-4369662868792890459?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-59301849940769862152010-05-05T12:59:00.003+03:002010-05-05T15:21:14.978+03:00ΔΝΤ = ΔεΝ Την παλεύω άλλοοοοοοο!<span style="font-size:130%;">Δεν ξέρω γιατί έχω την αίσθηση ότι κάθε μέρα είναι Σαββατοκύριακο!!!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Περιττώ να σας πώ ότι το προηγούμενο ΣΚ ήταν Φ Α Ν Τ Α Σ Τ Ι Κ Ο!!!</span><br /><span style="font-size:130%;">Με καλή παρέα πήγαμε προς Αίγινα μεριά, και κάναμε και το πρώτο μας μπάνιο!</span><br /><span style="font-size:130%;">Ωραία η θάλασσα!Κρύα και καθαρή, ακριβώς όπως μ'αρέσει!</span><br /><span style="font-size:130%;">Πήραμε και χρωματάκι για να ζηλέψουν οι συνάδελφοι που έλιωσαν στην πόλη δουλεύοντας για να ξεχρεώσουν τα χρωστούμενα των πολιτικών!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Έχω μια τρομερή άρνηση για δουλειά!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Θέλω επειγόντως διακοπές, όπως τραγούδαγε παλαιότερα ο Μαρτάκης!</span><br /><span style="font-size:130%;">Επειδή λοιπόν οι διακοπές είναι μακριαάαάαάάά, αποφάσισα να ενσωματώσω μικρά διαλλειματάκια στη δουλειά!</span><br /><span style="font-size:130%;">Έτσι έρχομαι στο γραφείο, ό,τι ώρα φτάσω, και κολωβαράω!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Συγνώμη για την έκφραση αλλά έτσι είναι!</span><br /><span style="font-size:130%;">Ναι ναι ναι!Το παραδέχομαι!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Βέβαια έχω κάτι κουλά τύπου 9-10 το βράδυ χτυπάει το τηλέφωνο και πρέπει να πάω επειγόντως για ένα meeting στην Άνω Γλυφάδα, ή στο Καματερό...</span><br /><span style="font-size:130%;">Σπάζομαι, αλλά άν το καλοσκεφτώ δεν έχω δουλέψει και πολύ για να γκρινιάξω!</span><br /><span style="font-size:130%;">Επειδή λοιπόν, κάτι τέτοιο συνέβη εχθές, και αναγκάστηκα να κόψω τον καφέ μου στη μέσα, σήμερα τους εκδικήθηκα όλους!</span><br /><span style="font-size:130%;">Ήρθα στο γραφείο στη 1 και ελπίζω να φύγω σε κανένα 3ωρο 4ώρο...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Ναι θα κουραστώ πάλι...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Ονειρεύομαι από τώρα το ΣΚ που έρχεται! χιχιχι!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Πιστεύω ότι ένα κομμάτι της βαρεμάρας μου προέρχεται απόλη αυτή τη μαυρίλα που λαμβάνουμε καθημερινά από τηλεόραση και ραδιόφωνο!</span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν θέλω να μάθω τι νέα μέτρα βγήκαν!</span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν με ενδιαφέρει ρε παιδί μου!Εγώ το μόνο που θέλω είναι να μου αφήσετε από το μισθό μου ένα μικρό κομμάτι για να ζω, και να μην βγώ στη ζητιανιά. Δεν με ενδιαφέρει πια, ποιος έκλεψε, πόσα έκλεψε και τι έγινε!Δεν θέλω να ακούσω άλλες δικαιολογίες. Απλά δεν με νοιάζει!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Θέλω την ησυχία μου!Βαρέθηκα όλους αυτόύς!</span><br /><span style="font-size:130%;">Πραγματικά πιστεύω ότι η μεγαλύτερη εκδίκηση θά ήταν να πάρουμε τα εργατικά μας χέρια και πόδια και να την κοπανήσουμε για αλλού!</span><br /><span style="font-size:130%;">Αφού στηρίζονται στη δική μας τη δουλειά για να ξεχρεώσουν τις πισίνες και τη dolce vita που έζησαν τόσα χρόνια, ας πάρουμε και εμείς τα χέρια μας και ας πάμε να δουλέψουμε αλλού που θα πληρωνόμαστε κιόλας!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Ουφ! Πολύ ασχολήθηκα!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Σας φιλώ γλυκά και μην το βάζετε κάτω!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5046952258804513874-5930184994076986215?l=pwlinaxristopoulou.blogspot.com' alt='' /></div>Σκορπιναhttp://www.blogger.com/profile/02730271941620136687noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5046952258804513874.post-50273645459191399692010-04-30T17:24:00.006+03:002010-04-30T17:39:29.347+03:00ΣΚ on the way!<span style="font-size:180%;color:#3366ff;">Και εκεί που έχω φουλάρει και παω με 1000, τι βλέπω!?</span> <strong><span style="font-size:78%;"><br /></span></strong><span style="font-size:85%;color:#3366ff;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">Ξαφνικά μπροστά μου ένα τεράστιο ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!</span><br /><br /><p><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 256px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465938977861203506" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_kxVXDyDXrJg/S9rqimNg9jI/AAAAAAAABB0/cfPm0pat5OU/s400/fancast-weekend-double.jpg" /><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">"-ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΥΡΑ ΜΟΥ!ΘΑ ΜΕ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΕΙΣ!!"</span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">Πως πρόλαβα και πάτησα φρένο, </span><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">και χαλάρωσα ρυθμούς </span></p><p><span style="font-size:180%;color:#3366ff;"></span> </p><p><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">για να μη σκοτωθώ ένας Θεός ξέρει!</span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;"></span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">Έτσι που τα λες καλέ μου φίλε!</span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">ΣΚ is coming και έχω τρελλή διάθεση!</span><br /></p><p></p><p><br /></p><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">Επιτέλους έφυγε αυτή η πανσέληνος πάνω από το κεφάλι μου!</span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">Θέλω μπάνιο, βόλτα, κρασάκι, μα πάνω απ'ολα θέλω ΘΑΛΑΣΣΑ!</span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">Ηρεμία να ξεμπριζώσω και αγκαλιές να χαλαρώσω!</span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;