Blog Action Day 2008

Πριν από κάποιες μέρες είχα αναρτήσει εκείνο το videaki με θέμα την Blog Action Day, για την οποία με είχε ενημερώσει ο ανήσυχος της παρέας...

Σήμερα λοιπόν, από το πρωί προσπαθώ να συγκεντρωθώ να γράψω κάτι για τη φτώχεια...

Μου είναι δύσκολο...

Όχι ότι δεν μπορώ, αλλά σαν άνθρωπος και εγώ ότι δεν με βολεύει το αποφεύγω.

Όμως όλη μέρα στο μυαλό μου γυρνάνε 2 γεγονότα :

1ο
Πριν από ενα -δυο μήνες μια γνωστή στο γραφείο με ρώτησε αν νιώθω φτωχή.
Πολύ εύκολα απάντησα ΝΑΙ!

Και το δικαιολόγησα κιόλας :

- Ναι, νιώθω φτωχή γιατί στα 23 μου μπορώ να έχω ένα απλό συμβατικό αυτοκίνητο και όχι ένα X5 όπως θα ήθελα.
- Ναι νιώθω φτωχή γιατί μπορώ να νοικιάσω μια γκαρσονιέρα στο Χολαργό και όχι μια μεζονέτα στην Πολιτεία.
- Ναι νιώθω φτωχή γιατί πάω για ψώνια μόνο 2-3 φορές το μήνα και όχι κάθε μέρα όπως θα ήθελα...
- Ναι νιώθω φτωχή γιατί έκανα μόνο 25 μέρες διακοπές στο Ιόνιο και όχι 2 μήνες στους Κανάριους Νήσους...

Σκεπτόμενη αυτά τα παραπάνω και κάτι άλλα παρόμοια απάντησα ΝΑΙ.


2ο
Πριν από μια εβδομάδα μιλούσα στο τηλέφωνο με τον αδερφό μου, ο οποίος σπουδάζει στη Ρουμανία. Μου έλεγε λοιπόν , ότι έχει πιάσει πολύ κρύο και πως ένας άστεγος κοιμάται στο χαλάκι του...
Γέλια που έκανα σκεπτόμενη ότι τον πήδαγε από πάνω για να μπει στο σπίτι του....Τι να σας λέω...
Το συζητούσα λοιπόν με διάφορους φίλους και πάνω σε μια τέτοια συζήτηση έμαθα τα εξής:

Στη Ρουμανία υπάρχουν πάρα πολλοί άστεγοι οι οποίοι τρώνε ανεξέλεγκτα ό,τι πετάνε οι υπόλοιποι στους κάδους απορριμάτων, και ναι κυρία μου εσύ που αηδιάζεις διαβάζοντάς το, τρώνε μέσα στους κάδους.
Ακόμη, όταν χιονίσει κοιμούνται και μέσα στους κάδους....

Επίσης έμαθα ότι πολλοί φοιτητές όταν φεύγουν για διακοπές χριστουγέννων κτλ, μαγειρεύουν ό,τι φαγώσιμο έχουν και τα αφήνουν έξω από τους κάδους για να τα φάνε αυτοί οι άνθρωποι.

Μπράβο στα παιδιά...


Αυτά και χειρότερα είμαι σίγουρη ότι δεν συμβαίνουν μόνο στη Ρουμανία αλλά και σε πολλές άλλες φτωχές χώρες...
Και δεν θα σου πω τίποτα για την Αφρική.Δεν θα σου πώ τίποτα για μέρη που δεν έχουν ούτε νερό και όπως έλεγε και το Ζαγόρι ΔΙΨΑΝΕ!....
Δεν θα σου πω τίποτα άλλο σήμερα.


Θα σου πω μονάχα ότι ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ.

Ντρέπομαι ακόμη και που σκέφτηκα ότι νιώθω φτωχή.
Ντρέπομαι γιατί κοιμάμαι στο κρεβάτι μου με το ζεστό μου πάπλωμα και αμα γουστάρω ανάβω και το aircondition μου και κυκλοφορώ με το εσώρουχο.
Ντρέπομαι γιατί το χθεσινό φαγητό από το ψυγείο δεν το τρώω.
Ντρέπομαι γιατί έχω στο σπίτι μου 3 ντουλάπες ρούχα και θέλω κι άλλα.
Ντρέπομαι γιατί δεν μπορώ να εκτιμήσω αυτά που μου χαρίστηκαν επειδή έτυχε να γεννηθώ εδώ και όχι κάμποσες χιλιάδες χιλιόμετρα πιο Νότια...
Ντρέπομαι και για σένα που δεν έχεις καταλάβει...

Και όσο και να ντραπώ δεν φτάνει...