(Μετα)Φυσικές ανησυχίες... Skorpina's speaking

Τις τελευταίες μέρες έχω περίεργες μεταφυσικές ανησυχίες...
(Ενίοτε θρησκευτικές αλλά δεν το κάνω θέμα)

Δεν θα σε ζαλίσω με αυτά, άλλωστε απάντηση δεν θα πάρω ακόμα και αν δημιουργήσω forum με ερώτηση "Που πάει η ψυχή μετά το θάνατο?Άραγε αποδημεί σε άλλους τόπους, ή ξαναέρχεται με άλλη μορφή(βλ. χελώνα)"

Απλά σε ενημερώνω αγαπητέ αναγνώστη ότι, αν και θά 'θελα, δεν είμαι Ναπολέων!!
Έτσι δεν μπορώ να κάνω πολλά πράγματα ταυτόχρονα.
Πριν λίγες μέρες επεξεργαζόμουν το ταξίδι μου.
Τώρα έχω μεταφυσικές ανησυχίες...

Σε δουλειά να βρισκόμαστε...


Άραγε γιατί βλέπουμε όνειρα?

Ούτε αυτό θα στο αναλύσω γιατί θα με στείλεις στο Δαφνί, το ξέρω. Άμα σου πω ότι σκέφτομαι ότι η ψυχή αλλάζει διάσταση και ζει καταστάσεις που εγώ θα τις ζήσω πιο μετά...Τι θα μου πεις...

Ότι είμαι για το Δαφνί το ξέρω, το ξέρω...

Θα σου μιλήσω για πράγματα στα οποία έχω καταλήξει.

Θεωρία πρώτη

Κάθε τι που ζούμε μας προσθέτει εμπειρία.

Το ταξίδι μου, ήταν μια εμπειρία.
Πέρα από την εξερεύνηση άλλων τόπων και άλλου τρόπου ζωής, το ταξίδι μου με έμαθε να εκτιμώ την καθημερινότητά μου.


Δεν έχει σημασία πόσο μουντή είναι η καθημερινότητά μας.
Δεν έχει σημασία αν πνίγεσαι στη καθημερινή χαζομάρα συναδέλφων και προϊστάμενων.
Δεν έχει σημασία που πηγαίνει η ψυχή σου αφού αφήσει το σώμα σου.
Ούτε έχει σημασία τι όνειρα βλέπεις.

Σημασία έχει το πρωί που ξυπνάς να αντικρύζεις ένα πρόσωπο που να σε κάνει να χαμογελάς. Ακόμα και αν το πρώτο πράγμα που θα πείς αντί για καλημέρα είναι χαζά παραπονάκια...

Ξέρω ότι ακόμα και βλέπω ταινία στην αγκαλιά σου ενώ κοιμάσαι δεν νιώθω μόνη μου...

Ξέρω ότι ευγνομονώ Αυτόν εκεί πάνω που ξυπνάω σε μια ζεστή αγκαλιά...

Και ξέρω ότι κάθε μέρα (θα έπρεπε να) είναι μια καινούρια μέρα.

Απλά θέλω κάποιον να μου τα θυμίζει :)))))))))))))))))


Αυτά από μένα αγαπημένε αναγνώστη.
Νεότερα σύντομα!

Καλως ήρθαμε!!!

Πάσχα abroad...

Ξεχωριστή εμπειρία, αφού μάθαμε ότι ο Χριστός Ανέστη, από το τηλέφωνο γύρω στη 1.30 ώρα Ελλάδας, ενώ εκεί είχε αναστηθεί μια εβδομάδα πριν και θα ξανααναστενόταν περίπου 13 μέρες μετά...

Βρε τι σου κάνει αυτή η τεχνολογία...

Παρόλα τα περίεργα πέρασα πολύ όμορφα.

Brugge

(Μπρρούγε όπως λένε και οι ντόπιοι Βέλγοι που μιλάνε Ολλανδικά, και επειδή δεν έχουν αποφασίσει αν είναι Βέλγοι ή Ολλανδοί θέλουν να αποσχιστούν σε ξεχωριστό κράτος - αυτό θα πεί διχασμένες προσωπικότητες...)


Είπαν :

The place to be to drink the best hot chocolate

Συμφωνώ και επαυξάνω...
Έφαγα και ήπια την καλύτερη σοκολάτα του κόσμου ...

Ήπια το καλύτερο mojito ever (μετά από το δικό μου φυσικά)

Άκουσα μουσικούλα λίγη αλλά καλή...

Είδα τα ωραιότερα τοπία

Μέρα

Και νύχτα!


Περπάτησα και έκανα βαρκάδα

ανάμεσα στα ωραιότερα χρώματα

Και λίγο πριν φύγω,

εκεί κάπου στο σταθμό των τραίνων,

κοίταξα πίσω και έδωσα ραντεβού ξανά...

Εις το επανειδήν λοιπόν....

Τη συστήνω ανεπιφύλακτα σαν τον πιο όμορφο προορισμό για ερωτευμένους και μη,
για ζευγάρια και φίλους, για οικογένειες και για παιδιά, για όλους και για όλα...

Brugge : The right place to be.-

AAA!Ξέχασα! (μακάρι να ξεχνούσα...)

Πήγα και Άμστερνταμ... - Amstel Dam - Η πόλη που πήρε το όνομά της από τo φράγμα του ποταμού Άμστελ (όχι δεν είναι ποταμός από μπύρα, η μπύρα πήρε το όνομά της από τον ποταμό καθώς διασχίζει ολόκληρη την πόλη...)

Σε αντίθεση με την Brugge, το Amsterdam μου άφησε πικρή και βρώμικη γεύση.

Από την αρχή μέχρι το τέλος...

Βρώμικη πόλη, από όλες τις απόψεις, αναδύει μυρωδιά "χόρτου" από παντού σαν να την εκπνέει η ίδια η πόλη και αποτελείται από :
Gay, όλων των ειδών και όλων των ηθών, μαστουρωμένους, έμπορους ναρκωτικών, "κορίτσια", φοιτητόνια, και τουρίστες -επίσης όλων των ειδών..

Μοναδικές εξαιρέσεις :

Ο ζωολογικός κήπος που είναι μεγάλος και είδα πανέμορφα ζωάκια- ψαράκια κλπ.

Τα πανέμορφα κανάλια της με τις φωτισμένες γέφυρες,


Τα πανέμορφα - όχι πάντα - "κορίτσια" της - επίσης όχι πάντα - μέρα και νύχτα έτοιμες για όλα...


Δεν κάπνισα weed, ούτε έφαγα space cake, ακόμα και αν το έκανα όμως, δεν νομίζω να άλλαζε η άποψή μου...


Όμορφες πινελιές :

Παρακολούθησα μια συναυλία στην Dam Square και άκουσα πολύ ωραία live jazz.

Τελικά, όταν έφτασα στο central station με τις βαλίτσες στο χέρι δεν έριξα ούτε μια ματιά πίσω, και ορκίστηκα ότι ήταν η τελευταία φορά που ειδωθήκαμε με αυτήν την πόλη.-

Ένα μεγάαααααααααλο ευχαριστώ στον φωτογράφο μου,
για τις υπέροχες διακοπές και για τις φωτό που μου παραχώρησε, τις οποίες χρησιμοποιώ για να αναδεικνύοντας το ταλέντο του - καθότι το 'χεις!Πως να το κάνουμε!!!!!!

Εξτρα φωτό :

http://francisanderson.wordpress.com
http://www.mrseb.co.uk/journal.htm