New beginnings part #1354

Η αλήθεια ειναι ό,τι σε εχω παραμελήσει. Το ξέρω. Δεν θα αρχίσω τις δικαιολογίες. Θα σου πω ορθά κοφτά οτι απλά ετσι είναι η ζωή. Σκληρή κ άδικη. Όλα τα έχω παραμελήσει τωρα τελευταία.

Το σπίτι, τη ζωή , τα διαβάσματα... Αλλά αυτά συμβαίνουν όταν για πολύ καιρό ζεις με τις μηχανές στο full speed. Καίς φλάτζα κ μετά θες σέρβις. Consider this as the sevice period.

Όμως δεν είναι αυτος ο λόγος που γράφω σήμερα. Σήμερα γράφω γιατί είναι η παραμονη ενος νεου ξεκινηματος. Όπως έχω πει ξανά τα νεα ξεκινήματα είναι το αγαπημένο μου θέμα.

Αύριο λοιπόν, θα ξημερώσει μια πολύ ωραία Δευτέρα. Με πολυ άγχος, όπως άλλωστε θα ταίριαζε σε μια τέτοια Δευτέρα, νέα μέρη κ νέα πρόσωπα.

Με αγχώνουν πολύ οι αλλαγές. Τα νέα μέρη, τα νέα πρόσωπα. Πάντα με άγχωναν. Φαίνεται πως όσο και να εκτίθεσαι σε αυτά που σε αγχώνουν, δεν το συνηθίζεις. Κάθε φορά η ίδια ιστορία. Θα βλέπω εφιάλτες τις πρώτες μέρες,θα ξυπνάω κάθιδρη στη μέση της νύχτας κ θα είμαι σαν ζόμπι την υπόλοιπη μέρα.

Όλα αυτά, μεχρι να οικειοποιηθώ το περιβάλλον και τους ανθρώπους κ να ξαναδημιουργήσω μια κανονικότητα.

Μετά από λίγο θα βαρεθώ πάλι την κανονικότητα κ θα ξαναβγώ στο ψάξιμο και φτου και απ'την αρχή .

Αλλά να σου πω κάτι; Έτσι είναι η ζωή ρε. Σκληρή κ άδικη. Γιαυτο τη γουστάρω. Γιατι αν ήτανε καμία δικαιη κ fluffy σαν λευκος ζελεδενιος κώλος σε λουλουδενιο μαγιω στην παραλια, θα την εβρισκα ξενέρωτη κ νερόβραστη κ δεν θα μου αρεσε καθολου.

I will keep you updated με ολες τις ενοχλητικές λεπτομέρειες της αϋπνίας που θα ακολουθησει ;)

Μουτς

Ταξειδια....

Θελω να σου πω για καινούριες αρχες.

Να σου μιλησω για νεα ξεκινήματα.

Ειναι παντα ομορφη μια νεα αρχή. Ενα start fresh που λενε. Είναι promising και αισιοδοξη κατασταση. Ειναι ελπιδοφορα. 

Αυτο.

Αλλα για να φτασεις εκει, για να κανεις το αυτο το πρωτο βημα που σε απελευθερώνει, πρεπει πρωτα να περπατησεις μεσα από ολα τα δύσκολα. 

Ειναι ενας δρομος δυσβατος. Απαιτει να  αντικρυσεις καταματα και τελικα να αγκαλιασεις ΟΛΟΥΣ σου τους φόβους. Να γίνεις αυτος που είσαι. Με πληρη επιγνωση.  
Δεν ειναι ευκολο. Κανενα start fresh δεν ειναι ευκολο. Γιατι αφεση αμαρτιων δεν υπαρχει πουθενα χωρις αντίκρυσμα. 

Έτσι και εδω λοιπον, αν θες να κανεις μια καινούρια αρχη θα πρέπει να φιλιωσεις με ολα αυτα που σε πονανε, σε θυμωνουν, σε πεισμωνουν. 

Μονο τοτε μπορεις να κλεσεις την πορτα πισω σου και να ανοιξεις την επομενη. Προετοιμασμενος για ο,τι καινουριο κρυβεται απο πισω. Έτοιμος να αντιμετωπίσεις την όποια δυσκολία. 

Έτοιμος να πέσεις με τα μουτρα και να ξανασηκωθεις 1000 φορές.

Γιατι αυτο ειναι οι νέες αρχές. Χιλιαδες νεες πτωσεις απο τις οποιες πρεπει να μπορεις να ξανασηκωθεις. Καθε φορα. Και να συνεχίσεις να περπατας...

Ως την επομενη πορτα. 

Γιατι καλυτερα απ'ολους τα ελεγε ο Κ.Π. Καβαφης στην Ιθακη του.


Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθακη,
να εύχεσαι να'ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγονας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμενο Ποσειδωνα μη φοβασαι,
τετοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
Αν μέν'η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγονας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι ναναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαριστισι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ'εμπορεία Φοικλνικικα,
και τες καλές πραμάτειες ν'αποκτησεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικα μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικα μυρωδικα·
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μαθεις και να μαθεις απ'τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθασιμον εκει ειν'ο προορισμος σου.
Αλλα μη βιαζεις το ταξειδι διολου.
Καλλίτερα χρονια πολλά να διαρκεσει·
και γέρος πια ν'αραξεις στο νησι,
πλουσιος με οσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δωσει η Ιθακη.

Η Ιθακη σ'εδωσε τ'ωραιο ταξειδι.
Χωρις αυτήν δεν θάβγαινες στο δρομο.
Άλλα δεν εχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθακη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που εγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Καρπούζι

Ο Ιούλιος ήταν περίεργος μήνας. Συνήθως είναι ο αγαπημένος μου. Είναι ο πιο καλοκαιρινός, πιο ζεστός και πιο ανέμελος μήνας του χρόνου. Είναι ο μήνας - καρπούζι. Και ως γνωστόν το καρπούζι είναι το αγαπημένο μου φρούτο και για μένα καρπούζι = θάλασσα = διακοπές = ξεγνοιασιά. Άρα καταλαβαίνεις περίπου τι σημαίνει Ιούλιος για μένα.

Αυτός ο Ιούλιος όμως, εκτός από ζεστός και καλοκαιρινός δεν είχε τίποτα άλλο. Ούτε καν αρκετό καρπούζι  2 καρπούζια  μέσα στο μήνα και τα δυο μέτρια ως χάλια. Που θα βρω ρε γαμώτο την καρπουζάρα που έτρωγα ζεστή έξω από τη σκηνή τα παιδικά καλοκαίρια μου παίζοντας με τον αδερφό μου ??Μάλλον πουθενά, έχω απελπιστεί πια...

Επανέρχομαι στο θέμα Ιούλιος, ήταν λοιπόν βλακομήνας. Κάτι το ίντερβιου που σας έλεγα και έτρεχα στις αρχές του μήνα. Κάτι που περίμενα απάντηση τον υπόλοιπο μήνα (αυτό με ξέκανε να ξέρεις), κάτι που περιμέναμε κάποια άλλα αποτελέσματα (όχι ιατρικά), τα οποία βγήκαν καλά ευτυχώς! Αλλά καταλαβαίνεις. Κάτι απο 'δω κάτι από 'κει, και τσούπ! Έφυγε αργά αργά ο μήνας της αναμονής. 

Ο Αύγουστος μπήκε με το δεξί. Πιο δεξί δεν γίνεται. Πρώτη χρονιά που τον συμπαθώ σα μήνα. Βέβαια καρπούζι ακόμα δεν έφαγα, σήμερα λέω να το σφάξω και βλέπουμε. 

Επίσης έχω ξαναμπλεχτεί με μωρά. Όχι τα γνωστά μωρά, άλλα μωρά, καινούρια για μένα. Και έπεσα και με τα μούτρα και έχω ξετρελαθεί πάλι. Έπαθα addiction και θέλω να τα βλέπω συνέχεια και ας μου πίνουν το αίμα (σα κουνούπια είναι με στραγγίζουν εντελώς).  

Σε άλλα νέα, οι ποδηλατοβόλτες συνεχίζονται, το κολυμβητήριο λίγο με έχασε (είδες που σου είπα ο Ιούλιος ήταν βλακομήνας, όλα χαλάσανε), και γενικά life goes on as always does. 

Γιαυτό σου κάνω αυτό το ποστ να σε keep updated. :)
Φιλιά σε όσους διακοπάρουν! Και στους υπόλοιπους...

Keep καρπούζιing!!!

Πάσχας Τέλος

Εδώ είμαι και εγώ!!
Δεν είναι ό,τι αδιαφορώ, αλλά μια κάτι θέματα που είχα με τον ΟΤΕ, μια οι γιορτές καταλαβαίνεις ότι χάθηκα λίγο παραπάνω από το συνηθισμένο.

Στα δικά μας λοιπόν, οι τελευταίοι μήνες ήταν πολύ γεμάτοι. Παραγεμισμένοι, θα έλεγα. Ως το λαιμό. Με βλακείες.

Βαρέθηκα τις βλακείες. Βαρέθηκα την υπεροψία. Βαρέθηκα γενικά. Και όπως ξέρεις δεν είναι ότι βαριέμαι και δύσκολα. Παραβαρέθηκα.

Το μόνο θετικό είναι η ιστιοπλοΐα, που τελείωσε και αυτή, αλλά στο μεταξύ φχαριστήθηκα θάλασσα, σκότες και μαντάρια. 

Το Πάσχα πέρασε ανεπιστρεπτί, ευτυχώς. Αν και γνωρίζετε πόσο απεχθάνομαι όλο αυτό το βάρβαρο σκηνικό του οβελία, έφαγα απ'τα άλλα τα γνωστά. Και έσκασα κιόλας. 

Μετά από κάτι άλλα υγείας (ελαφριά ευτυχώς) θέματα, βούρ ξανά στις προγραμματισμένες ασκήσεις για να χάσουμε ότι σαβούρα μαζέψαμε το χειμώνα που μόλις πέρασε.

Και ποδήλατο. Φυσικά ποδήλατο.

Σήμερις θα κάνω και την πρώτη σοβαρή βόλτα. 

Αυτά τα νέα. συμπυκνωμένα. 
Έχω να σου πω και να σου σχολιάσω μπόλικο πράμα. Αλλά δεν θα το κάνω τώρα. Κρατήσου γερά και έρχομαι :)

Μουτς 

Χίερ άι άμ...:)

Έρχεται μια μεγαααααααλη πανσέληνος!
Ένα Σ/Κ γεμμάτο δουλειές και πολύ πολύ τρέξιμο!

Η μεγάλη εβδομάδα πλησιάζει και πρέπει να αγοράσουμε δώρα για βαφτιστήρια κλπ. Δεν έχω ιδέα τι να πάρω στο δικό μου - είναι και κοτζάμ γαϊδούρι 13 χρονών...Τελευταία του πήρα ένα άι ποντ...Μεγάλωσε και αυτό, σε λίγο θα του παίρνω προφυλακτικά...Τρομάζω και μόνο στην ιδέα!!! Αναπολώ τις εποχές που ήταν μικρούλι και του ψώνιζα όλα αυτά τα μικροσκοπικά πραγματάκια που παίρνουν στα παιδιά...Παπουτσάκια, ρουχαλάκια, παιχνιδάκια...Όλα σε -άκια. Τώρα είναι όλα σε -άρες!Παπουτσαρες, ρουχάρες κλπ....Αχ!

Άσε που όταν λέω ότι έχω 13 χρονών βαφτιστήρι όλοι ψιλοκαταλαβαίνουν την ηλικία μου! Θ λέω ότι το βάφτησα ενώ ήμουν μωρό με τη βοήθεια των γονιών μου και έτσι θα μεγαλώνουμε μαζί...Καλή ιδέα νομίζω...:)


Αναμένω και το πακέτο μου που θα φτάσει αεροπορικώς τη μεγάλη Πέμπτη και έτσι οι τελευταίες μέρες και ώρες θα περάσουν πολύ δύσκολα... Αλλά νιώθω λίγο, όπως όταν ήμουν μικρή, που περίμενα τη Μεγάλη Πέμπτη τη νονά μου να μου φέρει τα δώρα μου και τη λαμπαδα μου (που βέβαια η νονά μου ήταν τόσο προκομένη που είχε τύχει Πάσχα να μου φέρει τη λαμπάδα στην Ανάσταση, έξω από την εκκλησία... αλλά την αγαπούσα σαν τρελλή) Έτσι και τώρα περιμένω με ανυπομονησία να παραλάβω το δώρο μου!!!:)

Επίσης αγαπημένε μου αναγνώστη θέλω να σου πω ότι ήμουν κακό κορίτσι την προηγούμενη εβδομάδα και αθέτησα μια υπόσχεση. Ή μάλλον δεν ήμουν σωστή απέναντι σε κάποιον, και το κουβαλάω μέσα μου...Αλλά έτσι γίνεται πάντα, με τρώνε οι τύψεις όταν κάνω κάτι που δεν το θεωρώ σωστό...

ΑΑΑΑ! Μην ξεχάσω να σου πω ότι από εχθές το βράδυ είναι ένα σκυλάκι εδώ κοντά κάπου, που κάνει σαν λύκος που σεληνιάζεται...Και δεν έχει σταματήσει....Το άλλο μου μισό λέει πως μπορεί να πέθανε ο ιδιοκτήτης του και γιαυτό θρηνεί...Αλλά αυτό είναι ακόμα πιο creepy σαν ιδέα από όλα αυτά που έβαλε το μυαλό μου.... Μπορεί βέβαια να φταίει και η πανσέληνος που έρχεται...Αλλά ήμαρτον! Δεν κουράζεται ποτε????Νυχτα - μέρα ουουουουουουουουουου ουουουουουουουυουου!!!

Επίσης ο από πάνω μου έχει βαλθεί να με διώξει...Κάθε μέρα εδώ και μια εβδομάδα ξεκινάει γύρω στις 11 μέχρι το μεσημέρι και τρυπάει με ένα τρυπάνι πάνω από το κεφάλι μου!!!

Παίζουν με τα νεύρα μου παιδί μου σου λέω!!!!

Anyway πολλά είπα πάλι...

Φεύγω!

Α!!!!!Να σου πώ ότι επιτέλους σήμερα ξεκινάω κολυμβητήριο και από προχθές έχω ξεκινήσει γυμναστική....

Θα γίνω κορμάρα να σκάσουν όλες οι φίλες μου....:)

Αυτά τα News από τον πλανήτη μου( που σημειωτέων μετράει χρόοοοοοοοοοονια που έχει ανακαλυφθεί - θα σου μιλήσω άλλη μέρα γιαυτό και ελπίζω να βρώ και τα σχέδια του που κάπου πρέπει να υπάρχουν...)

Φιλιααααααααααααααααααααααααααααααααα!