Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Μεχρι να βρούμε ουρανό - άσε με να παραμιλώ...

Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά,
ας μείνουμε με γρατσουνιές στους ώμους και στην πλάτη,
να μαρτυράνε πως οι δυο πετάξαμε ψηλά
σαν κοιμηθήκαμε μαζί στο ίδιο το κρεβάτι.

Μέχρι να βρούμε ουρανό,
άσε με να παραμιλώ,
να καίγομαι στο σώμα σου,
και να φιλώ το στόμα σου.

Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά,
ας μείνουμε με γρατσουνιές στους ώμους και στην πλάτη,
τις νύχτες να σε προσκυνώ με λόγια φλογερά
σαν θα σε ρίχνω στης φωτιάς ξανά το μονοπάτι.



Μέχρι να γίνουμε άγγελοι θα είμαστε εδώ στη γη...

4 σχόλια:

  1. αααχχ..
    τι μου θυμησες παλι αποψε!!!το τσιμπημα σου ειναι θανατηφορο σκορπινα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @lockheart

    καλημέρα...Δεν μπορεί αυτή η κομματάρα να μην σου φ'έρνει στο μυαλό ούτε μια καλή ανάμνηση....

    δεν μπορεί...

    :)))

    Φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χμμμ...
Έχετε να πείτε κάτι?Εδώ είναι το σωστό μέρος...
Ακούω λοιπόν!