Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα videakia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα videakia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 23 Μαΐου 2013

Κοσμολογία

Εχω πολλά που γυρίζουν στο μυαλό μου, αλλά σήμερα αποφάσισα να ασχοληθώ με την κοσμολογία.

Ξέρεις μωρέ αυτή η επιστήμη που ασχολείται με τη δημιουργία του συμπαντος.

Ναι ,υπάρχει και επιστήμη εκτός από το παραμύθι του Αδαμ και της Ευας και του "Και εγενετω φως" κλπκλπ. 

Πάντα μου κέντριζαν το ενδιαφέρον οι θετικές επιστήμες. Ναι, ναι είμαι από αυτές που δε συμπαθούσαν τα κορίτσια και το κουτσομπολιό στο σχολείο και οι φίλοι μου ήταν πάντα αγόρια. Δεν έκανα λατινικά και δεν συμπαθώ τα θεωρητικά μαθήματα. Αντίθετα τα μαθηματικά και η φυσική ήταν πάντα αγαπημένα μου. Ήταν και είναι πάντα κάτι που καταλάβαίνω πολύ καλύτερα. Ο λόγος? Απλά έιναι λογικά αποδείξιμα και τεκμηριωμένα και δεν χρειάζονται σάλτσες για να καλύψουν τις τρύπες και τα κενά των θεωρητικών. 

Καθώς λοιπόν διάβαζα για τα παράλληλα σύμπαντα, που πλέον αποδεικτύεται ότι υπάρχουν, έπεσα ΞΑΝΑ για χιλιοστή φορά πάνω σε αυτόν τον τύπο, που κάποια χρόνια πριν είχα δεί ένα ντοκυμαντέρ γιαυτόν και είχα πάθει πλάκα. 

Ο Stephen Hawking είναι παγκοσμίου φήμης και βραβευμένος επιστήμονας κοσμολόγος και έχει απαντήσει, με αποδείξεις πάντα, με τις ερευνές του σε πολλά αναπάντητα, μέχρι τώρα, ερωτήματα όπως τη δημιουργία του σύμπαντος. 

Σήμερα λοιπόν θα σας δώσω αυτό το βιντεάκι το οποίο είναι και υποτιτλισμένο για όσους δεν τα πάνε καλά με τα αγγλικά, και σας προτείνω να το παρακολουθήσετε γιατί πραγματικά ΑΞΙΖΕΙ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ.



Σας φιλώ τσιμπητά

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013

Έρωτας λέμε!




O έρωτας δεν είναι λέξη άτιμη, αλλά μια λέξη που την ατίμασαν 
                                                                                       Jean de La Fontaine


Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012

Μη φύγεις...


Αφιερωμένο στην Αυτή!
Μόλις το είδα αλήθεια σκέφτηκα το σχόλιό σου στο προηγούμενο πόστ! Γιαυτό και στο αφιερώνω...;)

Μουτς!

Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

Εκλογές & Ελληνάρες 2012



Ποτέ δεν υπήρξα φαν του Ελληνάρα. Το έχω δηλώσει πολλές φορές. Επίσης ποτέ δεν έφτασα τις δημόσιες σχέσεις μου σε τέτοιο επίπεδο ώστε να μπορώ να ανεχτώ στον ίδιο χώρο με εμένα να υπάρχουν ακροδεξιοί, φασίστες, ναζί, ή άλλοι διανοητικά καθυστερημένοι τύποι. 
Το ίδιο νιώθω και τώρα. 


Ο κατ' άλλους "σοφός" λαός εχθές μίλησε. Και τι είπε? Μλκιες ώς συνήθως. Πότε σκέφτηκε ο Ελληνάρας πριν πράξει για να το κάνει και τώρα? Πότε πραγματικά έπραξε ο Ελληνάρας με λογική και όχι παρορμητικά για να το κάνει και τώρα? 


ΠΟΤΕ


Ξέρεις γιατί? Γιατί φταίει αυτή η Ελληνίδα μάνα, που αντί για άντρες ανέθρεψε μαμόθρευτα που δεν μπορούν να παλέψουν για το αύριο και που εγκαταλείπουν στην πρώτη δυσκολία. Φταίει αυτός ο Έλληνας πατέρας που είναι μονίμως απών και σταρχιδιστής και ανέθρεψε παρτόλες που το μόνο που τους νοιάζει είναι να ξυστούν στο γραφειάκι τους για 8ωρίτσες και μετά να πάνε να βγάλουν τα μάτια τους με τις ώρες, ή να φτιάξουν τα νύχια τους και να αράξουν στις παραλίες.  Φταίει η ελληνική οικογένεια, γιατί μεγάλωσαν ένα μάτσο μουλάρια που το 40% αποφάσισε να πάει για μπάνιο εχθές αντί να ψηφίσει. Έτσι άφησαν στο υπόλοιπο 60% (μουλάρια και αυτοί) να ψηφίσουν και να βάλουν τους ναζί στη βουλή. 


Φταίει η ελληνική οικογένεια που δεν τους έμαθε τι πραγματικά θα πει Ναζί. Που δεν τους μίλησε ποτέ για φούρνους και σαπούνια. Που δεν τους έδειξε την καταστροφή που μπορεί να προκαλέσει το μίσος ανάμεσα στους ανθρώπους.


Εγώ εχθές ψήφισα αυτό που πραγματικά ένιωθα. Απαγκιστρωμένη από ψεύτικες υποσχέσεις, και από ψηφοθηρικές βλακείες. Εχθές ήταν η πρώτη νύχτα εκλογών που κοιμήθηκα με τη συνείδησή μου ήσυχη. Και κάθε νύχτα από εδώ και πέρα θα συνεχίσω να το κάνω. Γιατί ψήφισα αυτό ακριβώς που ένιωθα. Και ας είμαι 1 στους 6 Έλληνες που η φωνή μου δεν θα εισακουστεί στη βουλή. Ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί εκεί έξω που συμφωνούν μαζί μου. Έτσι και αλλιώς, στο έχω πεί πολλές φορές. Είμαι πιο διαφορετική απ'όσο νομίζεις. Δεν ταιριάζω πουθενά.


Λυπάμαι για όλους αυτούς που ψηφίζοντας συντήρησαν το πολιτικό κατεστημένο που υπάρχει εδώ και χρόνια στην Ελλάδα. Και ας νομίζουν ότι επειδή δεν ψήφισαν άμεσα μπλέ η πράσινο έκαναν την αλλαγή. Σκ@τ@ αλλαγή ψηφίσατε. Μέσες άκρες τα ίδια πρόσωπα είναι πάλι μπροστά. Ά, μην ξεχνιόμαστε. Και οι ναζί πάνω απ'ολα. Κερασάκι στην τούρτα σας.


Στην τελική χαίρομαι που το κόμμα που ψήφισα βρίσκεται έξω από μια Ναζιστική βουλή. Έτσι και αλλιώς δεν είχε χώρο για μένα εκεί μέσα...

Κυριακή 6 Μαΐου 2012

Η μοναξιά στήνει παγίδες



Όπως έχω αναφέρει πολλές φορές μέσα στην εβδομάδα αυτή η πανσέληνος με έχει ξεκάνει. 
Αν έχω ταυτιστεί ποτέ με τραγούδι σίγουρα είναι απόψε με αυτό.
Κάθε στίχος, κάθε νότα, απ'την αρχή μέχρι το τέλος.


Η σιωπή είναι πάντα αλλιώτικη όταν είσαι μόνη. Είναι τόσο δυνατή που σε ξεκουφαίνει.
Όμως αν δώσεις λίγο προσοχή, μες στη σιωπή, θα ακούσεις τη μοναξιά να σου μιλά. 

Και αυτά που έχει να σου πεί είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που θα ακούσεις ποτέ.
Γιατί απλά είναι αυτά που έχεις να πεις ο ίδιος στον εαυτό σου. 
Για τα λάθη, τα πάθη, τα λάθη, ΤΑ ΛΑΘΗ....




Όλα είναι αλλιώτικα χωρίς παρέα. Είναι σκληρό, ναι. 


Δεν νιώθω θλίψη σήμερα. Όχι.


Θλίψη ένιωθα εχθές και προχθές και θλίψη θα νιώθω αύριο και μεθαύριο. 
Απόψε η νύχτα είναι μόνο για μένα.
 Καμιά θλίψη δεν χωράει εδώ απόψε. 

Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

Yellow submarine leads to Titanic...








Ένα πράγμα έχω να σου πω :

Όταν παίζεις με υποβρύχια...




 καταλήγεις σε ναυάγιο...



Σάββατο 21 Απριλίου 2012

Have You Ever? Really really?




To really love a woman
To understand her -you gotta know her deep inside
Hear every thought - see every dream
And give her wings - when she wants to fly
Then you find yourself lying helpless in her arms
You know you really love a woman


When you love a woman then tell her
That's she's really wanted
When you love a woman then tell her that she's the one
'cause she needs somebody to tell her
that it's gonna last forever
So tell me have you ever really
-really really ever loved a woman?


To really love a woman
Let her hold you -
till you know how she needs to be touched
Yoy 've gotta breath her - really taste her
Till you can feel her in your blood
And when you can see your unborn children in her eyes
You know you really love a woman

When you love a woman
then tell her that she's really wanted
When you love a woman then tell her that she's the one

'cause she needs somebody to tell her
that you'll always be together
So tell me have you ever really
-really really ever loved a woman?


You got to give her some faith - hold her tight
A little tenderness - you gotta treat her right
She will be there for you takin' good care of you
You really gotta love your woman...


Then when you find yourself lying helpless in her arms
You know you really love a woman
When you love a woman you tell her
that she's realy wanted
When you love a woman tell her that she's the one 
She needs somebody to tell her 
that it's gonna last forever
So tell me have you ever really
-really really ever loved a woman?



Just tell me have you ever really
really, really, ever loved a woman?
Just tell me have you ever really
really really ever loved a woman?


Αλήθεια αναρρωτιέμαι, αγάπησες ποτέ?

Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012

Όλες μας τις ίδιες βλακείες κάνουμε...



Αν και δεν τη χωνεύω σαν χαρακτήρα στη σειρά, 
(για μένα μόνο ΜΙΑ Mrs Draper θα υπάρχει
 και αυτή την λένε Betsy),
το συγκεκριμένο κομμάτι το λάτρεψα...


Αφιερωμένο, σε εκείνες τις όμορφες μέρες...

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

Γένους Θυλικού

 
Γεννήθηκα γένους θυλικού.
Μεγάλωσα σαν αρσενικό.

Ο μπαμπάς μου σκέφτηκε ότι το θυλικό του είναι ξανθό, άσπρο και πολύ εύθαυστο για να επιβιώσει σ'αυτόν τον σκληρό κόσμο και αποφάσισε να το μεγάλώσει έτσι ώστε να μην έχει ανάγκη κανέναν. 
Δυστυχώς η ευτυχώς τα κατάφερε.

Πολλές φορές ευχήθηκα να ήμουν άντρας. Τον τελευταίο καιρό ακόμη περισσότερο...
Ψάχτηκα γιατί μου συμβαίνει αυτό. Δεν το πάθαινα πάντα. Τα τελευταία περίπου 8 χρόνια μόνο...

Τελικά ανακάλυψα ότι το μόνο κοινό που είχαν τα τελευταία χρόνια ήταν το περιβάλλον μου. Δηλαδή όχι ακριβώς όλο το περιβάλλον μου αλλά 2 άτομα. 
2 άτομα που με ήθελαν πολύ δίππλα τους, αλλά όχι γιαυτό που είμαι. Με ήθελαν γιαυτό που είχαν φανταστεί πως μπορεί να είμαι. Και με πίεζαν ο καθένας με τον τρόπο του, να γίνω αυτό που φαντάζονταν.

Δηλαδή εύθραυστο, θυλικό.

Στην πρώτη περίπτωση ζορίστηκα και κάποια στιγμή εγκατέλειψα. Στη δεύτερη περίπτωση δυστυχώς δεν εγκατέλειψα εγκαίρως. Ζορίστηκα, και ζορίζομαι, και εγκαταλείφθηκα.

Είναι η φύση μου τέτοια που δεν συμπεριφέρομαι ακριβώς σαν γυναίκα πολλές φορές, ενώ άλλες πνίγομαι στη γυναικεία μου φύση. Με βολεύει, όμως,  η άνεση των αντρών. Δεν βρίσκω καμία δυσκολία στο να κάνω μόνη μου όλα τα μερμέτια του σπιτιού, ή να δουλέψω σαν εργάτης σε ναυπηγείο. Μάλλιστα τα προτιμώ από το να σιδερώσω! Αγαπώ το μπιλιάρδο, τις μηχανές, τις αλητείες, την ταχύτητα, και σιχαίνομαι το κουτσομπολιό, τις κατινιές και τις πουτ@νιές. Η ευθύτητα ήταν πάντα το κυριότερο χαρακτηριστικό μου, ενώ ο γυναικείος ελιγμός, πραγματικά μου είναι μια άγνωστη έννοια. Γιαυτό οι φίλοι μου ήταν παντα άντρες και από όταν σταμάτησαν να είναι άντρες απλά δεν έχω φίλους.(εντάξει κάτι έχω ας μη το μηδενίζω εντελώς).
Περίεργη ψυχοσύνθεση.

Όμως τώρα, που είμαι πιο μόνη από ποτέ, και που η εσωτερική ανασκόπηση είναι η μονδική μου φίλη, θέλω να σου πω που κατέληξα.

Υπάρχουν γυναίκες πιο θυλικές και εύθραυστες και γυναίκες περισσότερο δυναμικές και ανεξάρτητες. 
Όλες όμως είναι στοργικές, αγαπησιάρες, προστατευτικές. Όλες μπορούν να γίνουν τόσο γλυκιές και ζουζουνιάρες, όσο σκύλες και γκρινιάρες.

Όλες αισθάνονται τα ίδια πράγματα. Με τον ιδιο τρόπο. Για τους ίδιους λόγους.
Ο τρόπος που εκφράζονται έχει να κάνει με το πόσο αρενικός είναι ο άνθρωπος δίπλα τους. 
Άρα αν θέλεις να έχεις δίπλα σου μια πολύ θυλική γυναίκα, φρόντισε να είσαι αληθινό αρσενικό.

Γιατί πάνω απ'όλα οι γυναίκες έχουν διαίσθηση, και το fake, το άνανδρο αρσενικό το καταλαβαίνουν. Αντί να του υποδείξουν το πόσο λίγος είναι, εκείνες φροντίζουν να καλύψουν το κενό...

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Εγώ έμαθα πάντως ;)

Όποιος με θέλει να φροντίσει να με θέλει γιαυτό που είμαι και όχι γιαυτό που θέλει να γίνω. Και αν θέλει να γίνω κάτι άλλο, είμαι πρόθυμη να το κάνω αρκεί να γίνει και εκείνος το ανάλογο μισό που θα μου κουμπώνει. Γιατί οι εκπτώσεις πέρασαν. 
Ανεπιστρεπτί.

Σας αγαπώ και αν και δεν αισθάνομαι καθόλου γιορτινή διάθεση σας εύχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΆ! Εύχομαι αν υπάρχει κάποιο αρκετά αρσενικό στη ζωή σας να φέρει ένα λουλούδι, έτσι ώστε να του χαρίσετε το μεγαλύτερο θυλικό σας χαμόγελο. Γιατί ξέρω ότι αν δεν σας φέρει τίποτα το ίδιο θα λάβει πίσω...;)

Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012

Love The Way You Lie





I can’t tell you what it really is
I can only tell you what it feels like
And right now there’s a steel knife
In my windpipe
I can’t breathe
But I still fight
While I can fight

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

Χειμώνας. Βαρύς.



Νιώθω σαν τον σπόρο.Θέλω να κουκουλωθώ και να με σκεπάσει το χιόνι...Θα τα ξαναπούμε όταν έρθει ποτέ η άνοιξη...

Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012

Όψεις...




Όλα τα πράγματα τη ζωή μας έχουν πολλές όψεις. Το πως τα βιώνουμε έχει να κάνει με το πρίσμα μέσα από το οποίο τα κοιτάμε...

Μπορείς να είσαι πολύ δυστυχισμένος ενώ τα έχεις όλα, και από την άλλη να αρκούν μικρά ασήμαντα πράγματα για να σε κάνουν τόοοοοοοσοοοοο ευτυχισμένο!!!

Εδώ και καιρό ζω μέσα στη μιζέρια, και σήμερα που ζω κάτι χαρούμενο, είμαι μόνη μου...
Δεν έχω με ποιον να το μοιραστώ και έτσι το μοιράζομαι με εσάς, που είστε πάντα εδώ, η παρέα μου!


Σας ευχαριστώ!

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

Wish...

Γιατί είναι δύσκολο οι άνθρωποι να είναι ειλικρινείς?
Γιατί είναι δύσκολο να μοιράζονται? Αληθινά. Τα πάντα.

Δεν έχω υπάρχει καμία θεωρία που να μην έχω καταρρίψει.
Δεν υπάρχει καμία αξία που να μην μου την έχουν γονατίσει μπροστά μου. Που να μην μου την έχουν ξεφτιλίσει στο όνομα την αγάπης, της φιλίας του ενδιαφέροντος.


Γιατί είναι τόσο δύκολη η αγάπη?



Κομμάτι που με γυρίζει πολλά χρόνια πίσω. Τότε που πίστευα και ζούσα μέσα στο ροζ. Τότε που κανείς δεν με είχε ποδοπατήσει ακόμα...

Τότε που ακόμη ήμουν ροζ.

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

Σ'αγαπώ



Λείπω καιρό...
Πολύ....

Δεν ξέρω γιατί...Ίσως φταίνε οι συγκυρίες...
Ίσως φταίω εγώ...

Όμως επέστεψα...
Και πάλι, όχι γιατί θέλω...

Αλλά γιατί μόνο έτσι μπορώ...

Να μιλήσω, να εκφράσω...

- Σ'αγαπώ...
- Γιατί?

Επειδή κοιμάσαι και ξυπνάς δίπλα μου.
Επειδή με κακομαθαίνεις.
Επειδή με βλέπεις και με ακούς, όπως έχω γίνει και διασκεδάζεις αντί να φύγεις..
Επειδή είσαι εδώ και υπομένεις.
Επειδή ούτε εσυ μπορείς, αλλά επειδή ξέρεις ότι εγώ δεν μπορώ είσαι βράχος δίπλα μου...

Σ'αγαπώ γιατί λές ότι θα μ'αγαπάς ακόμα και όταν γίνω γριά άρρωστη...

Και μετά από τόσες μέρες μουγκή, μόνο αυτό βρίσκω να πώ...

Σ'αγαπώ και απλά θέλω να σ'αγαπώ έτσι και στα 79...

Σ'ευχαριστώ που με κάνεις να μη νιώθω μόνη ακόμα και όταν δεν είσαι εδω...

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

Things just feel so wrong, baby when you're gone

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πολλά πράγματα μαζί...
Είναι η αγάπη, η συντροφικότητα, ο έρωτας, η φιλία, το ενδιαφέρον, η διάθεσή μας για προστασία, και η ανάγκη μας παράλληλα...

Έχουμε μάθει να ζούμε σε μια ρουτίνα, καθημερινή...Και μερικές φορές η καθημερινότητα μας φαίνεται κενή, ανούσια, σαν να μην κάνουμε τίποτα ουσιαστικό. Κι όμως, όταν αυτή η καθημερινότητα, αλλάξει λίγο για κάποιο λόγο, τότε εκτιμούμε την όμορφη και γεμάτη ρουτίνα της προηγούμενης καθημερινότητάς μας...

Τον τελευταίο καιρό, η κατάσταση είναι λίγο δύσκολη. Όπως όλοι έτσι και εγώ ζορίζομαι πολύ οικονομικά. Κάτι οι εταιρείες που δεν έχουν ρευστό, κάτι οι διευθυντές που μας γράφουν κανονικά... Έτσι καταλήγει η καθημερινότητα λίγο πολύ η ίδια, Σπίτι - δουλειά - σπίτι -ταινία - νάνι....

Το άγχος αυξάνεται και η διάθεση μειώνεται και κάπου χάνουμε και την ουσία...

Πριν από λίγες μέρες, άλλαξε η καθημερινότητά μου, ξαφνικά. Ο λόγος? Ένα επαγγελματικό ταξίδι για το έτερον ήμισυ, με άφησε έρμη και μοναχή να απολαύσω την καθημερινότητά μου...

Το αποτέλεσμα?

Σκέτη απελπισία...
Η κατάσταση είναι δραμα... Νιώθω ότι οι μέρες μου είναι άδειες, το σπίτι είναι άδειο, εγώ είμαι άδεια...

Τριγυρνάω μέσα στο σπίτι σαν το φάντασμα...Μαγειρεύω, καθαρίζω, ασχολούμαι με τον γάτο μου...Αλλά όλα είναι άγευστα...Άχρωμα...

Γιαυτό θέλω να σου το δηλώσω και επισήμως ότι
ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ!
και περιμένω σαν τρελλή να γυρίσεις για μια αγκαλιά...:)

Το τραγουδάκι αφιερωμένο...:)

Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009

Γύρισα για να ξαναφύγω...¨)



Οι διακοπές φέτος χωρίζονται σε 2 μέρη..

Το πρώτο μέρος, μόλις τελείωσε.
Είχε ξεκινήσει γαλάζια με τρελές βουτιές -στο κενό, και στα βαθιά. Συνέχισε σε τόνους του γκρι, με πολλές ώρες οδήγηση. Στο δρόμο μας συναντήσαμε νέες παραλίες, όμορφα χωριά και πολλά πολλά βουνάααααααααα! Κλέψαμε πορτοκάλια από τους παραγωγούς και ζητάμε συγνώμη γιαυτό αλλά τι να κάνω που με έπιασε κλεπτομανία μου....!!! Γι αλλού ξεκινήσαμε και αλλού βρεθήκαμε.

Τελικά η επιλογή μας ανταμείφθηκε .


Μάνη

Το βουνό και η πέτρα κυριαρχούν. Και κάπου εκεί ανάμεσα από σκληρά βράχια και σπίτια που μοιάζουν με πύργους παλιούς, υπάρχει το Γύθειο. Είναι μια κομμώπολη πάνω στη θάλασσα που περισσότερο μοιάζει με νησί παρά με πόλη. Ο κόσμος σκληρός και απόμακρος που όμως προσπαθεί(μάταια τις περισσότερες φορές) να δείξει φιλόξενος στους τουρίστες. όπως και να'χει το μέρος το αγαπήσαμε. Μας χάρισε πανέμορφες στιγμές χαλάρωσης και ξεγοιασιάς.
Αναλακύψαμε ένα καταπληκτικό μπαράκι απέναντι από το λιμάνι, πάνω σε ένα ύψωμα, στο οποίο απολαύσαμε φοβερά cocktail και ποτά με ήχους soul και funk.
Ανακαλύψαμε πόσο καλοί άνθρωποι είναι οι Γερμανοί - φιλόξενοι και καλόβολοι.
Επιβεβαιώσαμε πόσο όμορφα τοπία έχει η Πελοπόνησσος. Και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για κάποια άλλη χρονιά.

Ωστόσο, παρόλα τα όμορφα που ζήσαμε, είχα και κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες.


1η Αποτυχημένη Απόπειρα: Να μάθω να παίζω ρακέτες..

Για 300 φορά στη ζωή μου απέτυχα, έβγαλα νοκ άουτ τον συμπαίκτη μου τον οποίο πέθανα στο τρέξιμο(να μαζεύει το μπαλάκι το οποίο έστελνα όπου να 'ναι).
Τελικά αρκεστήκαμε σε πολλές παρτίδες ταύλι και ανάλογες μπύρες φυσικά...

2η Αποτυχημένη Απόπειρα : Να παραγγείλω ψάρι.

Πήγα στην ψαροταβέρνα με τον ταβερνιάρη να διαλέξω 2-3 μπαρμπούνια για τηγάνισμα, και έφυγα με 1 κιλό σφυριδοπούλα ψητή (και όλο αυτό για 2 άτομα παρακαλω! Έεεεεετσι....) Δεν μας χάλασε παραυτα, καθότι φρεσκότατη, ζουμερή και καλοψημένη!! Την απολαύσαμε παρα θιν αλός και ταίσαμε και τα ψαράκια πέριξ....

3η Αποτυχημένη Απόπειρα : Να συμφιλιωθώ με τα σφηγκομέλισσομπαμπουροζουζούνια.

Προσπάθησα πολύ, αλλά.... Ζουζούνια - Σκορπίνα 7 - 0.
Κατέληξα στο κέντρο υγείας Γυθείου με το χέρι μου τούμπανοα πό τα τσιμπήματα, να παλεύω με ασκούεμενες νοσοκόμες οι οποίες βάλθηκαν να μου σπάσουν όλες μου τις φλέβες (οι οποίες από τα νέυρα μου είχαν γίνει σαν νεροσωλήνες!). Τελικά δεν θυμάμαι τίποτα από το ταξίδι της επιστροφής καθότι ναρκώθηκα από τα φάρμακα και την έβγαλα σαν την αρκούδα το χειμώνα - σε νάρκη βαθειά...


Αυτά λοιπόν από το πρώτο μέρος των διακοπών. Δεν έχω καμιά φωτογραφία (καθότι όλες τις έχει στην κατοχή του ο διάσημος φωτογράφος μου ), αλλά έχω πολλά πολλά video τα οποία φυσικά και δεν θα δημοσιεύσω για ευνόητους λόγους...:PPPPP

Σας φιλώ γλυκά και εύχομαι όσοι δεν φύγατε ακόμη να φύγετε σύντομα και να περάσετε τέλεια!!!

Και να θυμάσαι πάντα :

Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε και ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει...:)

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2009

Μεχρι να βρούμε ουρανό - άσε με να παραμιλώ...

Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά,
ας μείνουμε με γρατσουνιές στους ώμους και στην πλάτη,
να μαρτυράνε πως οι δυο πετάξαμε ψηλά
σαν κοιμηθήκαμε μαζί στο ίδιο το κρεβάτι.

Μέχρι να βρούμε ουρανό,
άσε με να παραμιλώ,
να καίγομαι στο σώμα σου,
και να φιλώ το στόμα σου.

Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά,
ας μείνουμε με γρατσουνιές στους ώμους και στην πλάτη,
τις νύχτες να σε προσκυνώ με λόγια φλογερά
σαν θα σε ρίχνω στης φωτιάς ξανά το μονοπάτι.



Μέχρι να γίνουμε άγγελοι θα είμαστε εδώ στη γη...

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

Dimitra Galani - Stereotipa




Ώρα τρεις τη νύχτα,
ανεβαίνω τα σκαλιά
μα δε νυστάζω
μ' ανοιχτό το φως ξανά,
τη δική σου τη μεριά
ούτε που κοιτάζω

Τι είναι αυτό που λείπει
απ' τη μέσα μου ζωή?
τα δάχτυλά σου
μια γουλιά νερό, θα πιω
πώς αλλιώς να καταπιώ,
πως τα πάντα αλλάζουν.

Πάρε εσύ τα χάδια
τα γυμνά σκοτάδια
τα πρωτότυπα
κι άσε εδώ για μένα
κάτι στοιχειωμένα
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
καρδιά μου

στερεότυπά μου
έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα
και γι' αυτό θυμώνω
που θα λέω στον πόνο
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
λες κι είμαστε αγκαλιά...

Άμα θες να δεις
τη δικιά μου τη σκιά
αντί για μένα
όπου πάω, τ' ακούς, να 'ρθείς
να κοιτάς από μακριά
το δικό σου ένα

Δε μπορώ να ζω
εδώ μέσα άλλος κανείς.
θα βγω λιγάκι
δυο μικρά πουλιά πετούν
στα μηνύματα αδειανό
τ' άσπρο φακελάκι

Πάρε εσύ τα χάδια
τα γυμνά σκοτάδια
τα πρωτότυπα
κι άσε εδώ για μένα
κάτι στοιχειωμένα
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ,σ' αγαπώ
καρδιά μου
στερεότυπά μου
έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα
και γι' αυτό θυμώνω
που θα λέω στον πόνο
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
λες κι είμαστε αγκαλιά...

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ

Ακούστε τα ρεζιλίκια που περιέγραφα στην προηγούμενη ανάρτηση...

Έκανα αυτήν την ανάρτηση λίγο μετά τις 8 και το video δούλευε...Μιαμιση ώρα μετά "is no longer available..."

Όχι ότι περίμενα κάτι καλύτερο, αλλά μου τη δίνει ρε γαμώτο η λογοκρισία το 2008.

Με τις υγείες σας...