Πέμπτη 23 Μαΐου 2013
Κοσμολογία
Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013
Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012
Μη φύγεις...
Δευτέρα 7 Μαΐου 2012
Εκλογές & Ελληνάρες 2012
Ποτέ δεν υπήρξα φαν του Ελληνάρα. Το έχω δηλώσει πολλές φορές. Επίσης ποτέ δεν έφτασα τις δημόσιες σχέσεις μου σε τέτοιο επίπεδο ώστε να μπορώ να ανεχτώ στον ίδιο χώρο με εμένα να υπάρχουν ακροδεξιοί, φασίστες, ναζί, ή άλλοι διανοητικά καθυστερημένοι τύποι.
Το ίδιο νιώθω και τώρα.
Ο κατ' άλλους "σοφός" λαός εχθές μίλησε. Και τι είπε? Μλκιες ώς συνήθως. Πότε σκέφτηκε ο Ελληνάρας πριν πράξει για να το κάνει και τώρα? Πότε πραγματικά έπραξε ο Ελληνάρας με λογική και όχι παρορμητικά για να το κάνει και τώρα?
Ξέρεις γιατί? Γιατί φταίει αυτή η Ελληνίδα μάνα, που αντί για άντρες ανέθρεψε μαμόθρευτα που δεν μπορούν να παλέψουν για το αύριο και που εγκαταλείπουν στην πρώτη δυσκολία. Φταίει αυτός ο Έλληνας πατέρας που είναι μονίμως απών και σταρχιδιστής και ανέθρεψε παρτόλες που το μόνο που τους νοιάζει είναι να ξυστούν στο γραφειάκι τους για 8ωρίτσες και μετά να πάνε να βγάλουν τα μάτια τους με τις ώρες, ή να φτιάξουν τα νύχια τους και να αράξουν στις παραλίες. Φταίει η ελληνική οικογένεια, γιατί μεγάλωσαν ένα μάτσο μουλάρια που το 40% αποφάσισε να πάει για μπάνιο εχθές αντί να ψηφίσει. Έτσι άφησαν στο υπόλοιπο 60% (μουλάρια και αυτοί) να ψηφίσουν και να βάλουν τους ναζί στη βουλή.
Φταίει η ελληνική οικογένεια που δεν τους έμαθε τι πραγματικά θα πει Ναζί. Που δεν τους μίλησε ποτέ για φούρνους και σαπούνια. Που δεν τους έδειξε την καταστροφή που μπορεί να προκαλέσει το μίσος ανάμεσα στους ανθρώπους.
Εγώ εχθές ψήφισα αυτό που πραγματικά ένιωθα. Απαγκιστρωμένη από ψεύτικες υποσχέσεις, και από ψηφοθηρικές βλακείες. Εχθές ήταν η πρώτη νύχτα εκλογών που κοιμήθηκα με τη συνείδησή μου ήσυχη. Και κάθε νύχτα από εδώ και πέρα θα συνεχίσω να το κάνω. Γιατί ψήφισα αυτό ακριβώς που ένιωθα. Και ας είμαι 1 στους 6 Έλληνες που η φωνή μου δεν θα εισακουστεί στη βουλή. Ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί εκεί έξω που συμφωνούν μαζί μου. Έτσι και αλλιώς, στο έχω πεί πολλές φορές. Είμαι πιο διαφορετική απ'όσο νομίζεις. Δεν ταιριάζω πουθενά.
Λυπάμαι για όλους αυτούς που ψηφίζοντας συντήρησαν το πολιτικό κατεστημένο που υπάρχει εδώ και χρόνια στην Ελλάδα. Και ας νομίζουν ότι επειδή δεν ψήφισαν άμεσα μπλέ η πράσινο έκαναν την αλλαγή. Σκ@τ@ αλλαγή ψηφίσατε. Μέσες άκρες τα ίδια πρόσωπα είναι πάλι μπροστά. Ά, μην ξεχνιόμαστε. Και οι ναζί πάνω απ'ολα. Κερασάκι στην τούρτα σας.
Στην τελική χαίρομαι που το κόμμα που ψήφισα βρίσκεται έξω από μια Ναζιστική βουλή. Έτσι και αλλιώς δεν είχε χώρο για μένα εκεί μέσα...
Κυριακή 6 Μαΐου 2012
Η μοναξιά στήνει παγίδες
Η σιωπή είναι πάντα αλλιώτικη όταν είσαι μόνη. Είναι τόσο δυνατή που σε ξεκουφαίνει.
Όμως αν δώσεις λίγο προσοχή, μες στη σιωπή, θα ακούσεις τη μοναξιά να σου μιλά.
Και αυτά που έχει να σου πεί είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που θα ακούσεις ποτέ.
Γιατί απλά είναι αυτά που έχεις να πεις ο ίδιος στον εαυτό σου.
Για τα λάθη, τα πάθη, τα λάθη, ΤΑ ΛΑΘΗ....
Όλα είναι αλλιώτικα χωρίς παρέα. Είναι σκληρό, ναι.
Δεν νιώθω θλίψη σήμερα. Όχι.
Θλίψη ένιωθα εχθές και προχθές και θλίψη θα νιώθω αύριο και μεθαύριο.
Απόψε η νύχτα είναι μόνο για μένα.
Καμιά θλίψη δεν χωράει εδώ απόψε.
Δευτέρα 30 Απριλίου 2012
Σάββατο 21 Απριλίου 2012
Have You Ever? Really really?
To really love a woman
To understand her -you gotta know her deep inside
Hear every thought - see every dream
And give her wings - when she wants to fly
Then you find yourself lying helpless in her arms
You know you really love a woman
When you love a woman then tell her
That's she's really wanted
When you love a woman then tell her that she's the one
'cause she needs somebody to tell her
that it's gonna last forever
So tell me have you ever really
-really really ever loved a woman?
To really love a woman
Let her hold you -
till you know how she needs to be touched
Yoy 've gotta breath her - really taste her
Till you can feel her in your blood
And when you can see your unborn children in her eyes
You know you really love a woman
then tell her that she's really wanted
When you love a woman then tell her that she's the one
'cause she needs somebody to tell her
that you'll always be together
So tell me have you ever really
-really really ever loved a woman?
You got to give her some faith - hold her tight
A little tenderness - you gotta treat her right
She will be there for you takin' good care of you
You really gotta love your woman...
Then when you find yourself lying helpless in her arms
You know you really love a woman
When you love a woman you tell her
that she's realy wanted
When you love a woman tell her that she's the one
She needs somebody to tell her
that it's gonna last forever
So tell me have you ever really
-really really ever loved a woman?
Just tell me have you ever really
really, really, ever loved a woman?
Just tell me have you ever really
really really ever loved a woman?
Αλήθεια αναρρωτιέμαι, αγάπησες ποτέ?
Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012
Όλες μας τις ίδιες βλακείες κάνουμε...
(για μένα μόνο ΜΙΑ Mrs Draper θα υπάρχει
και αυτή την λένε Betsy),
το συγκεκριμένο κομμάτι το λάτρεψα...
Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012
Γένους Θυλικού
Γεννήθηκα γένους θυλικού.
Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012
Love The Way You Lie
I can only tell you what it feels like
And right now there’s a steel knife
In my windpipe
I can’t breathe
But I still fight
While I can fight
Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012
Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012
Χειμώνας. Βαρύς.
Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012
Όψεις...
Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012
Wish...
Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011
Σ'αγαπώ
Λείπω καιρό...
Πολύ....
Δεν ξέρω γιατί...Ίσως φταίνε οι συγκυρίες...
Ίσως φταίω εγώ...
Όμως επέστεψα...
Και πάλι, όχι γιατί θέλω...
Αλλά γιατί μόνο έτσι μπορώ...
Να μιλήσω, να εκφράσω...
- Γιατί?
Επειδή κοιμάσαι και ξυπνάς δίπλα μου.
Επειδή με κακομαθαίνεις.
Επειδή με βλέπεις και με ακούς, όπως έχω γίνει και διασκεδάζεις αντί να φύγεις..
Επειδή είσαι εδώ και υπομένεις.
Επειδή ούτε εσυ μπορείς, αλλά επειδή ξέρεις ότι εγώ δεν μπορώ είσαι βράχος δίπλα μου...
Σ'αγαπώ γιατί λές ότι θα μ'αγαπάς ακόμα και όταν γίνω γριά άρρωστη...
Και μετά από τόσες μέρες μουγκή, μόνο αυτό βρίσκω να πώ...
Σ'αγαπώ και απλά θέλω να σ'αγαπώ έτσι και στα 79...
Σ'ευχαριστώ που με κάνεις να μη νιώθω μόνη ακόμα και όταν δεν είσαι εδω...
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
Things just feel so wrong, baby when you're gone
Είναι η αγάπη, η συντροφικότητα, ο έρωτας, η φιλία, το ενδιαφέρον, η διάθεσή μας για προστασία, και η ανάγκη μας παράλληλα...
Έχουμε μάθει να ζούμε σε μια ρουτίνα, καθημερινή...Και μερικές φορές η καθημερινότητα μας φαίνεται κενή, ανούσια, σαν να μην κάνουμε τίποτα ουσιαστικό. Κι όμως, όταν αυτή η καθημερινότητα, αλλάξει λίγο για κάποιο λόγο, τότε εκτιμούμε την όμορφη και γεμάτη ρουτίνα της προηγούμενης καθημερινότητάς μας...
Τον τελευταίο καιρό, η κατάσταση είναι λίγο δύσκολη. Όπως όλοι έτσι και εγώ ζορίζομαι πολύ οικονομικά. Κάτι οι εταιρείες που δεν έχουν ρευστό, κάτι οι διευθυντές που μας γράφουν κανονικά... Έτσι καταλήγει η καθημερινότητα λίγο πολύ η ίδια, Σπίτι - δουλειά - σπίτι -ταινία - νάνι....
Το άγχος αυξάνεται και η διάθεση μειώνεται και κάπου χάνουμε και την ουσία...
Πριν από λίγες μέρες, άλλαξε η καθημερινότητά μου, ξαφνικά. Ο λόγος? Ένα επαγγελματικό ταξίδι για το έτερον ήμισυ, με άφησε έρμη και μοναχή να απολαύσω την καθημερινότητά μου...
Το αποτέλεσμα?
Σκέτη απελπισία...
Η κατάσταση είναι δραμα... Νιώθω ότι οι μέρες μου είναι άδειες, το σπίτι είναι άδειο, εγώ είμαι άδεια...
Τριγυρνάω μέσα στο σπίτι σαν το φάντασμα...Μαγειρεύω, καθαρίζω, ασχολούμαι με τον γάτο μου...Αλλά όλα είναι άγευστα...Άχρωμα...
Γιαυτό θέλω να σου το δηλώσω και επισήμως ότι
Το τραγουδάκι αφιερωμένο...:)
Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009
Γύρισα για να ξαναφύγω...¨)
Οι διακοπές φέτος χωρίζονται σε 2 μέρη..
Το πρώτο μέρος, μόλις τελείωσε.
Είχε ξεκινήσει γαλάζια με τρελές βουτιές -στο κενό, και στα βαθιά. Συνέχισε σε τόνους του γκρι, με πολλές ώρες οδήγηση. Στο δρόμο μας συναντήσαμε νέες παραλίες, όμορφα χωριά και πολλά πολλά βουνάααααααααα! Κλέψαμε πορτοκάλια από τους παραγωγούς και ζητάμε συγνώμη γιαυτό αλλά τι να κάνω που με έπιασε κλεπτομανία μου....!!! Γι αλλού ξεκινήσαμε και αλλού βρεθήκαμε.
Τελικά η επιλογή μας ανταμείφθηκε .
Μάνη
Το βουνό και η πέτρα κυριαρχούν. Και κάπου εκεί ανάμεσα από σκληρά βράχια και σπίτια που μοιάζουν με πύργους παλιούς, υπάρχει το Γύθειο. Είναι μια κομμώπολη πάνω στη θάλασσα που περισσότερο μοιάζει με νησί παρά με πόλη. Ο κόσμος σκληρός και απόμακρος που όμως προσπαθεί(μάταια τις περισσότερες φορές) να δείξει φιλόξενος στους τουρίστες. όπως και να'χει το μέρος το αγαπήσαμε. Μας χάρισε πανέμορφες στιγμές χαλάρωσης και ξεγοιασιάς.
Αναλακύψαμε ένα καταπληκτικό μπαράκι απέναντι από το λιμάνι, πάνω σε ένα ύψωμα, στο οποίο απολαύσαμε φοβερά cocktail και ποτά με ήχους soul και funk.
Ανακαλύψαμε πόσο καλοί άνθρωποι είναι οι Γερμανοί - φιλόξενοι και καλόβολοι.
Επιβεβαιώσαμε πόσο όμορφα τοπία έχει η Πελοπόνησσος. Και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για κάποια άλλη χρονιά.
Ωστόσο, παρόλα τα όμορφα που ζήσαμε, είχα και κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες.
1η Αποτυχημένη Απόπειρα: Να μάθω να παίζω ρακέτες..
Για 300 φορά στη ζωή μου απέτυχα, έβγαλα νοκ άουτ τον συμπαίκτη μου τον οποίο πέθανα στο τρέξιμο(να μαζεύει το μπαλάκι το οποίο έστελνα όπου να 'ναι).
Τελικά αρκεστήκαμε σε πολλές παρτίδες ταύλι και ανάλογες μπύρες φυσικά...
2η Αποτυχημένη Απόπειρα : Να παραγγείλω ψάρι.
Πήγα στην ψαροταβέρνα με τον ταβερνιάρη να διαλέξω 2-3 μπαρμπούνια για τηγάνισμα, και έφυγα με 1 κιλό σφυριδοπούλα ψητή (και όλο αυτό για 2 άτομα παρακαλω! Έεεεεετσι....) Δεν μας χάλασε παραυτα, καθότι φρεσκότατη, ζουμερή και καλοψημένη!! Την απολαύσαμε παρα θιν αλός και ταίσαμε και τα ψαράκια πέριξ....
3η Αποτυχημένη Απόπειρα : Να συμφιλιωθώ με τα σφηγκομέλισσομπαμπουροζουζούνια.
Προσπάθησα πολύ, αλλά.... Ζουζούνια - Σκορπίνα 7 - 0.
Κατέληξα στο κέντρο υγείας Γυθείου με το χέρι μου τούμπανοα πό τα τσιμπήματα, να παλεύω με ασκούεμενες νοσοκόμες οι οποίες βάλθηκαν να μου σπάσουν όλες μου τις φλέβες (οι οποίες από τα νέυρα μου είχαν γίνει σαν νεροσωλήνες!). Τελικά δεν θυμάμαι τίποτα από το ταξίδι της επιστροφής καθότι ναρκώθηκα από τα φάρμακα και την έβγαλα σαν την αρκούδα το χειμώνα - σε νάρκη βαθειά...
Αυτά λοιπόν από το πρώτο μέρος των διακοπών. Δεν έχω καμιά φωτογραφία (καθότι όλες τις έχει στην κατοχή του ο διάσημος φωτογράφος μου ), αλλά έχω πολλά πολλά video τα οποία φυσικά και δεν θα δημοσιεύσω για ευνόητους λόγους...:PPPPP
Σας φιλώ γλυκά και εύχομαι όσοι δεν φύγατε ακόμη να φύγετε σύντομα και να περάσετε τέλεια!!!
Και να θυμάσαι πάντα :
Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε και ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει...:)
Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2009
Μεχρι να βρούμε ουρανό - άσε με να παραμιλώ...
Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά,
ας μείνουμε με γρατσουνιές στους ώμους και στην πλάτη,
να μαρτυράνε πως οι δυο πετάξαμε ψηλά
σαν κοιμηθήκαμε μαζί στο ίδιο το κρεβάτι.
Μέχρι να βρούμε ουρανό,
άσε με να παραμιλώ,
να καίγομαι στο σώμα σου,
και να φιλώ το στόμα σου.
Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά,
ας μείνουμε με γρατσουνιές στους ώμους και στην πλάτη,
τις νύχτες να σε προσκυνώ με λόγια φλογερά
σαν θα σε ρίχνω στης φωτιάς ξανά το μονοπάτι.
Μέχρι να γίνουμε άγγελοι θα είμαστε εδώ στη γη...
Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008
Dimitra Galani - Stereotipa
ανεβαίνω τα σκαλιά
μα δε νυστάζω
μ' ανοιχτό το φως ξανά,
τη δική σου τη μεριά
ούτε που κοιτάζω
Τι είναι αυτό που λείπει
απ' τη μέσα μου ζωή?
τα δάχτυλά σου
μια γουλιά νερό, θα πιω
πώς αλλιώς να καταπιώ,
πως τα πάντα αλλάζουν.
Πάρε εσύ τα χάδια
τα γυμνά σκοτάδια
τα πρωτότυπα
κι άσε εδώ για μένα
κάτι στοιχειωμένα
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
καρδιά μου
στερεότυπά μου
έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα
και γι' αυτό θυμώνω
που θα λέω στον πόνο
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
λες κι είμαστε αγκαλιά...
Άμα θες να δεις
τη δικιά μου τη σκιά
αντί για μένα
όπου πάω, τ' ακούς, να 'ρθείς
να κοιτάς από μακριά
το δικό σου ένα
Δε μπορώ να ζω
εδώ μέσα άλλος κανείς.
θα βγω λιγάκι
δυο μικρά πουλιά πετούν
στα μηνύματα αδειανό
τ' άσπρο φακελάκι
Πάρε εσύ τα χάδια
τα γυμνά σκοτάδια
τα πρωτότυπα
κι άσε εδώ για μένα
κάτι στοιχειωμένα
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ,σ' αγαπώ
καρδιά μου
στερεότυπά μου
έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα
και γι' αυτό θυμώνω
που θα λέω στον πόνο
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
λες κι είμαστε αγκαλιά...
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008
ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ
Ακούστε τα ρεζιλίκια που περιέγραφα στην προηγούμενη ανάρτηση...
Έκανα αυτήν την ανάρτηση λίγο μετά τις 8 και το video δούλευε...Μιαμιση ώρα μετά "is no longer available..."
Όχι ότι περίμενα κάτι καλύτερο, αλλά μου τη δίνει ρε γαμώτο η λογοκρισία το 2008.
Με τις υγείες σας...




